....ఆంధ్రప్రదేశ్ మీడియా కబుర్లు....

...ఓ ఐదేళ్లు క్రికెట్ ను భారత్ లో నిషేధిస్తే సరి...

2012-01-29T11:17:00.001+05:30

గత రెండు రోజులుగా పత్రికలు, టెలివిజన్ ఛానల్స్ చూస్తే...ఏదో సునామీ వచ్చి దేశాన్ని ముంచెత్తినట్లు, జరగరాని పరమఘోరమేదో జరిగినట్లు అనిపిస్తున్నది. జాతి యావత్తూ కోల్పోకూడనిదేదో కోల్పోయిన ఫీలింగ్ కలుగుతోంది. కొందరికి నిజంగానే ఆ ఫీలింగ్ ఉంటే....మీడియా వాళ్ల అత్యుత్సాహం వల్ల ఇంకొందరికి ఆ జబ్బు సోకుతున్నది. ఇవ్వాళ దేశం మొత్తం విషాద సాగరంలో మునిగి ఉంది.

క్రీడాభిమానులు ఇదేదో జాతీయ సమస్య అయినట్టు చర్చించుకుంటున్నారు. పరిస్థితిని బాగుచేయడానికి ఏమి చేయాలన్నదానిపై ఎవడికి తోచింది వాడు సలహాగా ఇచ్చి పారేస్తున్నాడు. చిన్న పిల్లల నుంచి తాతయ్యల వరకూ అంతా విశ్లేషణలతో బిజీగా ఉన్నారు. ఆడ స్త్రీలు, మగ పురుషులు, పిల్లాపాపా, గొడ్డూగోదా అంతా ఈ విషాదంతో ఉన్నారు. గుంపులో గోవిందా మాదిరిగా ఈ విషాదంలో పాలుపంచుకోని వాడు అసలు భారతీయుడిగా చెలామణీ అయ్యే పరిస్థితి కనిపించడం లేదు.

ఛీ...ఛీ...ఇలా జరగడానికి వీల్లేదు...దరిద్రులు దేశం పరువు తీశారు...వాణిజ్య ప్రకటనల పిచ్చిలో పడి చెడ దొబ్బారు...వంటి వ్యాఖ్యలు జోరుగా వినవస్తున్నాయి. ఆస్ట్రేలియాలో భారత క్రికెట్ వీరులు కుదేలై వైట్ వాష్ కు గురికావడం ఇంత చర్చకు కారణం.

దేశాన్ని పతనం చేస్తున్న ఏ అంశాల గురించీ, అవినీతి గురించి అస్సలే పట్టని వారంతా క్రికెట్ దగ్గరకు వచ్చేసరికి పరమ వీర దేశభక్తులై పోతున్నారు. సచిన్ టెండూల్కర్ వందో సెంచరీ కోసం కళ్లు, పళ్లు, ఒళ్లు కాయలుకాచేలా చూసే జనం ఎంతమంది లేరు? నా పీహెచ్ డీ, సచిన్ టెండూల్కర్ ఒకేలా ఉన్నాయి. అవి ఎంతకూ తెగని ముడిపడని వ్యవహారాలు. అసలు క్రికెట్ తోనే ఛస్తుంటే...తగదునమ్మా...అని సినీస్టార్లు వారితో పాటు హీరోయిన్లు ఊపుకుంటూ క్రికెట్ మైదానంలోకి దూకుతున్నారు. వారిని చూడటానికి కూడా వెర్రిజనం ఎగబడుతున్నారు. ఛానళ్ల వారు, ముఖ్యంగా టీవీ నైన్ వాడు, గత కొన్ని రోజులుగా ఈ తెలుగు వారియర్స్ ను ఎత్తడంతోనే కాలక్షేపం చేస్తున్నాడు.

అసలు...ఆటలన్న తర్వాత ఓడిపోరా? అయినా...భారత క్రికెటర్లకు ఓటమి ఇదేమైనా మొదటి సారా? దీని మీద అటు జనం, ఇటు మీడియా గుండెలు బాదుకోవాల్సిన అవసరం ఉందా? ఏమో నామటుకునైతే...ఇదొక వ్యర్ధ వ్యవహారం అనిపిస్తున్నది. దీని బదులు...జనం క్రికెట్ పిచ్చిని వదులుకుని అన్ని ఆటల పట్లా ఆసక్తి కనబరిస్తే బాగుంటుంది. మనం, అంటే క్రీడాభిమానులం, ఎక్కువగా క్రికెట్ కు ప్రాధాన్యమివ్వడం వల్ల...మీడియా కూడా దానికే పెద్దపీట వేస్తున్నది. ఈ క్రికెట్ పిచ్చిలో పడి మిగిలిన ఆటలను ఎవ్వరూ పట్టించుకోవడం లేదు. అందుకే...అన్ని అంతర్జాతీయ పోటీలలో పతకాల పట్టికలలో మనం వెనుకబడి ఉంటున్నాం.

మన క్రికెటర్లు క్రమం తప్పకుండా దేశాన్ని విషాదసాగరంలో ముంచుతున్నారు. ఆ మాటకొస్తే ఏ క్రికెట్ జట్టూ ఎప్పుడూ విజయాలను నమోదు చేయలేదు. క్రికెట్ జట్టు ఓడిపోతే...ఆస్ట్రేలియా, ఇంగ్లండ్, వెస్టిండీస్ తదితర దేశాల్లో జనం కూడా మనలాగానే కుళ్లి కుళ్లి ఏడిచ్చస్తున్నారా అన్నది పరిశోధించాల్సిన అంశం. ఈ ఏడుపులు పెడబొబ్బలు మాని ఒక ఐదేళ్ల పాటు క్రికెట్ ను నిషేధిస్తే భారత దేశానికి పలు రకాలుగా ఎంతో మేలు జరుగుతుందని నాకు గట్టిగా అనిపిస్తున్నది. ఇంతకన్నా ఉత్తమమైన ఆలోచన వస్తే నాతో పంచుకోండి.

ఇండియన్ ఎక్స్ ప్రెస్ లోజగన్నాథ్ దాస్ గారు రాసిన వ్యాసం

2012-01-28T17:05:00.002+05:30

రెండున్నర దశాబ్దాలుగా ఇండియన్ ఎక్స్ ప్రెస్ స్పోర్ట్స్ రిపోర్టర్ గా ఉన్న జగన్నాథ్ దాస్ గారిని నేను రాజమండ్రిలో సౌత్ జోన్ నేషనల్ ర్యాంకింగ్ టోర్నమెంట్ సందర్భంగా కలిశాను. ఆయన అప్పటికే రాష్ట్రానికి చెందిన ఆడపిల్లలు జాతీయ స్థాయిలో అద్భుతంగా రాణిస్తున్నారని పెద్ద వ్యాసం రాశారు. చాలా ఏళ్ల తర్వాత మొదటి సారి రాష్ట్రానికి చెందిన ఒక పిల్లవాడు కేడెట్ విభాగంలో ఇండియా నెంబర్ ఫోర్ అయ్యాడనీ, అతని గురించి మీ వ్యాసంలో రాయలేదేమిటని అడిగాను. బాధతోనైనా నేనేదో కాజువల్ గా అడిగితే...తను చాలా బాధపడ్డారు. "నిజమేనండీ....నేను కనీసం ఆ యాంగిల్ లో నిర్వాహకులను, టేబుల్ టెన్నిస్ అసోసియేషన్ వారిని అడిగి ఉండాల్సింద"ని చెబుతూ...నాకు సారీ చెప్పారు. రైట్ టైమ్ లో ఫిదెల్ గురించి రాస్తానన్నారు. నేను ఆయన మర్యాదకు అద్దిరిపోయాను. జర్నలిస్టులంటేనే....ఒక 70 % తలపొగరు, 20% కొవ్వు, 10% అతి తెలివితో తయారైన జీవులని నాకు తెలుసు. పైగా సీనియర్ మోస్టు జర్నలిస్టు. అలాంటిది తను సారీ చెప్పేసరికి అయ్యో అనిపించింది.

ఫిదెల్ మీద ఫీచర్ చేస్తామని పత్రికలు, ఛానళ్ల మిత్రులు, సన్నిహితులు చెప్పినా...పొగరు పెరుగుతుంది..వద్దు అని చెబుతూ వచ్చిన నేను జనవరిలో కావాలనే ఇంగ్లిషు పేపర్ల మిత్రులకు తన కెరీర్ గ్రాఫ్ ను తెలిపే డాక్యుమెంట్లతో మెయిళ్లు పంపాను. డెక్కన్ క్రానికల్ స్పోర్ట్స్ ఎడిటర్, ది హిందూ స్పోర్ట్స్ స్పెషల్ కరెస్పాండెంట్ లు వెంటనే కంగ్రాచ్యులేటరీ మెసేజీలు పంపారు. వ్యాసం సంగతేమిటో గానీ వారి స్పందన నాకు చాలా ముచ్చటేసింది. తర్వాత ఇద్దరూ రాసిన వ్యాసాలు ఈ బ్లాగులో నా సొంత సొద కింద మీరు చదివ ఉంటారు. వారికి థాంక్స్.

ఆ రెండు వ్యాసాలకు భిన్నంగా జగన్నాథ్ దాస్ గారు...వ్యాసం రాశారు.ఇది చదివి నా క్రీడా జీవితం గురించి గుర్తుకొచ్చి కళ్ల వెంట నీళ్లొచ్చాయి. ఇంకొక మాట...ఒకే వి‍షయాన్ని మూడు పత్రికలు ఎంత భిన్నంగా రాశాయో అధ్యయనం చేయడానికి ఈ మూడు వ్యాసాలు పనికొస్తాయి. జగన్నాథ్ దాస్ గారు రాసిన వ్యాసం ఇక్కడ ఇస్తున్నాను...ఆయనకు ప్రత్యేక థాంక్స్ తో.

ది హిందూ, టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియాల మధ్య ప్రకటనల యుద్ధం

2012-01-28T15:45:00.001+05:30

లలితా సహస్ర నామ పారాయణం చేసి పట్టుచీర కట్టుకుని సాయంత్రం కాగానే దేవళానికి వెళ్లే ఆడపడుచు లాంటి ది హిందూ పత్రికకు, నాలుగైదు బొక్కలు పడిన బ్రాండెడ్ షార్ట్ వేసుకుని చేతులో సిగరెట్ తో సాయంత్రం బార్ లో మాత్రమే కనిపించే సుందరాంగి లాంటి టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియాల మధ్య ప్రకటనల యుద్ధం తారస్థాయికి చేరుకుంటున్నది. మార్కెట్ గిమ్మిక్కులలో ఆరితేరిన టైమ్స్ దక్షిణాత్యుల ఆరాధ్య దైవం లాంటి ది హిందూను సద్దివార్తల భోషాణమని అర్ధమొచ్చేలా ఒక ప్రకటన విడుదల చేయడంతో పోరాటం ఆరంభమయింది. దానికి ప్రతిగా ది హిందూ....టైమ్స్ పాఠకులు బుర్ర తక్కువ జనాలనే అర్ధం వచ్చేలా ఒక ప్రకటన గుప్పించింది. ఆ పోరాట పరంపరలో ఒక భాగం ఇది. చూడండి.

"ది హిందూ" పత్రికలోఈ రోజు ఫిదేల్ గురించి వచ్చిన వ్యాసం

2012-01-26T11:58:00.000+05:30

Making waves in the table tennis circuit

V. V. SUBRAHMANYAM

Fidel Rafeeque Snehit

His name might spell funny.

But this young talent in table tennis is pretty serious when it comes to competing across the table, often unfazed by the reputation of the opponents. That is Suravajjula Fidel Rafeeque Snehit for you.

This young boy, whom the regulars in table tennis circuit believe to have the potential to go a long way, is now India No. 4 in the cadets category.

A distinction which he achieved by virtue of his bronze in the Sub-junior nationals recently in Kochi.

For the record, Snehit also won the team bronze in the above National in the sub-juniors and cadet categories.

A student of Bharatiya Vidya Bhavan, Snehit also helped his team win the silver in the National-level CBSE tournament held in Varanasi (Uttar Pradesh).

The fact that this youngster has become the first one in boy's category to reach this level is perhaps an indication of his commitment, talent and dedication.

Snehit's coach Somnath at the Global Table Tennis Academy where he trains, believes that the young champion paddler might well get a chance to attend some of the big-time coaching camps which should help him a long way.

Incidentally, Somnath being himself State No. 2 in men's singles should know what Snehit needs exactly. “It is because of Somnath bhayya I could achieve this. He taught us many new strokes to compete at national level. We both are working hard to perform well in the coming season,” acknowledges Fidel.

For someone who admires Ma Long and Achanta Sharat Kamal, Snehit has every reason to dream big including representing India one day in Olympics.

“I am grateful to the GTTA vice-president Ramdoss Bharatan, another coach Vedam Ajay Kumar and the Bharatiya Vidya Bhavan School principal Rama Devi for all their support in my endeavour to be a champion,” he signs off before joining another rigorous training session. Keep at it.

....ISJ ప్రింట్ జర్నలిజం ఇంగ్లిషు బ్యాచ్ లో చేరండి....

2012-01-25T11:44:00.001+05:30

వ్యాపారం కొద్దిగా ముడిపడివున్న అంశానికైనా ఈ బ్లాగును వాడుకోవడం తప్పని సంకల్పం చెప్పుకున్నా గానీ పలువురికి ప్రయోజనం కలిగే అంశం కావడంతో ఈ పోస్టు రాస్తున్నాను. ఇది...ఇంగ్లిషు కాస్త వచ్చి తెలుగులో కుమిలిపోతున్న జర్నలిస్టులకు మేలు చేసే అంశమని భావిస్తున్నాను.

తెలుగులో ఉన్న చాలా మంది జర్నలిస్టులకు ఇంగ్లిషు బాగానే వస్తుంది. కానీ వారిలో కొరవడిన ఆత్మవిశ్వాసం వల్ల ఇంగ్లిషు జర్నలిజం వైపు చూడరు. నేను "ఈనాడు జర్నలిజం స్కూల్" లో చేరి...కీలకమైన జనరల్ డెస్క్ లో పనిచేశాను. అక్కడ ఇంగ్లిషు వార్తలను అనువదించాల్సి ఉండేది. ట్రాన్స్ లేషన్ అంటే...ఒక కాపీ చూసి మక్కీకి మక్కీగా అనువదించడం కాదు. కుప్పలు తెప్పలుగా వచ్చిన న్యూస్ ఏజెన్సీ కాపీలను చూసి, చదివి, అవసరమైన భాగాలను తీసుకుని, కుదించి అనువదించాలన్న మాట. అది నాకెంతో ఉపకరించింది. అలా మెరుగుపరుచుకున్న భాషా పటిమతో ఇంగ్లిషు జర్నలిజం వైపు వెళ్దామని నిర్ణయించుకుని హేమ (నా భార్య), మూర్తి (తమ్ముడు) ప్రోత్సాహంతో "ఏషియన్ కాలేజ్ ఆఫ్ జర్నలిజం" కు వెళ్లి తర్వాత...'ది హిందూ'లో ఒక ఎనిమిదేళ్లు పనిచేశాను. నేను 'ఈనాడు'లో ఉన్నప్పుడు..."ఆంగ్లం కాదు కఠినం-ముఖ్యం నిత్య పఠనం" అన్న శీర్షికతో ఆ పత్రిక వారి 'సమీక్ష' పత్రికలో రాశాను. ఆ మాటకు ఇప్పటికీ కట్టుబడి ఉన్నాను. మినిమమ్ ఆంగ్ల ప్రవేశం ఉన్నవారు ఒక్క ఆరు నెలలు నేను చెప్పినట్టు కష్టపడితే వారిని మంచి ఇంగ్లిషు జర్నలిస్టుగా నేను చేయగలనని గట్టిగా నమ్ముతున్నాను. ఆ నమ్మకంతోనే Indian School of Journalism లో కొత్తగా PG Diploma in Print Journalism అనే కోర్సు ప్రారంభిస్తున్నాను. ఇది పూర్తిగా English medium course. కాల వ్యవధి ఏడు నెలలు.

తెలుగు జర్నలిజం లో పెద్దగా ఎదుగుదల లేదనీ, అక్కడి వ్యవహారం భావిలో కప్ప కన్నా ఘోరమనీ, కులం..భావాలు..తెలివితేటల పరంగా మనకు అక్కడ అనువైన వాతావరణం లేదని నమ్మేవారు ఈ అవకాశాన్ని వాడుకోండి...మీకు ఇష్టమైతే. సాధారణ విద్యార్థులతో పాటు తెలుగు జర్నలిజంలో ఐదారేళ్ల అనుభవం ఉన్న వారు ఈ కోర్సులో చేరవచ్చు. అయితే...ప్రస్తుతం చేస్తున్న ఉద్యోగాన్ని మాత్రం వదులుకోవాల్సి ఉంటుంది. వృత్తిలో బాగా అనుభవం ఉన్న వారు శిక్షణ ఇస్తారు. నేను నాకు తెలిసిన విషయాలను పంచుకుంటాను. మొదటి విడతగా ఇప్పటికే కొంత మందిని ఎంపిక చేశాము.

మీకు ఆసక్తి ఉన్నా...మీకు తెలిసిన వారి పిల్లలకు కోర్సు ఉపకరిస్తుందని మీరు భావించినా...ఫిబ్రవరి ఫస్టున ఇండియన్ స్కూల్ ఆఫ్ జర్నలిజం లో మేము నిర్వహించే రాత పరీక్ష, ఇంటర్వ్యూలకు హాజరుకావచ్చు. యువ జర్నలిస్టులకు ఇదొక మంచి అవకాశమని నేను అనుకుంటున్నాను. మా శిక్షణలో రాటుతేలిన వారికి ఇంగ్లిషు జర్నలిజంలో మంచి అవకాశాలు తప్పక ఉంటాయని నేను గట్టిగా నమ్ముతున్నాను. ఆసక్తి గల యువ జర్నలిస్టులు మీ పెద్దలను, కుటుంబ సభ్యులను, సన్నిహితులను సలహా అడిగి...ఫిబ్రవరి ఫస్టున ఉదయం పదిన్నర కల్లా అణుపురం కాలనీలో ఉన్న మా ఆఫీసుకు రండి. స్పాట్ అడ్మిషన్ లో పాల్గొనండి. అయితే....కనీస స్థాయిలో ఇంగ్లిషు వచ్చిన వారే ఈ సాహసం చేయండి. మరిన్ని వివరాల కోసం హెచ్. ఎం టీవీ లో వచ్చే స్క్రోల్ చూడండి. ఆల్ ది బెస్ట్.
Graphic courtesy: armenianweekly.com

కొత్త తెలుగు ఛానళ్ల జాతర...మహా టీవీ లో ఆకలి కేకలు

2012-01-24T10:59:00.003+05:30

ఒక పక్క మహా టీవీ వారు ఉద్యోగులకు జీతాలు ఇవ్వడంలేదని ఆరోపణలు వెల్లువెత్తుతుండగా.....తెలుగులో కొత్తగా రాబోయే నాలుగైదు ఛానళ్లకు సంబంధించిన హడావుడి జోరుగా సాగుతోంది. యాజమాన్యాల పట్ల, బాసుగాళ్ల పట్ల, జీతంరాళ్ల పట్ల అసంతృప్తి ఉన్న జర్నలిస్టులు కొందరు వీటిలో ఉద్యోగం దొరికితే బాగని ప్రయత్నాలు ప్రారంభించగా, వీటి నుంచి ఆఫర్లు వచ్చిన జర్నలిస్టులు పోవటమా మూసుకుని ఉన్నచోటనే ఉండటమా అన్న సందేహంతో సతమతమవుతున్నారు. రాబోయే ఛానళ్లు నాలుగు కాలాల పాటు ఉండేవేనా? ఊడ్చుకుపోయేవా? తెలుసుకుని చెప్పమని మిత్రులు నాకు ఫోన్లు చేస్తున్నారు. ముందుగా రాబోతున్న ఛానళ్ల వివరాలు ఇలా ఉన్నాయి.

1) V 6 (Owned by Telangana leader G.Vinod and headed by Mr.Ankam Ravi)
2) Image (Owned by Image Hospitals and headed by Mr.Narasimha Rao)
3) Tulasi (Owned by Tulasi group and headed by Mr.Bhava Narayana)
4) ABC (Owned by Abhaya Gold + one NRI and headed by Mr.Kannababu)

ఇవికాక, మరో సంస్థ ఆధ్వర్యలో niche ఛానల్ కోసం ఏర్పాట్లు జరుగుతున్నాయి. గతంలో హెచ్.ఎం టీవీ ప్రోగ్రాం హెడ్ గా పనిచేసి సుజాత గారు ఛానల్ కు నేతృత్వం వహిస్తున్నారని, అది వైద్యానికి సంబంధించిన ఛానల్ అని సమాచారం.

వీటిలో కాంగ్రెస్ ఎంపీ జీ వినోద్ గారికి సంబంధించిన ఛానల్ (V 6) లో మాత్రం పనులు చురుగ్గా జరుగుతున్నాయని నాకు తెలుసు. అక్కడ నియామకాలు పూర్తయ్యాయి. విజయవాడ కేంద్రంగా ఒక ఛానల్ రాబోతున్నదని, దానికి అంకబాబు అనే సీనియర్ జర్నలిస్టు అంకురార్పణ చేయడానికి శాయశక్తులా కృషి చేస్తున్నారని నేను గత ఫిబ్రవరిలోనే ఒక పోస్టు రాశాను. దానికి అంకబాబు గారు కూడా సమాధానమిచ్చారు. అది ఎట్టకేలకు రూపు దిద్దుకోబోతున్నది.

ఇకపోతే...ఈ ఛానళ్లలో చేరవచ్చా? అన్నది అశావహులైన జర్నలిస్టుల ముందున్న కీలక ప్రశ్న. దీనికి సంబంధించి నేను రెండు రోజులుగా పరిశోధన జరిపాను. ‍వ్యక్తులను పట్టుకుని కాకుండా...నేరుగా యాజమాన్యంతో సంప్రదించి జర్నలిస్టులు పెద్ద పదవులకు వెళ్లడంలో తప్పు లేదు. రిస్క్ చేసినప్పుడే నాలుగు డబ్బులు ఎక్కువ వస్తాయి. ముందుగా పెట్టుబడిదారులకు సంబంధించిన వివరాలు, వారి అజెండాలు తెలుసుకోకుండా తొందరపడకండి. ఇక్కడ చెప్పుకోక తప్పని దిక్కుమాలిన విషయం...కులం. దీని గురించి కూడా ఆలోచించుకుని ముందుకు సాగండి. విజయీభవ. ఇదిలా ఉండగా మహా టీవీ జర్నలిస్టులకు జీతాలు అందడంలేదని ఒక మిత్రుడు మెయిల్ పంపాడు. ఆ లేఖ దిగువ ఇస్తున్నాను. యాజమాన్యం వెంటనే ఈ సమస్య పరిష్కరించాలని ఈ బ్లాగ్ అభ్యర్ధిస్తున్నది.

మహా టీవీ ఉద్యోగి పంపిన మెయిలు
హయ్ రాము గారు
చాలా రోజుల నుండి మీ బ్లాగ్ ని ఫాలో అవుతున్నాను,..అందుకే మీకు ఈ మెయిల్ రాస్తున్నాను..మహాటివి ఉద్యోగుల ఆకలి కేకలు మీ దృష్టికి తీసుకువస్తున్నాను..గత మూడు నెలలుగా మహాటీవి యాజమాన్యం జీతాలు సరిగా ఇవ్వక ఉద్యోగస్తులను ఎన్ని ఇబ్బందులకు గురిచేస్తుందో వారికే తెలియదు..జీతాలు ఇప్పుడు ఇస్తారో చెప్పరు..అందురు సంక్రాంతి పండుగ చే్సుకుంటే మేము మాత్రం టీవిల్లో అరిసెలు జంతికలు చూసి నోరు చప్పరించుకుని కాలం వెళ్ళదీస్తున్నాము..కొన్ని చానల్ సిబ్బంది ఈ వారంలో జనవరి జీతం కూడా తీసుకుంటుంటే మేము మాత్రం డిసెంబర్ నెల జీతం ఇంకా తీసుకోలేదు..కానీ వార్తల విషయంలో మాత్రం అందరి కంటే ముందు ఉండాలి..కానీ జీతాలు మాత్రం మా ఇష్టం వచ్చినప్పుడు ఇస్తాము అనే పాలసీ.. జేబులో వంద ఉంటే ఎక్కడ అయిపోతాయో అని అపొలో దగ్గరకి వెళ్ళి పది రూపాయిలు ఇచ్చి నాలుగు అరటిపండ్లు తిని ఆకలి చంపుకుంటున్నాము..రూం రెంట్ కట్టలేక రాత్రి పూట ఇండ్లకు సరిగా వెళ్ళని ఉద్యోగస్తులు ఎందరో ఇది ఇలా ఉంటే జీతాలు ఇవ్వక పోగా కొత్త చానల్ అదేమి అంటే దానికేమి పెద్ద పెట్టుబడి పెట్టలేదు అంటారు ..అలానే సినిమా పంక్షన్ లి డబ్బులు ఇచ్చి మరీ కొంటున్నారు..మమల్నిమాత్రం పస్తులుంచుతున్నారు..కాబట్టి మా బాధను మీ బ్లాగ్ ద్వారా పంచుతారని ఆశిస్తున్నాను.

నరిసెట్టి రాజు గారికి శుభాకాంక్షలు

2012-01-22T11:33:00.001+05:30

అమెరికాలో పేరెన్నికగన్న వాల్ స్ట్రీట్ జర్నల్ డిజిటల్ నెట్ వర్క్ మేనేజింగ్ ఎడిటర్ గా ఆంధ్రప్రదేశ్ కు చెందిన నరిసెట్టి రాజు నియమితులుకావడం ఆనందాన్నిచ్చింది. ప్రస్తుతం ఆయన వాషింగ్టన్ పోస్ట్ మేనేజింగ్ ఎడిటర్ గా ఉన్నారు. అమెరికా నుంచి వచ్చి...హిందుస్థాన్ టైమ్స్ వారి ఆధ్వర్యంలో రాజు తీసుకువచ్చిన మింట్ అనే Business newspaper ప్రజాదరణ పొందింది.

నేను అమెరికా వెళ్లినప్పుడు ఆయన్ను కలిసి వాషింగ్టన్ డీసీలో వాషింగ్టన్ పోస్ట్ ఆఫీసు దగ్గర్లోని కఫేలో మంచి కాఫీ తాగుతూ మాట్టాడుకున్న విషయాలు గుర్తుకు వచ్చాయి. నేను ఏషియన్ కాలేజ్ ఆఫ్ జర్నలిజం లో చదువుకున్నప్పటి డీన్ థామస్ ఊమన్ గారే రాజు గారికి జర్నలిజం పాఠాలు బోధించారని నాకు అప్పడే తెలిసింది. అప్పటికే...అమెరికాలో పేపర్లు మూతపడటం, జర్నలిస్టులు వీధుల పాలవడం వేగంగా జరుగుతున్న తరుణంలో ఆయన డిజిటలైజేషన్ మీద కసరత్తు చేస్తున్నారు. జర్నలిస్టులను ఉద్యోగాల నుంచి తొలగించడం నన్ను రోజూ బాధిస్తోంది...అని ఆయన నాకు చెప్పారు. అక్కడి ఎడిటర్లు ఎంతో నమ్మకముంచి అప్పగించిన బాధ్యతలను రాజు అద్భుతంగా నిర్వహిస్తూ అంచెలంచెలుగా ఎదుగుతున్నారు.
ఈ రాజు గారు మన తెలుగు జర్నలిజంలో ఉండి ఉంటే...ఎలా ఉంటుందా? అని నేను ఒక క్షణం ఆలోచించాను. ప్రతిభను ప్రోత్సహించడం చేతగాని కులగజ్జిగాళ్ల, రాజకీయ గోకుడుగాళ్ల ఏలుబడిలో ఉన్న తెలుగు జర్నలిజం కన్నా పాలూ వెన్న వ్యాపారమే ఉత్తమమని ఆయన అనుకుని ఉండేవారేమో! మన పత్రికాధిపతులు గత రెండు దశాబ్దాలుగా కనీసం ఐదారుగురు ప్రతిభావంతులైన ఎడిటర్లనైనా అందించలేకపోవడం బాధనిపిస్తుంది.

నిజాం కాలేజీలో ఎకనమిక్స్, సోషియాలజీ చదువుకున్న రాజు ఆనంద్ లోని రూరల్ మానేజ్ మెంట్ సంస్థలో చేరి ఎంబీఏ కు సమానమైన డిగ్రీ పొందారు. ఏపీ డైరీ లో సేల్స్ మేనేజర్ గా పనిచేశారు. తండ్రి ఇన్నయ్య ప్రఖ్యాత సంపాదకుడు నార్ల వెంకటేశ్వరరావు కు ఇష్టుడు, మంచి జర్నలిస్టు. ఆంధ్రజ్యోతిలో ఆయన చాలా కాలం పనిచేశారు. తల్లి ఇంగ్లిషు లో ప్రొఫెసర్. ఈ కారణంగా పుస్తకాలు, పత్రికల మధ్యనే పెరిగిన రాజు టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియా వారి జర్నలిజం స్కూల్ లో చేరి పీజీ డిప్లొమా ద్వారా జర్నలిజం ప్రవేశం చేశారు. తెలుగు జాతి అంతా గర్వపడతగిన నిర్ణయమది. రాజు గారి గురించి పీటీఐ ఈ కింది మాటలు చెప్పింది.

NEW YORK: The Wall Street Journal has named Indian-American journalist Raju Narisetti as Managing Editor of the publication's digital network.
Narisetti is currently the Managing Editor for The Washington Post, where he oversees the company's digital content products, staff and strategy.
Narisetti's appointment marks his return to the Journal, where he had first worked in 1994 as a reporter in Pittsburgh and most recently served as Editor of The Wall Street Journal Europe in 2006.

At the Journal he will be in charge of the online platforms like the WSJ.com, SmartMoney.com and the Chinese, Japanese and German-language editions of WSJ.com.
Narisetti will also become a Deputy Managing Editor of the Journal, and he will report to Alan Murray, Deputy Managing Editor and Executive Editor, Online.

Narisetti holds a Bachelor's degree from Osmania University in Hyderabad and a Master's in Management from the Institute of Rural Management in Gujarat.

Prior to joining the Post in 2009, Narisetti had served as founding editor of Mint newspaper In India.
Robert Thomson, Managing Editor of the Journal said Narisetti's experience in creating Mint brings "important relationships and unique expertise that will assist us as we expand our global digital network".

రాజు గారు ఒక ఇంటర్వ్యూలో చెప్పిన విషయాలు ఇలా ఉన్నాయి.

On journalism degrees in India:

The journalism degrees you get from Indian universities are, even now, not worth the paper they are printed on – most of the faculty wouldn’t know what to do in a newsroom if they woke up in one.
The biggest problem in India still is that journalism education is so terrible and the pipeline from a couple of better institutions is so narrow. It is a challenge that I hope India media organizations, those who believe in maintaining vibrant democracies and free speech, and those who really want to impact the quality of Indian media in a positive way, will rise to one of these days.

On books and exams

The focus on year-end exams, the static nature of testing based on rarely updated textbooks, the unwillingness to formally recognize and reward intra-year two-way conversation in a course between students and teachers, the fixed set of subject pairs you can take rather than being able to build your course-work, teachers who aren’t measured by their ability to attract students to willingly attend classes, teacher education that is ancient in its focus on curriculum development and teaching methods – the list is endless and yet something that can be fixed because it isn’t rocket science.

On the need of having good teachers

I realized that good teachers are ones that make your mind open to multiple possibilities and challenge you to find answers. David Pritchard, Indiana University professor, taught me the value of rigour and ethics in journalism. I owe Indiana University a great debt of gratitude: for making me think.
With the exceptions of IRMA, Anandhi Natarajan, my English schoolteacher, and Thomas Oommen, my journalism teacher at TSJ, I never found education in India to be about allowing you to become a critical thinker. It is a pity that so many years of school and college were, in a way, wasted on me.

On his experiences with Mint

In general media organisations, their owners and top editors, don’t pay enough attention to the issues I found problematic, such as inadequate journalism training, lack of newsroom standards – both the presence and enforcement, to name a few. And I have never personally dealt with as many external ethical issues in my career as I dealt with in my three years of planning, launching and managing Mint.

It doesn’t mean good, honest journalism can’t happen or even thrive in those conditions and, in fact, I would point to Mint as a place where Indian
journalists continue to succeed in doing good, honest journalism even now, long after I am not involved with it. So to succumb is a matter of choice – for editors and owners – and not a given for Indian media.

On personal and professional issues

In the last few years, I haven’t spent enough time with my daughters, Leila (8) and Zola (4), so am trying, even if not entirely successfully, to make some amends on that front when I can. I am a walking cliché in the sense I love journalism and the business of journalism. While it was a 15-hour job before, these days with both print and online responsibilities, and with tools like Blackberry, it has morphed into a near 24-hour responsibility. And I would be lying if I said I don’t enjoy that!

On his "love" towards Hindi language:I barely passed my 10th grade Hindi exam because I hated the subject and never put effort into it but that event was such a shock to me that it forever changed my thinking on education. Not only did I score very well in Hindi later but never ever got myself into a situation where I didn’t sail through my exams.
--------------------------------------------------------------------

Photo and interview courtesy: http://www.careers360.com
(నోట్- ఈ ఇంటర్వ్యూ 7 ఏప్రిల్ 2010 లో అప్ లోడ్ అయింది)

కారంచేడు, చుండూరుకు...శంకర్ రావు పదవీచ్యుతికి లింకా?

2012-01-20T16:25:00.001+05:30

రాష్ట్రంలో రాజకీయ పరిణామాలు ఒక్కోసారి గమ్మత్తుగా ఉంటాయి. ఎవరు ఎందుకు ఎలా మాట్టాడుతుంటారో చెప్పలేం. ఇప్పుడే టీవీ పెడితే మాదిగ రిజర్వేషన్ పోరాట సమితి నాయకుడు మంద కృష్ణ మాదిగ మాట్టాడుతూ కనిపించారు. శంకర్ రావు పదవి పోవడాన్ని దళిత కోణం నుంచి చూపుతూ కారంచేడు, చుండూరు ఘటనలను ప్రస్తావించారాయన. ఇది అగ్రకులానికి చెందిన కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి చేసిన రాజకీయ హత్యగా ఆయన అభివర్ణించారు.

మనిషన్నవాడు ప్రతొక్కడూ ఖండించాల్సిన ఆ రెండు దారుణ మారణకాండలకు, శంకర్ రావు పదవీచ్యుతికి ముడిపెట్టడం నాకు మర్యాదగా అనిపించలేదు. ఇలా మాట్టాడటం వల్ల....ఎంతో దారుణమైన ఘటనల సీరియస్ నెస్ ను తగ్గించిన ఫీలింగ్ నాకు కలిగింది.
ముఖ్యమంత్రి మీద ఇష్టమొచ్చిన వ్యాఖ్యలు చేస్తూ ప్రభుత్వ ప్రతిష్ఠను మంటగలిపే వారిని కేబినెట్ లో ఉంచుకుంటారా? శంకర్ రావు పద్ధతీపాడూ లేకుండా ఎన్ని ప్రకటనలు ఇచ్చి ఉంటారు? అలా తిక్కమాటలు మాట్టాడటం ఎందుకని మంద కృష్ణలాంటి నేతలు చెప్పి సరిదిద్ది ఉంటే బాగుండేది. ఉద్యమ నేపథ్యం ఉన్న మంద కృష్ణ లాంటి నాయకుడు ఈ అంశానికి కులం రంగు పులిమి మాట్టాడటం బాగోలేదు. శంకర్ రావు విషయంలో కులాన్ని, ప్రాంతాన్ని ప్రస్తావించడం నా వరకైతే నచ్చడంలేదు. మీరేమంటారు?

"ది హిందూ" సిబ్బంది కి ఎన్.రామ్ తుది (ఫేర్ వెల్) లేఖ

2012-01-19T09:58:00.001+05:30

January 18, 2012

Dear colleagues

Today I step down as editor-in-chief and publisher of our publications, The Hindu, Business Line, Frontline, and Sportstar, and also as printer as applicable.

In consequence, Siddharth Varadarajan, D. Sampathkumar, R. Vijayasankar, and Nirmal Shekhar, all editors, take over, with effect from January 19, 2012, as editors of The Hindu, Business Line, Frontline, and Sportstar respectively responsible for the selection of news under the Press and Registration of Books (PRB) Act of 1867. And K. Balaji, managing director of Kasturi & Sons Ltd., takes over, under the same Act, as publisher of all our publications and also as Printer as applicable.

I will continue to be a wholetime Director of Kasturi & Sons Ltd.

These changes on the editorial side are significant, indeed milestones in our progress as a newspaper-publishing company.

On the one hand, they represent a conscious and well-prepared induction of fresh and younger blood at the top levels of our editorial operations, not of course as one-person shows but as captains of teams of talented professionals who work on the basis of collegiality, mutual respect, trust, professional discipline, and cooperation.

On the other hand, these editorial changes are a vital part of the process of professionalization and contemporization under way in all the company’s operations. I am clear that this is the only way to face the future – the opportunities as well as the challenges.

The Hindu is, way and ahead, India’s most respected newspaper – about that there can be little question.

Founded on September 20, 1878, we are the oldest living daily newspaper in the freedom movement tradition. Our strengths are drawn from our rich history, and equally from the way our organization has contemporized, transformed itself continuously and pro-actively in content, in mode of presentation, in style, in engaging the reader, and of course technologically, over 133 years in keeping with the enormous changes that have taken place in India and the world.

Generations of editors, managing directors, and other business and professional leaders at various levels, but above all many thousands of our hard-working and dedicated journalistic and non-journalistic employees have made us what we
are today. About us it will certainly be no cliché to say: individuals come and go, the institution goes on.

With a daily net-paid circulation close to 1.5 million,The Hindu is today one of India’s three largest circulated English language newspapers. The latest round of the Indian Readership Survey confirms our position as South India’s No. 1 English language daily in terms of readership. Our other publications,Business Line, Frontline, and Sportstar, have also developed well, winning a reputation for independence, integrity, reliability, relevance, and quality.

For complex reasons, the main news media – the print press as well as broadcast television – are in crisis across the developed world; this phenomenon is well known and well documented.

Summing up the evidence, Christoph Riess, chief executive officer of the world association of newspapers, told those assembled at the world newspaper congress and world editors forum in Vienna in October 2011: ‘Circulation is like the sun. It continues to rise in the East and decline in the West.’

And it is not just circulation; Riess’s observation applies to readership and, in varying measure and with some qualifications, to revenues as well.

We can easily see how fortunate we, and our counterparts publishing in English and various other languages in India and across the developing world, are to be located in another media world. The chief differentiating characteristic of this media world is that printed newspapers (and also broadcast television) are in growth mode, some of us in buoyant growth mode.

How long this duality will endure is a matter of conjecture. But there are exciting opportunities out there in our media world and they must be seized strategically and with deft footwork. Digital journalism – good journalism on the existing and emerging digital platforms – is an exciting domain where a combination of quality, reliability, interactivity, creative ways to engage the reader, and growth with commercial viability will be key.

There are, equally, tough challenges – especially a hardening business environment and rising commercial pressure on editorial values and on the independence and integrity of editorial content, seen, for example, in the recently exposed notorious practices of paid news and private treaties.

The negative tendencies that have surfaced in the Indian news media have been sharply criticized by the Press Council of India Chairman, JusticeMarkandey Katju; and Nobel laureate Amartya Senhas reflected on the problem in a rather different way. I have discussed the opportunities as well as the challenges in some detail in a recent address I gave at the Indian History Congress in Patiala on ‘The Changing Role of the News Media in Contemporary India’.

The last thing we need is complacency.

In my understanding, the two central functions of a trustworthy and relevant press (and news media) are (a) the credible-informational and (b) the critical-investigative-adversarial.

A third is the pastime function, which is important, especially for engaging the reader in a wholesome way; but it must be constantly kept in perspective and proportion and must not, in my view, be allowed to outweigh, not to mention squash, the two central functions. There are also valuable derivatives of the two central functions: public education; serving as a forum for analysis, disputation, criticism, and comment; and agenda building on issues that matter.

It is to maintain and strengthen our vantage position as India’s most respected newspaper in an increasingly challenging professional and business environment that the Board of Directors of Kasturi & Sons Ltd. adopted ‘Living our Values: Code of Editorial Values’ on April 18, 2011.

‘The greatest asset of The Hindu, founded in September 1878,’ the Code begins, ‘is trust. Everything we do as a company revolves, and should continue to revolve, round this hard-earned and inestimable long-term asset. The objective of codification of editorial values is to protect and foster the bond of trust between our newspapers and their readers.’

The Code emphasizes the imperative need for the Company to protect the integrity of the newspapers it publishes, their editorial content, and the business operations that sustain and help grow the newspapers.

It commits our newspapers as well as the Company to uncompromising fealty to the values that are set out in the Code.

It underlines the importance of the business and editorial departments ‘working together closely on the basis of mutual respect and cooperation and in the spirit of living these values in a contemporary sense.’

It mandates ‘transparency and disclosure in accordance with the best contemporary norms and practices in the field’ and also avoidance of conflict of interest, keeping in mind the codified values.

Finally, the Code lays down this mandate for contemporization of all our operations: ‘There is no wall but there is a firm line between the business operations of the Company and editorial operations and content. Pursuant to the above-mentioned values and objectives, it is necessary to create a professionalism in the editorial functioning independent of shareholder interference so as to maintain an impartiality, fairness, and objectivity in editorial and journalistic functioning.’

As I step down from my editorial positions with a decent measure of satisfaction over our collective achievement, at an age that is close enough to 67, I warmly thank all our journalists and non-journalist colleagues for the trust, hard work, and cooperation they have invested in The Hindu group of publications and the Company during my editorship.

I can assure you that with this completion of the process of editorial succession, our publications will be in able and trustworthy hands and our values as strong as ever.

N. Ram

"సాక్షి" TV జర్నలిస్టులకు ND TV బృందం శిక్షణ

2012-01-18T12:22:00.000+05:30

"సాక్షి" ఛానల్ నాణ్యతా ప్రమాణాలు పెంచేందుకు దాని యాజమాన్యం గట్టి చర్యలు తీసుకుంది. కార్యక్రమాల నాణ్యత పెంచి ఛానల్ ను జనరంజకంగా మార్చేందుకు, టెలివిజన్ రంగంలో సంచలనం సృష్టించిన ఎన్ డీ టీవీ సహాయం తీసుకుంటోంది. ఢిల్లీ నుంచి వచ్చిన ఒక బృందం సాక్షి ని సంస్కరించే పనిలో నిమగ్నమై ఉంది.

రిపోర్టింగ్ కు మెరుగులు దిద్దేందుకు ఎన్ డీ టీవీ బృందం కసరత్తు మొదలుపెట్టింది. అందులో భాగంగా రిపోర్టర్లకు ప్రత్యేక శిక్షణ తరగతులు నిర్వహిస్తున్నారు. స్టోరీ నిడివి, అందులో ఉండాల్సిన ఎలిమెంట్లు, ప్రత్యేకతలు, కాపీ ప్రాధాన్యం వంటి అంశాలపై ఆ బృందం మెలకువలను నేర్పుతున్నది. జగన్, ఆయన రాజకీయ పోరాటం, సీ బీ ఐ దాడుల వంటి వ్యవహారాలు ఎలా ఉన్నా...ఛానల్ ను, పత్రికను బాగా తీర్చిదిద్దాలన్నది యాజమాన్యం లక్ష్యంగా కనిపిస్తున్నది. ప్రస్తుతానికి జగన్ మౌత్ పీసులుగా వీటిని వాడుకుంటూనే....ఎటుపోయి ఎటొచ్చినా భవిష్యత్తులో పనికొచ్చేలా వీటిని తీర్చిదిద్దాలని యాజమాన్యం భావిస్తున్నది. ఎన్ డీ టీవీకి భారీగా డబ్బు చెల్లించి ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నారని సమాచారం.

గతంలో ఒక పోస్టులో మేము పేర్కొన్నట్లు...ఇన్ఫర్మేషన్ కమిషనర్ గా ఉన్న దిలీప్ రెడ్డి సాక్షి ఛానల్ లో కీలకమైన పదవి అప్పగించారు. రామ్ రెడ్డి అన్నయ్య విషాదకర పరిస్థితుల్లో ఛానల్ వదిలి వెళ్లిపోకముందు, వెళ్లిపోయాక గాడితప్పిన వ్యవస్థను సరిచేసే పనిలో ఆయన ఉన్నారు. ఎడిటోరియల్ ను పటిష్ఠం చేసే పనిలో భాగంగా దిలీప్ రెడ్డి...వెంటనే తన మాజీ కలీగ్ గోవింద్ రెడ్డికి సాక్షి ఛానల్ లో మళ్లీ ఇన్ పుట్ బాధ్యతలు అప్పగించారు. వీరిద్దరూ ఈనాడు లో కీలక బాధ్యతలు పోషించిన జర్నలిస్టులు. ఈనాడు సిటీ రిపోర్టింగ్ చేసిన గోవింద్ రెడ్డి...తర్వాత జీ టెలివిజన్ లో చేరారు. జీ ని వదిలిన తర్వాత సాక్షిలో చేరారు కానీ అప్పటి బాసు గారి చేతలకు, మాటలకు విసిగి మధ్యలోనే ఉద్యోగం మానేసి అగ్రిగోల్డ్ వారి ఛానల్ లో చేరారు. ఆ తర్వాత దాన్ని కూడా వదిలేసిన గోవింద్ రెడ్డి...చాలాకాలంగా పెండింగ్ లో ఉన్న సొంత పనులు చూసుకుని మళ్లీ రంగప్రవేశం చేశారు. వీరిద్దరికీ మేలు జరగాలని ఆశిద్దాం.

క్రీడా పోషకా...."హాత్ వే" రాజశేఖరా...జయీభవ...విజయీభవ...

2012-01-17T11:13:00.001+05:30

ఈ మధ్యన తెలుగు టెలివిజన్ ఛానళ్లు చూస్తున్న వారు తప్పకుండా ఒక విషయాన్ని గమనించి ఉంటారు. ఉన్నట్టుండి మన ఛానళ్లన్నీ పోటీపడి బాల్ బాడ్మింటన్ పోటీలకు ప్రాముఖ్యమిచ్చాయి. కొన్ని ఛానళ్లయితే...ఈ పోటీల ప్రారంభోత్సవ కార్యక్రమాలను ప్రత్యక్షప్రసారం చేశాయి. మాటిమాటికీ ఈ ఆటకు సంబంధించిన స్క్రోల్స్ కూడా బాగానే ప్రసారమయ్యాయి. ఛానల్ కూడా కలిగి ఉన్న పత్రికలు బాల్ బాడ్మింటన్ కు ఉదారంగా కొంత స్పేస్ కేటాయించాయి, ఎన్నడూ లేని విధంగా. దీని వెనుక కొంత కథ ఉంది.

కేబుల్ నెట్ వర్క్ సామ్రాజ్యం రాజశేఖర్ అనే ఒక వ్యక్తి గుప్పిట్లో ఉంది. ఆయన ఒక వ్యక్తి కాదు, పెద్ద శక్తి. హాత్ వే కేబుల్ వ్యవహారాలు చూస్తారు కాబట్టి ఆయనకు హాత్ వే రాజశేఖర్ అని పేరుంది. ఈ ఛానళ్ల ఓనర్లు, ఎడిటర్లు, సీఈఓ లు ముఖ్యమంత్రికి, ప్రధానమంత్రికైనా దడవరు గానీ, హా.రా. అంటే మాత్రం అందరికీ దడ, ఎక్కడ లేని భయం. ఆయన అనుగ్రహం కోసం తహతహలాడే మీడియా పరిశ్రమలో కోకొల్లలు. తాడెక్కేవాడిని తలదన్నే వాడు కూడా ఉంటాడనటానికి మన హా.రా. భాయ్ గొప్ప ఉదాహరణ. ఎంత తురుంఖాన్ ఎడిటర్లయినా...హా.రా. దగ్గర వినయ విధేలతో, భయభక్తులతో మెలుగుతారు. ఆయన ఫోన్లో మాట్టాడితే తమ జన్మ ధన్యమయినట్టు భావిస్తారు. జర్నలిస్టులు తప్ప ఈ ప్రపంచంలో వేరే మేధావులే ఉండరని నమ్మే ఎడిటర్ సార్లకు సైతం హా.రా. అంటే భయం, భక్తి, చిరాకు, కోపం, పగ, అసహ్యం. అయినా పైకి మాత్రం ఆయనంటే ప్రేమ నటించక తప్పని దిక్కుమాలిన దీన స్థితి.

హా.రా. వాళ్లింట్లో చిన్న ఫంక్షన్ జరిగినా...పనులన్నీ మానుకుని అత్యుత్తమమైన బహుమానాలు కొనుక్కొని వెళ్లి వస్తారు. ఆయన్ను ఖుషీ చేయడానికి వీలైన్నన్ని పనులు ఛానళ్ల యాజమాన్యాలు చేస్తుంటాయి.హా.రా. ఇంట్లో ఆ మధ్యన ఒక బర్త్ డే ఫంక్షన్ జరిగితే ముత్యాల హారాలు, బంగారు హారాలు పట్టుకుని ఛానళ్ల యజమానులు వాళ్లింటికి వెళ్లి క్యూ కట్టారట...ఛీ...ఛా..అనకుండా.

ఎందుకంటే...మన హా.రా. తలచుకుంటే...ఛానళ్ల తలరాత, గ్రహస్థితులు మారిపోతాయి. ఆయన వద్దనుకుంటే ఛానల్ నంబర్ మార్చి...అది సోదిలోకే లేకుండా చేయగలడు. ఆయన మీట తిప్పితే...టామ్ రేటింగ్ ఢామ్మని పడిపోతుంది. అప్పుడు వాణిజ్య ప్రకటనలు రావు. ఛానల్ దివాలా తీస్తుంది. అందుకే...ఛానళ్ల ఓనర్లు, ఎడిటర్లు, సీఈఓ లు హా.రా. అడుగులకు మడుగులొత్తక...జీ...హుజూర్ అనక తప్పని స్థితి. ఇప్పుడు రాష్ట్రంలో అత్యంత శక్తిమంతమైన కోటీశ్వరుల్లో హా.రా.ఒకరు. మా ఇంటి పక్కన ఉన్న తాజ్ కృష్ణ లో రాత్రిపూట ఆయన తీరిగ్గ్గా దొరుకుతారని తెలిసి ఒక ఇంటర్వ్యూ చేద్దామని ప్రయత్నం చేశా కానీ పని ఒత్తిడి వల్ల మానుకున్నా.

అలాంటి మన హా.రా.అన్నయ్య...ఆలిండియా బాల్ బాడ్మింటన్ అసోసియేషన్ అధ్యక్ష హోదాలో ఉన్నారు. అనుకున్నదే తడవుగా ఆయన అద్భుతంగా...ఒక జాతీయ స్థాయి పోటీ నిర్వహిస్తున్నారు. ఆయన పోటీల నిర్వహణకు ముందే అన్ని ఛానళ్ల వారికీ సందేశం వచ్చింది...మరి ఈ పోటీల కవరేజి దిట్టంగా ఉండాలని.

రాజశేఖరా...మజాకా. అన్ని ఛానళ్లు అందుకే పోటీపడి ఆ ఆటకు ఎంతో ప్రాధాన్యమిస్తున్నాయి. హా.రా. ను ఖుషీ చేయడానికి ఛానళ్లకు ఇంతకాలానికి మహదవకాశం దొరికింది. ఇలా ఛానళ్ల మెడలు వంచి తొడలు విరిచి అనుకున్నది చేయిస్తున్న హా.రా. ఇప్పుడు నాకు హీరో లా కనిపిస్తున్నాడు. ఆయన కలకాలం ఇలాగే వర్ధిల్లాలనీ..."ఛానళ్లూ...అన్ని ఆటలకూ ఇంతే ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలి... " అని ఆయన ఒక హుకుం జారీ చేసి పుణ్యం కట్టుకోవాలని నేను విన్నవించుకుంటున్నాను. ఒక మధ్యవర్తి ద్వారా త్వరలోనే ఆయన్ను కలిసి టేబుల్ టెన్నిస్ కు కూడా ఏదైనా చేయవయ్యా...మహానుభావా...అని అడగబోతున్నాను. జై...హా.రా.. జై....జై...హా.రా.

S Fidel R Snehit మీద డెక్కన్ క్రానికల్ స్టోరీ

2012-01-13T14:11:00.002+05:30

Deccan Chronicle has published a story on my son S Fidel R Snehit in its sports section in the tabloid. A reporter Sumil spoke to me and Som, Fidel's coach, a couple of days ago. He took all details about Fidel and published the story today.
This is for you
Cheers
Ramu

The 11-year-old is one of the most promising paddlers in the boys singles cadet category to emerge from the State

Former Cuban president and revolutionary Fidel Castro once said: “Men do not shape destiny, destiny produces the man for the hour."That was during the turbulent times in Latin America. Back home, in a much different atmosphere and time line, a 11 year old table tennis player -S Fidel R. Snehit -named after the iconic leader is laying the foundation stone of his destiny .
For the uninitiated, Fidel is the India No.4 and the State number one in the boys singles cadet category . Fidel, who started playing the sport only in 2007, has been making waves in the Andhra Pradesh table tennis scene for a couple of years now, winning quite a few state ranking table tennis tournaments.
But from 2011, or to be precise from June 2011, Fidel has been making his presence felt in the national tournaments at a rate that has surprised even his coach Somnath Ghosh, who is also the state No.2 in the men's category .
“Fidel is very talented, and above all is very confident of his game. So we had expected him to be in the Top-10 rankings in the country . But, Fidel surprised us all with his impressive performances in a few national level , tournaments,“ said Ghosh.
“If he keeps progressing at this rate, we are very sure he will make it big in the sport,“ he added. Fidel also finished third in the cadet category at the national ranking table tennis tournament held in Kochi recently .
“It has been a great year for me. But now I have to keep improving. This year, I have to better my past results in the national level tournaments,“ l said Fidel. Though AP, for now, boasts of very talented upcoming players like Varuni Jaiswal and K.
Spoorthy, it has failed to produce a top-quality player in the boys' or men's section, and this is what makes Fidel's emergence important for the State.
Fidel began the new year with a bang, clinching the boys title at the recently concluded DC Sports inter-school meet.
Looking to the future, Ghosh said: “We are hoping that Fidel could participate in some inter national tournaments this year, hopefully in China.“
“Technique-wise, I am working on his backhand shots. His forehand has always been quite good,“ he added.
And if Fidel needs inspiration, he doesn't have to look further than his own name. The `R' in his name, which stands for Rafeeque, was the name of the person who dedicated his ligaments to Fidel's father when the latter was injured while playing badminton.

ఆంధ్రప్రదేశ్ లో ఇంగ్లిషు పేపర్లకు... బైటి ఎడిటర్లే ముద్దు...

2012-01-10T15:18:00.000+05:30

మనకదేమి దౌర్భాగ్యమోగానీ ఎంత మంచి జర్నలిస్టులున్నా....ఎడిటర్ల స్థాయికి వెళ్లలేకపోతున్నారు. తెలుగు లో అయితే 'ఈనాడు' లాంటి పేపర్ ఎడిటర్ లేకుండానే బండి లాగిస్తున్నది. జర్నలిస్టులకు అవకాశం ఇస్తేనే కదా...వారు కొంత ఎత్తుకు ఎదిగి ఆ ధైర్యంతో జర్నలిజానికి కొంత పాజిటివ్ కంట్రిబ్యూషన్ చేయగలిగేది. సరే...తెలుగు పత్రికల ఏడుపు ఎలా ఉన్నా...ఆంధ్రప్రదేశ్ నుంచి వస్తున్న ఇంగ్లిషు పత్రికలకు మనోళ్లు అని చెప్పుకోదగ్గ ఎడిటర్లు లేరు. డెక్కన్ క్రానికల్ లో పనిచేసి ఉద్యోగ విరమణ చేసిన ఒక సీనియర్ మోస్టు జర్నలిస్టు మాటల మధ్యలో నాకీ మాట చెబితే నిజంగానే ఆశ్చర్యమేసింది.

మనోళ్లకు పొరుగింటి పుల్లకూరే రుచో...అంత సీనున్న ఎడిటర్లు మన దగ్గర లేకపోవడమో ఇందుకు కారణమై ఉండవచ్చు. ఒక్క ఇండియన్ ఎక్స్ ప్రెస్ ను మినహాయిస్తే...ఎడిటర్లు...చాలా వరకు న్యూస్ ఎడిటర్లు ఇతర రాష్ట్రాల వారే కావడం గమనార్హం. స్పోర్ట్స్ ఎడిటర్లు కూడా ఇతర రాష్ట్రాల వారే ఉన్నారు. బైటి వారిని అనడం కాదు గానీ మనం మంచి ఎడిటర్లను ఎందుకు తయారుచేసుకోలేకపోతున్నామన్నదే నా బాధ.

Name of the newspaper----Editor/News Editor's name (state)

1) Times of India----కింగ్ షుక్ నాగ్, ఎడిటర్ (బెంగాల్)
2) Deccan Chronicle----జయంతి, ఎడిటర్ (తమిళనాడు)
3) The Hindu----శ్రీవత్సన్, న్యూస్ ఎడిటర్ (కేరళ)
4) Indian Express---వాసు, ఎడిటర్ (ఆంధ్రప్రదేశ్)
5) The Hans India---పీ.ఎన్.వీ.నాయర్, ఎడిటర్ (కేరళ)
6) Postnoon--విలయమ్స్, ఎడిటర్ (ఆంగ్లో ఇండియన్)

ఇక్కడ ఇంగ్లిషు పేపర్లలో పనిచేస్తున్న వారిలో చాలా మంది బైటి రాష్ట్రాల వారు ఉన్నారు. వారిలో కేరళ రాష్ట్రానికి చెందిన వారి సంఖ్యను చూస్తే ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది. పైన పేర్కొన్న వారిలో కొందరి కన్నా అద్భుతమైన ఎడిటర్ లక్షణాలు, సామర్ధ్యం ఉన్న వారిలో ప్రముఖులు రాం కరణ్ గారు. ఆయన ప్రస్తుతం ఇండియన్ ఎక్స్ ప్రెస్ లో ఉన్నారు. ఎడిటింగ్ లో అద్భుతమైన హ్యాండు ఆయనది. ముంబాయి భామలను మన తెలుగు సినిమా పరిశ్రమ వాళ్లు పట్టుకు వేళాడినట్లు మన మంచి జర్నలిస్టులను వదిలి...బైటి వారివైపు యాజమాన్యాలు చూడటం మన దౌర్భాగ్యం అని అబ్రకదబ్ర అంటున్నాడు. మీరేమంటారు?

బూతు బొమ్మలే ఆంగ్ల పత్రికలకు ఆక్సిజన్..................you too "ది హిందూ"

2012-01-08T12:42:00.001+05:30

ఆడపిల్లల డ్రస్సులకు సంబంధించి జరుగుతున్న చర్చ నేపథ్యంలో ఈ రోజు హైదరాబాద్ కేంద్రంగా వస్తున్న ఐదు ఇంగ్లిషు పత్రికలను తిరగేశాను. అవి-The Hindu, Sunday Times, Deccan Chronicle, Sunday Express, The Hans India.

ఇందులో కొన్ని పేపర్లు అమ్మాయిలను నీచంగా, దారుణంగా చూపించాయి. అవి సభ్యతను మరిచి గీత దాటాయి. Sunday Express, The Hans India తప్ప మిగిలిన పత్రికలు ప్రచురించి ఫొటోలు చూస్తే అసహ్యమేసింది. ఆడపిల్లలను ఇంత దారుణంగా చూపించాల్సిన అవసరం లేదు. పైగా...బూతు బొమ్మలకు, సర్క్యులేషన్ కు సంబంధం ఉందని ఏ సర్వేలో అయినా తేలిందా? పత్రికలు అమ్ముకోవాలంటే మహిళలవి ఇలాంటి బొమ్మలు వేయాలా?
నిజంగా చిత్త శుద్ధి ఉంటే...డీజీపీ మీద టీవీ స్టూడియోలలో లెక్చర్లు దంచే మహిళా సంఘాలు నాయకురాళ్లు...ఈ పత్రికల ఎడిటర్లకు లెటర్లు రాయాలి. ఇంకా దమ్ముంటే...వాటి ప్రతులను టాంక్ బండ్ మీద తగలబెట్టాలి. ఫెమినిజం అంటే...ఛానళ్ల స్టూడియోలలో తియ్య తియ్య కబుర్లు చెప్పడం కాదు సిస్టర్స్.
ఇంతకూ ఆ పత్రికలు మహిళలను ఎలా ట్రీట్ చేశాయో చూడండి.
సండే టైమ్స్
భారతదేశంలో జర్నలిజం విలువల వలువలూడదీసి జర్నలిజం అర్థాన్ని మార్చిన టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియా దారుణంగా రెచ్చిపోయింది.
1) రెండో పేజీలో "It's all fair" అన్న శీర్షికతో పచ్చి బూతు ఫొటోలు ప్రచురించారు. The Silk Route అన్న కథనంలో వాంపుల వయలు నిస్సిగ్గుగా ప్రచురించారు. కసిచూపుల, భారీ వయ్యారాల ముమైత్ ఖాన్ ఫొటో కూడా ప్రచురించారు. ఈ వార్తలు రాసింది...రోలీ శ్రీ వాస్తవ, నిఖిల హెన్రీ అనే మహిళా జర్నలిస్టులు. వారు రాసిన స్టోరీలలో అంత మసాలా లేకపోయినా...పాఠకుడిని ఆకర్షించేందుకు పిచ్చి బొమ్మలు వేశారు.
2) Intersections అనే పేజీలో హోమో ఎరాటిక్ ఆర్ట్ అనే కథనంలో బొమ్మలు కూడా ఆర్టు పేరుతో అసభ్యత ప్రదర్శనగా అనిపించే అవకాశం ఉంది
3) స్పోర్ట్సు పేజీలో ఇచ్చిన మసాలా వార్తల్లో కూడా బూతు ప్రదర్శనే
4) విచిత్రమేమిటంటే...షోబిజ్, హాలీవుడ్ పేజీలలో ప్రచురించిన ఫొటోలు కాస్త సభ్యతతో కూడినవై ఉండటం
ది హిందూ
భారతదేశంలో నైతిక విలువలతో కూడిన జర్నలిజం నెరుపుతున్నామంటూ...డబ్బా కొట్టుకునే ది హిందూ వారి సినిమా ప్లస్ సప్లిమెంట్ దారుణంగా ఉంది.
1) పేజి టైటిల్ పక్కనే ఒక అందాంగి బొమ్మ కవ్విస్తూ కనిపిస్తుంది
2) అమీ జాక్సన్ అనే అమ్మాయి ది పెద్ద ఫొటో వేశారు మొదటి పేజీలో. తొడల నుంచి ఎలాంటి వస్త్రాచ్ఛాదం లేకుండా ఆ పిల్ల కనిపిస్తే...ఇది హిందూ పేపర్లో వచ్చిన ఫొటోనా అని విస్తుపోవడం జనం వంతవుతుంది.
3) నాలుగో పేజీలో అమలా పాల్ పెద్ద సైజు బొమ్మ వేశారు కానీ అది అమీ అంత ఘోరంగా లేదు.
4) మాగజీన్ సెక్షన్ లో కల్పనా శర్మ గారి స్టోరీకి అంత దారుణమైన బొమ్మ వాడటం అవసరమా? అని నాకనిపించింది. తెలల్లటి ఛాతి మీద "Don' t touch!" అని రాసున్న ఒకమ్మాయి బొమ్మ వేశారు.
5) Wayfarer అనే పేజీలో బ్రెజిల్ గురించి రాస్తూ బికినీ భామ కుక్కపిల్లను సముద్ర తీరంలో షికారుకు తీసుకుపోతున్న బొమ్మ వేశారు

డెక్కన్ క్రానికల్
1) మొదటి పేజీలోనే బుల్లి నిక్కర్, నల్ల బ్రా వేసుకున్న అమ్మడు ఫోజిచ్చిన స్టాన్జా అనే అడ్వర్ టైజ్ మెంట్ దర్శనమిచ్చింది. మిగిలిన పేజీలు సంసార పక్షంగా ఉన్నాయి.
2) సండే క్రానికల్ స్పెషల్ సప్లిమెంట్ లో మొత్త అందాల ఆరబోతే. "Dzyne" అనే పేజీలో ఒక మోస్తరుగా ఈ జబ్బు "Showbiz" లో రెచ్చిపోయారు. విజయ బాలన్, కత్రినా కైఫ్ ల కవ్వించే ఫోటోలు పెద్దవి వేశారు.

మన పత్రికలు...గమ్మత్తైన శీర్షికలు

2012-01-07T15:35:00.000+05:30

ఇంగ్లిషులో ‌‌HEADLINES అనే శీర్షికలు భలే బాగుంటాయి....కొన్ని సార్లు. కాపీ ఎడిట్ చేసిన సబ్ ఎడిటర్ కు కాస్త ఫ్రీ హ్యాండ్, టైం ఇస్తే...మంచి శీర్షికలతో అద్దరకొడతారు. ఇవ్వాళ పత్రికలలో వచ్చిన కొన్ని శీర్షికలు ముచ్చటగా అనిపించాయి. ఆలోచింపజేసే విధంగానూ ఉన్నాయి.
వై..దిస్...
క్విడ్ ప్రొ కోలవెర్రి
అని కష్టాల కడలిలో ఉన్న "సాక్షి" దినప్రతిక పతాక శీర్షిక ఇచ్చింది. జనాలను వెర్రెక్కిస్తున్న కొలవెర్రి పాటకు ప్యారడీగా సీ.బీ.ఐ. ను దూదేకుతూ పెట్టిన శీర్షిక నాకైతే హిట్ వికెట్ అనిపించింది.
సీఎం హోదాలో ఉన్న అయ్య దగ్గర భూములు తీసుకుని...దానికి బదులుగా కొడుకు కంపెనీల్లో కోట్ల కొద్దీ పెట్టుబడులు పెట్టారని (ఈ ఇచ్చుకుంటు వాయనం...పుచ్చుకుంటు వాయనం వ్యవహారాన్ని ఇంగ్లిషులో క్విడ్ ప్రొ కో అంటారు) విమర్శలు ఎదుర్కుంటున్న ఎంపీ గారి పేపర్లో తాటికాయంత అక్షరాల్లో ఈ శీర్షిక రావడం నవ్వు తెప్పించింది. వారు కొలవరితో 'క్విడ్ ప్రొ కో' కలిసిందనుకున్నారు. కానీ...పైన ఉన్న 'వై.దిస్.' ను 'వై.ఎస్.' చేసి జనం చదువుకుంటారేమో అని సబ్బుగారు అనుకున్నట్లు లేరు.
పైగా 'క్విడ్ ప్రొ కో' అనే ఇంగ్లిషు పదానికి అర్ధం ఎంత మంది తెలుగు జనాలకు తెలుస్తుందనేది మరో కీలక విషయం. శీర్షికల్లో పదాల పదనిసలు చేసినా...బాడీలో ఎక్కడో ఒక దగ్గర దాని అర్థాన్ని తెలియజేస్తే జనం నేర్చుకుంటారు. ఈ పేపర్ బాడీలో అలా విడమరిచినట్టు నాకు కనిపించలేదు.

ఇదే 'సాక్షి' లో స్పోర్ట్సు పేజీలో "సిడ్నీలో షేమిండియా" అని పెట్టారు...కసితీరా. ఆటల్లో ఓడిపోకుండా ఉంటారా?
ఇదే 'సాక్షి' మినీ పేజీలో పెట్టిన శీర్షిక నిజంగా నాకు నచ్చింది. అది A ఫర్ అడ్మిషన్, B ఫర్ బాదుడు. అదరహో.

"యహ చెప్పు...నీకెవరితో సంబంధాలున్నాయో చెప్పు..." అని అదేదో అద్భుతమైన జర్నలిజం ప్రశ్న అన్నట్టు మోచేయి గీక్కుంటూ నవ్వుతూ గుండీలూ, గుండె మొత్తం విప్పి అడిగే Open Heart వేమూరి రాధాకృష్ణ గారి పేపర్లో ఒక శీర్షిక వచ్చింది. అది..
నీ సంగతేంది
సీఎం?
ఇది కిరణ్ కుమార్ రెడ్డి ని ఉప ముఖ్యమంత్రి దామోదర రాజనరసింహ కడిగేసిన అంశానికి సంబంధించిన వార్త. రాజనరసింహ తెలంగాణా మనిషి కాబట్టి "సంగతేంది?" అని రాశారన్న మాట. మన రాతలతో నేతల మధ్య చిచ్చు ఎలా పెట్టాలో తెలుసుకోవాలంటే...జర్నలిస్టులంతా ఈ వార్తను, దాని పక్కన ఉన్న బారెడు సింగిల్ కాలం వార్తను చదివి తీరాల్సిందే. అందుకే పచ్చ మీడియా అని జనం గగ్గోలు పెడుతున్నారు.

చంద్రబాబు గారి టూరు పై వివిధ పత్రికలు పెట్టిన శీర్షికలు ఇలా ఉన్నాయి.
ఈనాడు--అడుగడుగునా పోరుబాటే
టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియా--Naidu stirs up 'T'rouble
ది హిందూ--Naidu scores a point over TRS
ఇండియన్ ఎక్స్స్ ప్రెస్--Brickbats and bouquets on Naidu's day out
ది హన్స్ ఇండియా-- Naidu Does it
నాకైతే ఈ చివరి హెడ్ లైన్ నచ్చింది.

నిష్పక్షపాతం దానింటి పేరని జనం అనుకునే 'ది హిందూ' పత్రిక మొదటి పేజీలో ఒక వ్యాసం ఉంది. దాని శీర్షిక..."All eyes on TRS stand on Jagan's tour in Telangana." అన్ని కళ్లూ పళ్లూ ఒళ్లూ...జగన్ టూరు విషయంలో టీ ఆర్ ఎస్ ఏమి వైఖరి తీసుకుంటుందా? అని ఎదురుచూస్తున్నాయట. వండర్ ఫుల్...

అన్నింటికన్నా వింత అనిపించే విషయం ఒకటుంది. మాజీ నక్సలైట్ పటోళ్ల గోవర్ధన్ రెడ్డి హంతకులను నిన్న పోలీసులు విలేకరుల సమావేశంలో హాజరుపరిచారు...వాళ్ల మొహాలకు నల్ల తొడుగులు తొడిగి. నిజానికి పటోళ్లను మేమే వేసేసాం...అని బబుల్ గమ్ నములుతూ చెప్పిన ప్రధాన హంతకుడు అనిల్, మిగిలిన నలుగురితో కూడిన సీ డీని Zee-24 వాళ్లు మూడు రోజుల కిందటే ప్రసారం చేశారు. అంత గొప్ప వార్తను తమకు మాత్రమే హంతకులు చెప్పారని...ఆ ఛానల్ చాలా సేపు డబ్బా కొట్టుకుంది కూడా. అది మిగిలిన పేపర్లలో కూడా వచ్చింది. అంతా చూసిన నిందితుల మొహాలకు మళ్లీ తొడుగులు ఎందుకు చెప్మా!

రోజంతా మౌనం....ఒక పసందైన అనుభవం

2012-01-06T12:20:00.000+05:30

2012 జనవరి 5 (గురువారం-వైకుంఠ ఏకాదశి)

నలభై ఏళ్ల పాటు నోటికి ఏ మాత్రం విరామం ఇవ్వకుండా వాగీవాగీ రెండు నాల్కల జనం వల్ల, నిష్ప్రయోజపు మాటల వల్లా విసిగిపోయిన నాకు ఇది ఒక మధురానుభూతి మిగిల్చిన రోజుగా గుర్తుండిపోతుంది. జీవితంలో పూర్తిగా ఒక్కరోజు మౌనంగా ఉండగలిగాను. ఊరుకున్నంత ఉత్తమంలేదని పెద్దలు ఎందుకు చెప్పారో అనుభవపూర్వకంగా తెలిసొచ్చింది.

కమ్యూనిస్టు సిద్ధాంతం పట్ల ఆకర్షితుడినై అన్ని సమస్యలకు మందు గతితార్కిక భౌతికవాదమని నమ్మిన నేను...జీవితంలో కొత్త ఫేజ్ ను చూస్తున్నానన్న అనుభూతి కలుగుతున్నది. వికీపిడియా వారు తెలుగులో నిర్వచించినట్లు....గతితర్కం అంటే ప్రతి వస్తువు\విషయం యొక్క synthesis(నిర్మాణ ప్రక్రియ లేదా పరిణామ ప్రక్రియ) మరియు antithesis (విఛ్ఛిన్న ప్రక్రియ)ని అర్థం చేసుకోవడమైతే...మనుషుల విషయంలో నేనీ సిద్ధాంతాన్ని చూసి విశ్లేషించి భౌతికవాదం నుంచి భావవాదం (సోకాల్డ్ ఊహాజనిత వస్తువులని (దేవుడు, ఆత్మ లాంటివి) నమ్మడం) వైపు మళ్లానని అనిపిస్తున్నది.

ఒక పది పన్నెండు మందిని మినహాయిస్తే ఈ జీవితంలో నేను కలిసిన మనుషుల్లో అంతా రెండు నాల్కలవాళ్లు, దొంగ మాటలు...అబద్ధాలు చెప్పేవాళ్లు, మోసగాళ్లు, మనసుతో స్పందించనివాళ్లు, స్వార్ధపరులు, దురహంకారులు, ఎదుటివాడి పట్ల సానుభూతిలేనివాళ్లు, మనిషిని మనిషిగా చూడనివాళ్లు, తోటిమనిషి చస్తున్నా పట్టించుకోనివాళ్లు, దేశభక్తిలేనివాళ్లు. ఇలాంటి వారిని నమ్మడంకన్నా దేవుడ్ని నమ్మడం ఉత్తమమని ఒక మూడు నాలుగేళ్లుగా అనిపిస్తున్నది. కొన్ని అనుభవాలను బట్టి అర్థమైంది ఏమిటంటే...కనిపించే ఈ దొంగ మనుషులకన్నా కనిపించకపోయినా మానసిక శాంతినిస్తున్న, మేలు చేసినట్లు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్న దేముడ్ని నమ్మడంలో తప్పులేదని...ఆ దిశగా కొంత పరిశోధన మొదలుపెట్టా. కర్మవశాత్తూ జనం అలా ఎవరికి తోచినట్లు వారు స్పందిస్తారని, దాన్ని సీరియస్ గా తీసుకోవాల్సిన అవసరం లేదనీ, మనసు ప్రశాంతంగా ఉండేందుకు ప్రయత్నాలు చేయాలని రామకృష్ణయ్య గారు (హేమ తండ్రి) చెబుతుంటారు. అందులో మొదటి మెట్టు...మౌన వ్రతం అని ఫీలయ్యాను.

మాట్టాడక తప్పని రెండు మూడు సంఘటనలు ఎదురుకావడం మినహా...24 గంటల మౌనం నిర్విఘ్నంగా సాగింది. చూపు సమస్య వల్ల నా ఎస్.ఎం.ఎస్. చదువుకోలేని, నేను గౌరవమిచ్చే ఒక పెద్ద మనిషి పదేపదే ఫోన్ చేస్తుండటంతో ఏమన్నా ముఖ్యమైన విషయమేమో అని రాత్రి ఎనిమిది గంటలకు మాత్రం ఒక క్షణం మాట్లాడాను ఫోన్లో. నా సైగలను మా అమ్మాయి బాగా అర్ధం చేసుకుని నాకు వ్యాఖ్యాతగా వ్యవహరించింది. కాస్త మసాలా కూడా జోడించి నా సైగలకు భాష్యం చెప్పడం, ఈ రోజు మనం ఎంత గొడవ చేసినా నో ప్రాబ్లం...అని అబ్బాయి చిలిపిగా అనడం గుర్తుంటాయి. కొన్ని విషయాలు హేమకు, ఫిదెల్ కు మాత్రం కాగితం మీద రాసి చూపాల్సి వచ్చింది. మిగిలిన వారితో డీల్ చేసేటప్పడు ఈ రాసి చూపే జంఝాటం పెట్టుకోలేదు...అదొక డిస్ట్రబెన్స్ అని.
24 గంటల మౌనం వల్ల అనుభవంలోకి వచ్చిన కొన్ని అంశాలు....
1) ప్రతి రోజూ ఉన్నదానికి భిన్నంగా గుండె చాలా స్థిమితంగా ఉన్నట్లు అనిపించింది. గందరగోళం లేకుండా సాగింది.
2) ఆలోచనల వేగం తగ్గింది. ఆలోచనల తీవ్రతలో కూడా మార్పు వచ్చింది.
3) ఎవరేమి చేసినా, ఏమి మాట్లాడినా...పోనీలే...అనే భావన ఏర్పడింది. వాదన చేసే వీలులేకున్నా...వాదన చేయాలన్న అభిప్రాయమే కలగలేదు.
4) కోపం, ఆవేశం, విసుగు తగ్గాయి.
5) కాఠిన్యం తగ్గింది. ఉదాహరణకు...రాష్ డ్రైవింగ్ తో కారుకు ఎవరైనా అడ్డం వస్తే...అప్రయత్నంగా నోట్లోంచి కఠినమైన మాటలు వచ్చేవి. వాడు చేసింది తప్పు కాబట్టి, మనకు ప్రమాదం జరిగేందుకు కారణమయ్యాడు కాబట్టి మనం ఒక మాటైనా అనాలని అనిపించేది అంతకుముందు.
6) మనసు స్పందన తగ్గింది. ఉదాహరణకు...ఫిదెల్ ఏ టోర్నమెంటైనా గెలిస్తే గతంలో మనసంతా ఆనందంతో ఉప్పొంగేది. నిన్ననే డెక్కన్ క్రానికల్ వారు నిర్వహించిన పోటీల్లో పెద్దగా ఆటరానివాడిని పెట్టుకుని జూనియర్ బాలుర విభాగంలో టైటిల్ గెలిచాడు. అయినా...మనసు పెద్దగా స్పందించలేదు.
7) సెల్ ఫోన్ వాడకపోవడం వల్ల చాలా సమయం దొరికినట్టనిపించింది. (మరీ బాగుండదని టెక్స్ట్ మెసేజ్ లు ఆపరేట్ చేశాను...సంక్షిప్తంగా, మితంగా. అదీ అవాయిడ్ చేస్తే బాగుండేది)
8) చాలా టైం దొరికి మనసు ప్రశాంతంగా ఉండటంతో చాలా చదివాను, రాశాను.
9) ఓల్గా తదితర ప్రసిద్ధ రచయితలవి కావాలని నాలుగైదు కథలు చదివి చూశాను. కథనం, వస్తువు, పాత్రల ప్రభావం మనసు మీద పడలేదు. ఇమోషన్స్ ప్రభావం మనసు మీద లేదనిపించింది
10) మౌనంగా గమనిస్తూ ఉండటం వల్ల ఇతరుల మాటల్లో డొల్లతనం, ప్రవర్తనలో అతి తేలిగ్గా కనిపించాయి.
11) 24 గంటల మౌనం ముగిసిన తర్వాత మాటల్లో పొందిక కనిపించింది.
12) ఈ రోజు ఉదయం లేవగానే ఫ్రెష్ డే ప్రారంభమైన ఫీలింగ్ కలిగింది. మెదడంతా ప్రశాంతగా, ఒక రెండు రోజులు గాఢ నిద్రపోయి లేచిన ఫీలింగ్ కొనసాగుతోంది. ఇది గతంలో ఎన్నడూ లేని ఫీలింగ్.

....అదండీ సంగతి. నాకు తోచింది... రికార్డై పడి ఉండటం కోసం రాశాను. మీకు తోచింది మీరూ రాయండి. నిన్ననే వచ్చిన ఒక చిన్న ఆలోచన ఏమిటంటే...అభిప్రాయాలు కలిసేవారు నెలకోసారైనా కలిసి ఒక ఐదారు గంటలు మౌనంగా గడిపి ఎవరిదారిన వారు వెళ్లిపోతే ఎలా ఉంటుందని. అదీ చూద్దాం. సెలవ్.

రోజంతా మౌనవ్రతం...నిశ్శబ్దం తో ప్రయోగం

2012-01-05T08:58:00.001+05:30

గడిచిన ఏడాది చాలా సార్లు నేను ఆలోచించిన విషయాల్లో...మౌనవ్రతం ఒకటి. దొంగ మాటలు, చెడు ఆలోచనలు, అబద్ధాలు, కుళ్ళు, కుట్ర, స్వార్ధం వంటివి వంటబట్టించుకున్న మనుషులతో రోజూ మాట్లాడి విసుగు వచ్చింది. చాలా మందివి డ్రామా మాటలే. మనసులో మాటలు మాట్లాడే వారు బహు అరుదు. కులం, మతం, డబ్బూ దస్కం వంటి కోణాల నుంచే సంభాషణలు. వేరే వాడి మీద ఏడవడం, ఇతరులను తిట్టడం, మన గురించి డబ్బా కొట్టుకోవడం తప్ప సంభాషణల్లో పస లేదు, పాడూ లేదు. తర్కానికి విలువే లేదు. విలువల గురించి తపించేవాడు , సమాజంలో మన పాత్ర మనం నిర్వర్తించాలని చిత్తశుద్ధితో అనుకునేవాడు కరువయ్యాడు. నీతి లేదు. అంతా మోసగాళ్ళు, గోముఖ వ్యాఘ్రాలు. దురహంకారం, పచ్చిస్వార్థం వీరి నరాల్లో పారుతున్నాయి. వీరితో సంభాషణ, సంబంధం పసలేని సుత్తి వ్యవహారం లా మారింది. దీని కోసం మనం సమయం, శక్తి వినియోగించడం వేస్ట్ కార్యక్రమం అని నేను బలంగా నమ్ముతున్నాను.

ఇంట్లో వాళ్ళు, మంచి మిత్రులు కొందరు తప్ప బైట 98 శాతం మందితో అనవసరంగా మాట్లాడుతున్నామన్న ఫీలింగ్ నన్ను బాగా వెంటాడుతున్నది. నేను ఎంతో అద్భుతమని అనుకున్న ఒక సీనియర్ జర్నలిస్టు చెబుతున్న అబద్ధాలు, చేస్తున్న దొంగ వ్యవహారాలూ, అమానుష ధోరణి చూసాక ఇంకా జ్ఞానోదయమయ్యింది. పైగా నిశ్శబ్దం విలువ తెలుసుకోలేక పోతున్నామన్న బాధ వెంటాడుతున్నది. రెండు నాల్కలతో బతికే బతుకూ ఒక బతుకేనా అని అనిపిస్తున్నది.

అందుకే...నెలకు ఒక్క రోజైనా మౌన వ్రతం పాటిస్తే బాగుటుందని హేమ తో అంటూ వస్తున్నాను. ఆ పని చేయడానికి ఈ రోజు (గురువారం) ఉత్తమమని మనసుకు తోచింది. అది పాటిస్తున్నాను. సైలెన్స్ కు సంబంధించి నిన్న రాత్రి నెట్ లో చాలా మెటీరియల్ చదివాను. నా నిర్ణయం మంచిదే అని బోధపడింది.

ఉదయం నుంచి ఇప్పటి వరకూ ఒక మూడు గంటలు ఇంట్లో ఎలాంటి ఆటంకం లేకుండా మౌనం సాగింది. మనసుకు హాయిగా వుంది. ఫిదేల్ ను ఒక టోర్నమెంట్ దగ్గర దింపి ఆఫీసు కు వెళ్ళాలి. అక్కడ ఎలాంటి ఇబ్బందీ ఉండక పోవచ్చు. ఒక విజిటర్ ఉన్నారు. ఆయనతో ముక్తసరిగా పేపర్ మీద సంభాషణ జరిపి పంపాలని అనుకుంటున్నాను.

ప్రతి నెలా ఐదో తారీఖు విధిగా మౌన వ్రతం పాటించాలని ప్రస్తుతానికి అనుకుంటున్నాను. ఉదయం ఆరు గంటల నుంచి మర్నాడు ఆరుగంటల వరకూ (అంటే ఒక ఇరవై నాలుగు గంటలు) ప్రతి నెలా ఇది సాగించాలని సంకల్పం. నా మౌనం అనుభవాలను పూసగుచ్చినట్లు మీతో పంచుకుంటాను. మొన్న జనవరి ఫస్టు కు నలభై ఏళ్ళు నిండిన నేను 2012 సంవత్సరం వైకుంఠ ఏకాదశి రోజున, అదీ ఐదో తేదీ నాడు మౌనవ్రతం మొదలు పెట్టాను. గాంధీ గారు ఇచ్చిన ప్రేరణ ఇందులో లేకపోలేదు. It is an experiment with silence.

మీడియా 'బ్లాక్ మెయిలింగ్' పై డీజీపీ ఆవేదన

2012-01-04T13:53:00.000+05:30

ఫ్యాషనబుల్ డ్రస్ లపై వ్యాఖ్యలు చేసిన ఆంధ్రప్రదేశ్ డీజీపీ దినేష్ రెడ్డి కి మీడియా వేడి గట్టిగా తగిలింది. ఆడవాళ్ల వ్యవహారం ఏది ఉన్నా వదలకుండా...బూతు క్లిప్పులు, నీలి వ్యాఖ్యలతో గబ్బులేపే శక్తి మీడియాకు ఎంత ఉందో పోలీసు బాసు గారికి కూడా తెలియవచ్చింది. ఈ అంశంపై ప్రెసె ట్రస్ట్ ఆఫ్ ఇండియా ఇంటర్వ్యూలో వివరణ ఇచ్చారు డీజీపీ. "డీజీపీ అయిన నన్నే ఇలా మీడియా బ్లాక్ మెయిలింగ్ చేస్తుంటే...ఇంక సామాన్యుల పరిస్థితి ఏమిట"ని ఆయన వాపోయారు. ఆ కథనం మీ కోసం...

Andhra Pradesh DGP V Dinesh Reddy, who landed in a controversy for his remarks linking women's fashionable dresses to the increase in rape cases, today justified his comments saying that he did not mean to degrade women, but he only mentioned a "social study".
The state police chief had sparked a controversy on Friday, when he attributed the increase in rape cases to women provoking men by wearing "flimsy and fashionable" clothing.

Reddy had said that police could not be faulted for the rise in rape cases and had instead blamed women for provoking people with fashionable clothing.
"I had said that provocative fashionable dresses, was perhaps one of the factors (behind the increase in the rape cases). But I did not say that it was 'the factor'," the Director General of Police told PTI, clarifying on his comment.
The top cop's remarks had earned the wrath of the political parties and women organisations, who strongly condemned it.
He pointed out that Delhi Chief Minister Sheila Dikshit had also said that the 'revealing and provocative dresses of women', was a reason for the increase in rape cases in Delhi, when she had been repeatedly asked by the press three months ago.
"I replied to a query keeping in mind a social study and Delhi Chief Minister Sheila Dikshit's comment, when (I was) asked by the media-persons about the reason for increase in the number of rape cases in the state," Reddy said.
The DGP said keeping these two things in mind, he had said that provoking fashionable dresses is perhaps one of the reasons for the increase in rape cases.
He blamed the media for "creating" a controversy and further alleged that "selfish interests, indulging in this type of twisting things and blowing them out of proportion, would not be good for the society."

"How can it be justified and how can it be ethical on the part of the journalists' community?" he questioned.

"In fact, raising such issues and projecting some items is an insult to women also and they (media) are doing injustice to the society," he added.

He asked if a DGP was being subjected to this kind of "blackmailing", what could be the fate of a common man in the hands of media.

Reddy urged the media "not to unduly sensationalise non-issues, which would not help and do any good to society."

While the comment of the DGP was vehemently condemned by women activists, two senior women IPS officers, who were present at the annual press conference organised to apprise the activities of police during 2011, issued a joint statement in support of the DGP charging that the media twisted the DGP's statement and blown it out of proportion.
Two Senior IPS officers- Tejdeep Kaur Menon(additional DGP, Training) and A R Anuradha (IGP, Law and Order) said, "We are pained and deeply hurt over the twisting of the DGP's statement and blowing it out of proportion and context by a section of the media. What all our DGP stated was to a pointed query about increase in rapes.
"We strongly condemn such motivated and selfish attempts to sensationalise the statement of the DGP, who was known for championing the cause of women," they said in a statement.

2100 కోట్లకు Ee-TV చానళ్ళ అమ్మకం...రామోజీ విజయమా...ఓటమా?

2012-01-03T20:19:00.002+05:30

లిఫ్టుబాయ్ లతో పేపర్లు, తోటమాలులతో చానెల్స్ నడిపే సత్తా ఉన్న మీడియా మొఘల్ రామోజీ రావు తన చానళ్లను అమ్మకాలకు పెట్టారన్న వార్తలు నిజమని తేలింది. Network 18 and TV 18 లకు E-TV చానల్స్ అమ్మేసారు.
అప్పుల ఊబి నుంచి బైట పడటానికి రామోజీ ఈ పని చేసారా? లేక ఇది వ్యూహాత్మక ఎత్తుగడా? అన్నది తేలాల్సి ఉంది. విస్తరణ తప్ప అమ్మకం అనేది తెలియకుండా ఇన్నేళ్ళు రామోజీ వ్యాపారం సాగిన విషయం మనకు తెలిసిందే. ఏదిఏమైనా...ఆయనకు మేలు జరుగు గాక.

ఈ అమ్మకానికి సంబంధించి ఐ..బీ.ఎన్. లో ఒక వార్త వచ్చింది.
(సోర్సు: http://ibnlive.in.com/news/network18-group-to-acquire-etv-become-debtfree/217448-7.html )

Network 18 and TV 18 announced an expansion into regional news and entertainment on television through a Rs 2,100-crore acquisition of ETV channels. Both the companies also announced rights issues for themselves, each amounting to Rs 2,700 crore. The proceeds will be used to make both the companies debt-free, finance the ETV acquisition, and fund working capital requirements.

Importantly, Raghav Bahl,he Promoter of Network18 and TV18, will retain management and 51 per cent control over both Network18 and TV18. In addition, both companies will gain access to Infotel, which is RIL's new 4G Broadband Digital Platform.

బోర్డు ఆఫ్ డైరెక్టర్ల మీటింగ్

The Board of Directors of TV18 Broadcast Limited (TV18) at its meeting on Tuesday approved the acquisition of 100 per cent interest in regional news channels in Hindi namely ETV Uttar Pradesh, ETV Madhya Pradesh, ETV Rajasthan and ETV Bihar and ETV Urdu channel (ETV News Channels), 50 per cent interest in ETV Marathi, ETV Kannada, ETV Bangla, ETV Gujarati and ETV Oriya (ETV non Telugu General Entertainment Channels) and 24.50 per cent interest in ETV Telugu and ETV Telugu News (ETV Telugu Channels).

TV18 will have board and management control of ETV News Channels and ETV non Telugu GEC Channels. The Board has approved an outlay of up to Rs 2,100 crore for this acquisition. TV18 also has an option to buy the remaining 50 per cent interest in ETV non Telugu GEC Channels and an additional 24.50 per cent interest in ETV Telugu Channels.

At a board meeting on Tuesday, January 3, Network 18 Media & Investments Limited (Network18) approved a rights issue of equity shares to raise an amount up to Rs 2,700 crore at a price to be determined by the Board in compliance with regulatory requirements, but not exceeding Rs 60 per equity share.

At a board meeting on Tuesday, January 3, TV18 Broadcast Limited (TV18) also approved a rights issue of equity shares to raise an amount up to Rs 2,700 crore at a price to be determined by the Board in compliance with regulatory requirements, but not exceeding Rs 40 per equity share.

The promoters of Network18 will be subscribing to their entitlement in full. The promoters also reserve the right to subscribe to any unsubscribed public portion of the rights issues. Raghav Bahl, t, has informed that promoter companies have entered into an arrangement with Independent Media Trust, a trust set up for the benefit of Reliance Industries Limited, to secure the funding required for this purpose.

Further, Raghav Bahl, Founder and Promoter, shall continue to retain Management and 51 per cent Control over Network18 and 51 per cent control over TV18 through Network18.

Both the companies will be filing the draft letters of offer for their respective rights issues shortly.

ఈ-టీ వీ ఘనత ఇదీ

ETV is one of the leading TV Networks in South India. It is also among the top five most popularly viewed networks in the country. ETV Channels were one of the first entrants in the regional markets and have a considerable viewership base. One of the key strengths of ETV Channels is their ability to attract and retain loyal viewers who are regular watchers of the quality content on these channels. TV18 is confident of taking these regional channels to even greater success with its strategic inputs, improved content/programming strategies and operational synergies.

Ernst & Young (P) Limited (E&Y) acted as advisors for financial and tax due diligence and valuation of the assets. The legal due diligence was carried out by Khaitan & Co.

On a combined basis, TV18 will be offering a unique mix of national and regional channels catering to diverse genres like Hindi and regional entertainment; general news in English, Hindi and regional languages; business news in Hindi, English and regional languages; music; kids; devotional and infotainment channels. Including the soon-to-be-launched services/variants, this combined bouquet of over 25 channels will be the most powerful and potentially profitable TV operation in the country, especially since India's television industry is on the verge of a digital revolution.

రిలయెన్స్ చేయూత

Independent Media Trust ("Trust"), a trust set up for the benefit of Reliance Industries Limited, has agreed to fund the Promoters of Network 18 and TV18 to enable them to subscribe to the proposed Rights Issue announced by both the companies today. The Promoter Companies of Network18 and TV18 and the Trust have entered into a Term Sheet under which the Trust would be subscribing to the Optionally Convertible Debentures to be issued by the Promoter Companies.

Reliance will leverage its deep understanding of the Indian markets - consumer insights, technological expertise, and the ability to build & manage scale - to make this a "win win" partnership. This will create value and be accretive to the shareholders of RIL.

Raghav Bahl and his team will continue to have full operational and management control of both the companies. Bahl and the current Promoter Entities of Network18 and TV18 will continue to retain control over Network 18 and TV18. RIL reposes full faith in the current leadership and management team of Network18 and TV18.

The investments in these media properties are being made by RIL through an independent Trust which will have eminent individuals as Trustees, thus preserving the management, operational and editorial independence of these media companies.

The investment by the Trust in the Promoter Companies of Network18 and TV18, and the arrangement between Network18/TV18 and Infotel for the acquisition and distribution of content on the Infotel platform, is one of many such partnership initiatives being undertaken by Infotel.

The combination of India's leading TV content provider, with a bouquet of nearly 25 channels, and Infotel, will be a significant step in bringing a high quality "live TV" experience to broadband customers across the country. Likewise, Network18's market-leading web portals and e-commerce operations will provide several value added services to Infotel's broadband subscribers. This unique alliance is expected to differentiate Infotel and create value for all stakeholders. IBNLive.com is owned by Network18. CNN-IBN is owned by TV18.

(Text courtesy: IBN-LIVE)
(Photo Courtesy: vebtoday.com)

టైమ్ మ్యాగజీన్ ఎంపిక చేసిన ఉత్తమ ఇంగ్లిషు బ్లాగులు

2012-01-03T14:01:00.002+05:30

నేను పూర్తిగా చదవకపోయినా నేను బాగా ఇష్టపడేది టైమ్ మ్యాగజీన్ ను. అందులో కథనాలు, ఫొటోలు, డిజైన్ అద్భుతంగా ఉంటాయి. జర్నలిజం సూత్రాలను పాటిస్తూ వ్యాసాలు రాస్తారు. పైగా కొత్త ఆలోచనలు రేకెత్తించేవిలా వ్యాసాలు ఉంటాయి. టైమ్ వారు ఎప్పటి మాదిరిగానే ఉత్తమ బ్లాగుల జాబితా ఇచ్చారు. బ్లాగు మిత్రులకు మాత్రమే కాకుండా సాధారణ పాఠకులకు కూడా మేలు జరగవచ్చని భావించి వాటి వివరాలు, లింకులు ఇక్కడ ఇస్తున్నాను. భవిష్యత్తులో కూడా ఈ లింకులు మనకు ఉపకరిస్తాయన్న ఆశా ఉంది. Read and Enjoy.

1) the Everywhere ist.com ఇది సియాటిల్ లో ఉండే ఒక మహిళ ప్రపంచంలో తాను, తన భర్త తిరిగిన ప్రదేశాల గురించి, భోజనశాలల గురించి రాసే బ్లాగు. దొంగపేర్లతో మాత్రం నాకు రాయకండ్రా నాయనా...అని ఆమె రాసిన మాట ఏంటంటే...
contact(at)everywhereist.com. I just ask that you please be a real person (both metaphorically, and in the sense that you are not a robot trying to sell me penis cream).

2) The Big Picture: ఇది ఫోటోలంటే ఇష్టపడేవారికి కనువిందు కలిగిస్తుంది. ది బోస్టన్ గ్లోబ్ ఫొటో బ్లాగ్ ఇది.
3) The Truth About Cars: కార్లంటే పిచ్చి ఉన్నవారికి ఇది ఉపకరిస్తుంది. కార్ల మీద దీంట్లో అద్భుతమైన సమీక్షలున్నాయి. అందుకోసం ఒక ప్రత్యేక విభాగమే ఉంది...బ్లాగు మెయిన్ పేజీలో.
4) OkTrends: ఇది డేటింగ్ సైట్. ప్రేమ పక్షుల కోసం బ్లాగర్ క్రిస్టియన్ రూడర్ నెలకొక అద్భుతమైన వ్యాసం అందిస్తాడు.
5) Videogum: దీన్ని ఒక వెబ్ జంక్ గా చెప్పవచ్చు. టీవీ, మూవీ, వెబ్ లకు సంబంధించిన పలు అంశాలు, చర్చలు ఇందులో ఉంటాయి.
ఈ ఐదు చాలనిపించింది. ఇంకా దీని వివరాలు కావాలనుకునే వారు. ఏకంగా...Time Magazine ను సందర్శించండి.

ఆ టైట్ డ్రస్ లతో జనాలకే కాదు...ఆ పిల్లలకూ కష్టమే...

2012-01-02T16:56:00.001+05:30

డైరెక్టర్ జనరల్ ఆఫ్ పోలీస్ ఏ ఉద్దేశంతో అన్నారోగానీ...ఆడపిల్లల డ్రస్సుల మీద ఇప్పుడు నానా యాగీ జరుగుతోంది. ఆడోళ్ల అంశాలంటే గోతికాడి నక్కల్లా ఎదురుచూసే....పత్రికలు, ఛానళ్లు పండగ చేసుకుంటున్నాయి. ఆయన అన్నది సబబా? కాదా? అన్న పంచాయితీ జరుగుతోంది. మా సార్ అన్న దాంట్లో తప్పేముందని మహిళా ఐ.పీ.ఎస్.లూ ముందుకు రావాల్సివచ్చింది. డ్రస్సులను డ్రస్సుల కోణం నుంచి కాక...బూతు టెలివిజన్ ఛానళ్లు, నీలి సినిమాలు కల్పిస్తున్న కళ్ల నుంచి చూసి జనం రెచ్చిపోతున్నారని చెప్పడానికి ఈ పోస్టు రాస్తున్నాను.

ఒక మూడేళ్ల కిందట...అమెరికా నుంచి వచ్చిన ఒక ఫ్రెండు బంజారా హిల్స్ లో అద్దెకు దిగింది. బాగా చదువుకున్న అమ్మాయి. ఆమె, తన బాయ్ ఫ్రెండ్ డిన్నర్ కు ఆహ్వానిస్తే వెళ్లాను. తను రోడ్డు మీదకు వెళితే...హైదరాబాద్ లో జనం పనులు మాని తననే చూస్తున్నారని చెప్పి చాలా ఇబ్బంది పడిందామె. తన డ్రస్సులను చూస్తే...జనం ఎందుకు నోళ్లు అప్పగించి సొల్లు కార్చుకుంటూ చూసి ఉంటారో అర్ధమయింది.
యమ టైట్ జీన్స్ పాయింట్, కురచ టీ షర్టు, పైగా దాని పల్చదనం...లోదుస్తుల రంగు కూడా కనిపించేంత. హై హీల్స్ చెప్పులు. వాటి మీద కాళ్లు బాలెన్స్ చేసుకుంటూ వయ్యారంగా ఊపుకుంటూ వెళ్తూ ఉంటే మగ పుటక పుట్టి, చీమూ రక్తం ఉన్న వాడెవడైనా...గుడ్లప్పగించి చూడక చస్తాడా? నాకు నేను ఈ విషయంలో ఒక పరీక్ష పెట్టుకుంటాను. సాధారణంగా, చలాకీగా వెళుతున్న ఏ ఆడపిల్లను చూస్తే నాకు గర్వమేస్తుంది. స్త్రీలకు సముచిత స్థానం ఇవ్వక చిన్నచూపు చూసిన...చూస్తున్న మన భారతీయ సమాజంలో ఆత్మవిశ్వాసానికి నిలువెత్తు చిరునామాలయిన కొత్త తరం వస్తున్నదని ముచ్చటేస్తుంది. వీళ్లకు మేలు జరగాలని మనసులో అనుకుంటాను.

కాస్త శరీర సౌష్ఠవం బాగున్న అమ్మాయి...ఇలాంటి బిగుతు మోడ్రన్ దుస్తులతో రోడ్డు మీద వయ్యారంగా పోతుంటే...చాలా మందిలా అప్రయత్నంగా నేనూ వారిని కింది నుంచి పైకి చూస్తున్నా. ఛీ...ఇదేంటి..ఒక అమ్మాయి తన పాటికి తాను పోతుంటే....మనం ఇలా చూడడమేమిటి? అని అనిపించి ఒక్కోసారి సిగ్గుతో తలవంచుకోవాల్సి వస్తుంది. పదిహేనేళ్ల కిందట బ్రహ్మచారిగా ఇదే తాజ్ కృష్ణ హోటల్ పక్కన తాగిన మైకంలో ఉన్న ఒక సుందరాంగి...ఒళ్లు కొవ్వెక్కి కవ్వించినా తప్పుకుని పోయిన ఆ నాటి సచ్ఛీలుడివేనా నువ్వు...ఇదేం పోయే కాలం....వరస్ట్ ఫెలో...అని అంతరాత్మ గూబపగలకొడుతోంది.

అయినా సరే కొందరు టిప్ టాప్ అమ్మాయిలనైతే....అప్రయత్నంగా మరికొంత సేపు చూస్తున్నాయి...దొంగ కళ్లు. మాయదారి మనసుకు ఇదేం రోగమని తర్వాత వగచినా...చూడటం అనే చర్య మాత్రం జరుగుతున్నదన్నది ఒప్పుకు తీరాల్సిన సత్యం. మగ వెధవల్లారా...మరెలాంటి డ్రస్ వేసుకుంటే...మీ జాతి మమ్మల్ని తినేసేట్టు చూడదురా...అని ఎవరైనా కాళిక కోపంతో అడిగితే చెప్పడానికి నా దగ్గర సమాధానం లేదు. చక్కగా సంప్రదాయమైన బట్టలు వేసుకుని వెళ్తున్నా ఆడపిల్లలను జనం చూస్తారు. ప్రతి ఆడపిల్లనూ అదో రకంగా చూసే జబ్బు చాలా మందికి ఉందనేది వేరే విషయం.

ఎవడో వెర్రి తలకెక్కిన వాడు దుస్తులు డిజైన్ చేస్తాడు. వాటికి సినిమాల వాళ్లు ప్రచారం కల్పిస్తారు. ఆ దుస్తులను ముందుగా బంజారాహిల్స్ భామలు ధరిస్తారు. పులిని చూసి నక్కలు వాత పెట్టుకుంటాయి. లేటెస్ట్ ట్రెండ్ అంటూ....అందరమ్మాయిలు వేలం వెర్రిగా వాటిని ధరిస్తారు. అది జనం కనువిందుకు కారణమవుతోంది. చాలా మంది ఆడపిల్లలు వెర్రెక్కించే డ్రస్సులు వేసుకుని సినిమాల ప్రభావంతో వయ్యారాలు ఒలకబోసుకుంటూ నడుస్తున్నారని అంటే అది ముమ్మాటికీ కరెక్టే. అంత బిగుతైన డ్రస్సులు ఆ పిల్లలకు ఎంత సౌకర్యంగా ఉంటాయో అన్నది ఎప్పుడూ సందేహాస్పదమే.

అయితే...శాస్త్రీయంగా సర్వేలు, గట్రా లేవు కాబట్టి..మనం నోటికొచ్చింది మాట్టాడి....తోచింది ఊహించుకుంటున్నాం. అందాలు ఆరబోసే డ్రస్సులు వేసుకున్నంత మాత్రాన....ఆ ఆడపిల్లలపై అఘాయిత్యాలకు ఒడిగడ్తారని అనుకోవడం దారుణం. చూడటం వేరు, కొరికేసేట్లు చూడటం వేరు, హానిచేయడం వేరు. ఇందులో చివరి రెండు కేటగిరీల వాళ్లను నేను మెత్తగా మందలించిన సంగతి గతంలో పోస్టులో రాశాను. రోడ్ల మీద వయ్యారంగా వెళ్లే ఆడపిల్లలను ఆకతాయిలు సినిమా హీరోయిన్లతో పోల్చడం, దానికా భామలు ఏదో సాధించినట్టు సినిమటిక్ గా నవ్వి కవ్వించడం నేను గమనించాను. ఇక్కడే వస్తుంది సమస్య.

డీజీపీ వ్యాఖ్యల మీద కారాలూ మిరియాలూ నూరుతున్న మహిళలు ఒక్కసారి ఆలోచించుకోవాల్సిన అంశం వేరొకటుంది. సమాజంలో మహిళల పట్ల వికారపు భావనలు కలిగిస్తున్నది సృజనాత్మకత పేరిట టీవీల్లో, సినిమాల్లో చూపుతున్న అసహ్యకరమైన అశ్లీలం. అలాంటి ఛానళ్ల స్టూడియోల్లో కూర్చుని మహిళాభ్యుదయం గురించి మాట్టాడంది నిద్రపోలేని సోదరీమణలు కర్తవ్యం గుర్తెరగాలి. స్త్రీ, పురుషుల మధ్య గౌరవప్రదమైన సబంధం, పరస్పర గౌరవ భావం కలిగేలా మనం ఇళ్లలో, స్కూళ్లలో, కాలేజీల్లో, వర్కు ప్లేసుల్లో అందరూ చర్యలు తీసుకోవాలి. డ్రస్సుల సంగతి ఎలా ఉన్నా...పురుషుడిలా...మహిళా మాంసపు ముద్దే అని అందరూ గ్రహిస్తే బాగుంటుంది.
తన కూతురు వేసే బిగుతైన, పల్చనైన, కురచైన డ్రస్సులు తన భార్య కూడా వేసుకోవాలని ఏ మగ పురుషుడూ అనుకోడు. అలాగే, రోడ్డు మీద తనలాగానే సొంగ కారుస్తూ ఇతర పురుషాధములు తన కూతుర్నో, భార్యనో చూస్తే ఎలా ఉంటుందో అని కూడా వాడు అనుకోడు. అలా అనుకునేలా ప్రజలను చైతన్య పరిచే సాహిత్య సృష్టి మన రచయితలు చేయరు, మంచి సినిమాలు మన నిర్మాతలు తీయరు. ఆ దిశగా మీడియా కూడా ప్రయత్నించదు. మహిళలను మనుషులుగా చూపించే ప్రయత్నం ఒక్కటీ జరగకపోవడం ఒక దౌర్భాగ్యం. మహిళను ఒక సెక్స్ సాధనంగా వీరంతా చూపుతారు. నిరక్షర కుక్షులు ఆ పాయింట్ ను ఒంటబట్టించుకుని వికారంగా, అసహ్యంగా, దారుణంగా వ్యవహరిస్తున్నారు. కాదా?

మిత్రులారా....మీకు...నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు.

2012-01-01T20:03:00.001+05:30

కాలచక్రం వేగం బాగా ఎక్కువయ్యింది. జీవితం మూడు ఆనందాలు, ఆరు విషాదాలు అనుభవించేసరికి...మీకిది చాలు...అని కొత్త ఏడాది దూకుతూ వస్తుంది. ఆశాజీవులం కాబట్టి...గతంగతః అనుకుని కొత్త తెల్ల పేజీ తిప్పి కొత్త ఏడాది ఆరంభిస్తాం. కొత్త తీర్మానాలు మహా అయితే ఒక వారం పది రోజులు ఆచరణకు నోచుకుంటాయి. పుటకతో వచ్చి పుటుక్కుమన్నాక గానీ పోని కొన్ని బుద్ధులు మళ్ళీ ముందుకు వస్తాయి. ఈ సారీ...అందరిలా నేనూ కొత్త సంవత్సరం జరుపుకున్నాను. ఈ ఫస్టు తారీఖు బోనస్ గా నా బర్త్ డే కూడా తెస్తుంది కాబట్టి...ఇదొక స్పెషల్ డే అవుతుంది.

పుట్టి బుద్ధి ఎరిగిన దగ్గరి నుంచి...నిన్నటి వరకూ పాత ఏడాది లాస్టు రోజున సింహావలోకనం చేసుకోవడం, కొత్త తీర్మానాలు రాసుకోవడం మనసుకు అలవాటయ్యింది. ప్రతి సారి తీర్మానాల జాబితాలో రెండు తీర్మానాలు కచ్చితంగా ఉంటాయి. చచ్చినా అబద్ధం చెప్పకపోవడం అందులో మొదటిది. ది హిందూ పేపర్ రోజూ ఆసాంతం చదవడం రెండోది. కిందటి ఏడాది మొదటి పని నూటికి 98 శాతం చేయగలిగాను కానీ...రెండో పని పావు సగమైనా చేయలేక పోయాను. అనుభవ పూర్వకంగా అర్థమయిన దాన్ని బట్టి...నిజాలు చెప్పడాన్ని తగ్గించి, ది హిందూ చదవడం పెంచితే మంచిదని అనిపిస్తుంది. చూద్దాం.

ఏ మాటకు ఆ మాటే. గడిచిన ఏడాది ఒక మధురమైన అనుభూతి మిగిల్చింది. అనుకున్న పనులన్నీ చేయగలిగాం. పిల్లల కోసం పెట్టిన టేబుల్ టెన్నిస్ అకాడమీ ఏడాదిలో మంచి ఫలితాలు అందించింది. అందుకు కోచ్ సోమనాథ్ (కింది ఫోటో) కృషిని అభినందించాలి. ఫిదేల్ బాగా కృషి చేసి క్యాడెట్ కాటగిరీ లో ఇండియా నంబర్-4 అయ్యాడు. అది మా అందరికీ ఘన విజయం. అకాడమీ లో ఇంకో అమ్మాయి శ్రీజ కూడా ఇండియా టాప్ ఫైవ్ లో ఉంది. కొత్త ఏడాది ఇంకా క్రమశిక్షణతో కృషి చేస్తే ఇంకా బాగా చేయవచ్చు. ఈ ఏడాది హై లైట్ ఒకటి ఉంది. టీ.టీ. ఆడడం ఆరంభించిన మూడు నెలల్లోనే నా కూతురు మైత్రేయి మూడు ప్రైజులు పొందింది. జనవరి రెండో వారంలో గుజరాత్ లో జరిగే జాతీయ పోటీలలో పాల్గొన బోతున్నది. ఇది ఒక గర్వకారణమైన విషయం.

నిన్న అర్థ రాత్రి సోమ్నాథ్ ఆధ్వర్యంలో పిల్లలు కేక్ తెచ్చి బర్త్ డే జరపడం ఒక అనుభూతిని ఇచ్చింది. అర్థ రాత్రి తీసిన ఫోటో పైన చూడవచ్చు. నా డిగ్రీ క్లాస్ మేట్ మనోరంజిత ఫోన్ కాల్ తో రోజు ఆరంభమయ్యింది. హేమ చేసిన పులిహోర, దద్దోజనం, బియ్యపు పరవన్నం ఎంతో రుచికరంగా అనిపించాయి. నా దగ్గర జర్నలిజం చదువుకున్న పిల్లలు అనేక మంది మెసేజులు పంపారు, ఫోన్ చేసారు. నేను అప్పట్లో కెమరామ్యాన్ గా నియమించిన ఒకతను ఫోన్ చేసి...తన కొడుక్కి నా పేరు పెట్టుకున్నానని చెబితే ఎబ్బెట్టుగా అనిపించింది. 'మీ లాగా బాగా చదవాలని మీ పేరు పెట్టాను సార్...' అని చెబితే...నా కూతురు...ఒక జోకు పేల్చింది. 'నీ లాగా పీ.హెచ్.డీ. ఏళ్ళ తరబడి చేస్తాడేమో వాడు కూడా....' అని. అది గుండెకు తెగిలింది. ఇంకో పది రోజుల్లో థీసిస్ సమర్పణ అయిపోతే గానీ...ఈ విమర్శలకు తెరపడదు, మనకు తీరిక దొరకదు. అపుడు చూస్తాం అసలు కథ.

ఈ రోజు జర్నలిస్టు మిత్రులు పలువురు ఫోన్ చేసారు. బ్లాగ్ రోజూ అప్డేట్ చేయమని అడిగారు. పీ.హెచ్.డీ.పని ముగిసింది కాబట్టి రోజూ అప్డేట్స్ త్వరలోనే ఆరంభిస్తానని మనవి చేసుకుంటూ...మీ అందరికీ నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు.

బూదరాజు మెమోరియల్ లెక్చర్ కమిటీ ఏర్పాటు

2011-12-31T13:51:00.002+05:30

మా గురువుగారు బూదరాజు రాధాకృష్ణగారి స్మృత్యర్ధం ఏదైనా ఒక కార్యక్రమం చేయాలని ఎన్ని రోజుల నుంచో అనుకుంటూ ఉన్నాం. ఎవరో చేస్తారని చేతులు కట్టుకుని, మూతులు ముడుచుకుని కూర్చోవడం వల్ల ఏమీ చేయలేకపోతున్నాం. ఆయన సంస్మరణ సభలో కోతలు కోసిన వారంతా పని ఒత్తిడి పేరుతో కిమ్మనకుండా కూర్చున్నారు. ఆ జాబితాలో నేనూ ఉన్నందుకు సిగ్గుపడుతున్నాను. ఈ నిష్క్రియకు ఇక తెరపడాల్సిందే.

కొత్త సంవత్సరం ఆరంభంలో ఎట్టిపరిస్థితుల్లోనూ ఏదో ఒకటి చేయాలని కొందరు మిత్రులం సంకల్పించాం. జనవరిలో గురువుగారి పేరిట ఒక మెమోరియల్ లెక్చర్ నిర్వహించాలని తీర్మానించాం. దానికి సంబంధించి ఒక ముగ్గురు సభ్యులతో ఈ రోజున ఒక కమిటీ ఏర్పడింది. దాని వివరాలు ఇలా ఉన్నాయి.
1) ఎస్. రాము
2) ‍యు.సుధాకర్ రెడ్డి (డెక్కన్ క్రానికల్)
3) పి. విజయ్ కుమార్ (హెచ్ ఎం టీవీ)

గురువుగారి శిష్యులు దీన్ని వేరే విధంగా భావించకుండా కలిసిరావాలని అభ్యర్ధిస్తున్నాం. దీనిపై స్పందించాలని, మరిన్ని సూచనలు ఇవ్వాలని అనుకునే వారు ఈ బ్లాగ్ లో కనిపిస్తున్న ఐ.డీ.కి మెయిల్ పంపండి. ఘనంగా ఒక కార్యక్రమం చేద్దాం. అహం వీడి, ఉత్సాహంగా ముందుకు రండి.

మా అమ్మకు నా లేఖ...

2011-12-13T12:35:00.000+05:30

హైదరాబాద్,
డిసెంబర్ 13, 2011.

అమ్మకు,
ఎప్పుడో "ఈనాడు జర్నలిజం స్కూల్లో" ఉన్నప్పుడు అప్పుడప్పుడు లెటర్స్ రాస్తుండేవాడిని. సెల్ ఫోన్ వచ్చిన తర్వాత లెటర్లతో, రాతతో పనిలేకుండా పోయింది. సెల్ ఫోన్ సంభాషణ అంతా హడావుడిగా...ఒక పద్ధతిలేకుండా నోటికొచ్చింది మాట్లాడుకునే వ్యవహారం. నిన్న నీతో ఫోన్లో మాట్టాడినా, ఉన్నట్టుండి...నీకు ఒక లేఖ రాయాలనిపించింది ఈ రోజున. అందుకే పని అంతా పక్కనపెట్టి ఈ లేఖ రాస్తున్నాను.

అమ్మా, నేను సాధించలేనిది వాడు సాధించాడన్న తృప్తి నిన్న కలిగింది. కేరళలో జాతీయ స్థాయి పోటీల్లో వాడు అద్భుతంగా ఆడి ఆంధ్రప్రదేశ్ కు బ్రాంజ్ మెడల్ సాధించాడు. కెప్టెన్ గా మూడు రోజుల కిందట ఒక మెడల్ తెచ్చాడు. అది అన్ని పేపర్లలో వచ్చింది. నిన్న వ్యక్తిగత విభాగంలో మరొకటి సాధించాడు. దొంగ ఏజ్ సర్టిఫికెట్లతో ఆడే వాళ్లు లేకపోతే...ఇంకా బాగుండేది. ఈ విజయం కోసం కోచ్ సోమ్ నాథ్, స్నేహిత్ పడిన కష్టం, సదుపాయాల కోసం నాకైన ఖర్చు తెలిస్తే నువ్వు ఆశ్చర్యపోతావ్.

నీకు తెలుసు....జీవితంలో పెద్ద ఆటగాడిని కావాలని, దేశానికి ఒలింపిక్స్ లో మెడల్ తేవాలని అనుక్షణం అనుకునేవాడిని చిన్నప్పుడు. చిన్న వయస్సులోనే మనం ప్లాన్ చేయకపోవడం, తగిన కోచింగ్ లేకపోవడం, ఆర్థిక సమస్యలు, రాజకీయాలు వంటి ఇబ్బందులను అధిగమించి యూనివర్సిటీ స్థాయికి చేరుకునేలోపే మోకాలులో లిగమెంటు దెబ్బతిని మంచానపడటం జరిగింది. జీవితంలో అనుకున్నది సాధించలేని విషయం నాకు అదొక్కటే ఉండేడి అమ్మా. స్నేహిత్ పుట్టగానే మళ్లీ ఆశ చిగురించింది. పదకొండేళ్ల వాడు అంత ఇష్టంగా ఆడుతుంటే...లోకాన్ని మరిచి చూస్తూ ఆనందిస్తున్నా. అవే రాజకీయాలు, ఆ తుక్కు వెధవల మధ్యన వాడు ఒలింపిక్స్ కు చేరుకుంటాడో లేదోగానీ, అంతర్జాతీయ క్రీడాకారుడిగా మాత్రం పేరు తెచ్చుకుంటాడు. నాకా నమ్మకం ఉంది. "ఈ రోజు రెస్టు తీసుకో కూడదూ..." అన్నా వినకుండా ఆటకు పోతాడు. మా నాన్నలో, నాలో ఉన్న స్పోర్ట్స్ రక్తం వచ్చింది నీ మనుమడికి. ఈ కేరళ టోర్నమెంటుకు సంబంధించి ఒకటి రెండు గమ్మత్తైన విషయాలు నీకు చెప్తానమ్మా.

స్నేహిత్ సాధించిన విజయాలతో నేను ఒక జాబితా తయారు చేశాను...వాడు, హేమ కొచ్చిన్ వెళ్లేందుకు రెండు రోజుల ముందు. అందులో టోర్నమెంటు తేదీ, వేదికైన రాష్ట్రం, మనవాడు సాధించిన విజయం...ఒక పట్టిక రూపంలో ఉంటాయి. కేరళ టోర్నమెంటును కూడా ఆ జాబితాలో చేర్చాను. సాధించిన విజయం కాలమ్ లో ఏమి రాయమంటావ్ బాబూ...అని అడిగాను. కుడి చేయి బుజ్జి చూపుడు వేలు...ఆ పట్టిక వైపు చూపించి "సెమీ ఫైనల్ అని రాయి..." అన్నాడు. అలాగే రాశాను. ఇన్నాళ్లూ జాతీయ స్థాయి పోటీలలో క్వార్టర్ ఫైనల్ కు వచ్చి ఓడిపోతున్నాడు. అలాంటిది...అంత ఆత్మ విశ్వాసంతో సెమీఫైనల్ అని చెప్పగానే నాకు ఆనందమనిపించింది. అంత ఆత్మ విశ్వాసంతో చెప్పబట్టి...వాడు కోరిన బూట్లు దాదాపు ఐదు వేలు పెట్టి కొనిపెట్టాను. "ఫిదె...నువ్వు కాన్ఫిడెంట్ గా అలా చెప్పడం నాకు నచ్చింది. ఫలితం సంగతి ఎలా ఉన్నా ఏ పనైనా ఆత్మవిశ్వాసంతో చేయడం ముఖ్యం," అని చెప్పి బూట్లు ఇచ్చాను. నేను ఉస్మానియా యూనివర్శిటీ జర్నలిజం డిపార్ట్ మెంట్ లో గోల్డ్ మెడల్ చెప్పిమరీ సాధించిన సంగతి గుర్తుకొచ్చింది.

అమ్మా...వాడు అన్నట్టుగానే సెమీఫైనల్ కు వచ్చాడు తెలుసా. అదొక అద్భతమైన విషయం. ఈ మ్యాచ్ కు ముందు మరో మ్యాచ్లో వాడు ఓడిపోయే పరిస్థితి వచ్చింది. ఇక మ్యాచ్ దాదాపు పోతుందని అనుకున్నప్పుడు....ఒకళ్లకు తెలియకుండా ఒకళ్లం...నేను, మైత్రేయి, కోచ్ సోమ్ నాథ్ తిరుపతి వెంకన్న, అలివేలు మంగమ్మకు మొక్కుకున్నాం. ఒక పాయింటు తేడాతో ఓడిపోయేవాడు కాస్తా....మెరుపువేగంతో తిప్పుకుని మ్యాచ్ గెలవడం...నాకు అబ్బురంగా అనిపించింది. అదొక లీలగా తోచింది. మరీ చాదస్తమైపోతున్నానని అనిపిస్తుందా? ఆ క్షణంలో ఏమి జరిగిందీ....నీకు పూసగుచ్చినట్టు పర్సనల్ గా చెబుతాను.

హేమ, వాడు రేపు (డిసెంబరు 14) న కొచ్చిన్ నుంచి వస్తారు. మళ్లీ రాత్రికి రాజమండ్రిలో జరిగే ఒక జాతీయ స్థాయి పోటీలకు వెళ్తారు. నేను కూడా వెళ్లాలని అనుకుంటున్నాను. ఇప్పటికి ఇండియా నెంబర్ 4 గానో 5 గానో ఉన్నాడు. రాజమండ్రిలో బాగా ఆడితే ర్యాంక్ మరింత మెరుగుపడుతుంది. ఈ ఏడాదికి రాజమండ్రి టోర్నమెంటు చివరిది. చూద్దాం ఏమి చేస్తాడో.

వీలైతే ఒకసారి ఊరికి రావాలని అనుకుంటున్నాను.
నీ అనుమతి లేకుండానే ఈ లేఖను బ్లాగులో పెట్టాను. ఏమీ అనుకోకు.
ఉంటా...
నీ MDLK (ముద్దుల కొడుకు)
రాము

విష్ యు ఆల్ ద బెస్ట్.....డియర్ ఫిదెల్ & సోమ్

2011-12-06T05:21:00.001+05:30

మరీ సొంత విషయాలు బ్లాగులో రాయడమెందుకు అని అనిపిస్తుంది చాలా సార్లు. కానీ, నా సన్నిహిత మిత్రులతో కొన్ని విషయాలు పంచుకోవడానికి ఈ వేదికను వాడుకోవడంలో తప్పులేదనిపిస్తుంటుంది. పైగా ఈ బ్లాగు వల్ల...నైతికత, విలువలు వంటి అజెండాలతో పనిచేయడం వల్ల బావుకునేదేమీ లేదని బోధపడింది. ఇదివరకు తమ పత్రికాఫీసులకు సాదరంగా ఆహ్వానించిన మిత్రులు...ఇపుడు నన్ను రమ్మనడానికి భయపడుతున్నారు. పైగా ఇంకొక పీకులాట వచ్చిపడింది. ఎవడో నాది పోలిన ప్రొఫైల్ ను పెట్టుకుని దొంగపేర్లతో చెత్తరాతలు రాయడంతో వాడి దగుల్బాజీ బ్లాగులూ నేనే నడుపుతున్నానేమో కనుక్కుందామని సైబర్ క్రైం సోదరులు ఈ మధ్యన తమ కార్యాలయానికి నన్ను సాదరంగా ఆహ్వానించారు. 'ఆంధ్రజ్యోతి' రాధాకృష్ణ గారి లాగా "నాది దమ్మున్న బ్లాగు...అలాంటి దొంగచాటు వ్యవహారాలు మనం చేయం" అని చెప్పి శీల పరీక్షలో నెగ్గివచ్చాను. ఈ కార్యక్రమం కారణంగా బ్లాగు మీద, కొందరు మిత్రులని అనుకున్న వారి మీద మనసు విరిగినా...ఒక మంచి విషయాన్ని మీ అందరితో పంచుకోవాలని ఈ పోస్టు రాస్తున్నాను. నా సొంత సొద కాబట్టి...ఆసక్తిలేని వారు ఇక్కడే ఆపేసి మీ పనిచూసుకోగలరు.

"టేబుల్ టెన్నిస్ లో ఫిదెల్ ఎక్కడిదాకా వచ్చాడు?" "వాడి గురించి రాయడం లేదేమిటి?" అని నేను అభిమానించే మిత్రులు అడుగుతూ వస్తున్నారు కాబట్టి...ఈ పోస్టు రాయక తప్పడం లేదు. పదకొండేళ్లు నిండిన ఫిదెల్ ఈ ఏడాది నా అంచనాలకు తగినట్లు కష్టపడుతున్నాడు. కాశ్మీర్ (నార్త్ జోన్), బెంగాల్ (ఈస్ట్ జోన్), మహారాష్ట్ర (వెస్ట్ జోన్), గుజరాత్ (సెంట్రల్ జోన్) లలో జరిగిన జాతీయ స్థాయి పోటీలలో పాల్గొని కేడెట్ క్యాటగిరీలో ప్రతిసారీ క్వార్టర్ ఫైనల్ కు చేరుకున్నాడు. గాంధీధామ్ లో జరిగిన పోటీల్లో సెమీ ఫైనల్ కు వెళ్లే అవకాశం జేజారింది. ఈ ప్రతిభ వల్ల మనవాడు ఇప్పడు ఇండియా నెంబర్..5 అయ్యాడు. గత పుష్కరకాలంలో ఇంత నిలకడగా రాణించి ఆ స్థాయికి చేరుకున్న మగధీరుడు ఆంధ్రప్రదేశ్ నుంచి ఎవ్వరూ లేరని ఒక మిత్రుడు చెప్పాడు. అది నిజమో కాదో మనకు తెలియదు. కానీ...సొంతగా నవీన్ నగర్లో ఒక అకాడమీ (గ్లోబల్ టేబుల్ టెన్నిస్ అకాడమీ)ని పెట్టుకోవడం...అదృష్టవశాత్తూ....బాగా కష్టపడే సోమ్ నాథ్ ఘోష్ అనే కమిటెడ్ బెంగాల్ కోచ్ ఫిదెల్ కు కోచింగ్ ఇవ్వడం, నా సన్నిహిత మిత్రుడు రాందాస్ భరతన్ ల వల్ల ఇది జరిగింది. వారిద్దరికీ ఫిదెల్, నేను రుణపడి ఉంటాము.

ఫిదెల్ కేడెట్ క్యాటగిరీ (అండర్ 12) లోనే కాకుండా సబ్ జూనియర్ క్యాటగిరీ (అండర్ 14) లో కూడా రాణిస్తున్నాడు. నవంబర్ 28 నుంచి డిసెంబర్ 2 వరకూ లాల్ బహదూర్ స్టేడియం లో జరిగిన స్టేట్ ఛాంపియన్ షిప్ లో ఫిదెల్ చక్కని ప్రతిభ కనబరిచాడు. కేడెట్ విభాగంలో అద్భుతంగా ఆడి స్టేట్ ఛాంపియన్ అయ్యాడు. సబ్ జూనియర్ క్యాటగిరీ సెమీ ఫైనల్లో ప్రస్తుతం ఛాంపియన్ అయిన హరికృష్ణ పై ౩-1 లీడ్ లో ఉండి ఒత్తిడికి గురై పోగొట్టుకుని మరొక టైటిల్ కొట్టే అద్భుత అవకాశాన్ని పోగొట్టుకున్నాడు. అది ఓడిపోయాక చాలా సేపు బాధపడ్డాడు. అప్పుడు నా ఫిలాసఫీ నూరి పోశాను: "ఫిదె...మనం నేర్చుకోవాల్సిన పాఠం విజయంలో కన్నా అపజయంలోనే ఎక్కువ ఉంటుంది. నువ్వు బాగా ఆడావు...బాధపడాల్సిన పనిలేదు..."

బాగా ఆడటం వల్ల కేడెట్ విభాగంలో రాష్ట్ర జట్టుకు కెప్టెన్ అయ్యాడు. సబ్ జూనియర్ విభాగంలో స్టేట్ టీం లో రెండో స్థానంలో ఉన్నాడు. సబ్ జూనియర్ కన్నా పెద్దదైన జూనియర్ క్యాటగిరీలో ఐదో స్థానంలో నిలిచాడు. ఇది మామూలు విషయం కాదు. అంతేకాకుండా...హైదరాబాద్ జిల్లా తరఫున ఆడి జట్టు విజయానికి దోహదపడ్డాడు. ఇవన్నీ నాకు, హేమకు చాలా చాలా తృప్తినిచ్చాయి. తను పడిన కష్టానికి ప్రతిఫలం ఇది. స్టేట్ ఛాంపియన్ షిప్ లో మన వాడి ప్రతిభ నచ్చి ఒక క్రీడాభిమాని తనకు ఒక బంగారు ఉంగరం బహూకరించడం విశేషం.

చదువూ సంధ్యా మానేసి ఫిదెల్ ఇన్ని చోట్ల తిరిగి టోర్నమెంట్లు ఆడటానికి భారతీయ విద్యాభవన్ ప్రిన్సిపల్ రమాదేవి మేడమ్, తన క్లాస్ టీచర్ కామేశ్వరి మేడమ్ అందిస్తున్న సహకారం మరువలేనిది. కేవలం ఫిదెల్ క్రీడా ప్రతిభను చూసి రమాదేవి మేడమ్ అకడమిక్ ఇయర్ మధ్యలో సీటిచ్చారు. స్వయానా అధ్లెట్ కావడం వల్ల కామేశ్వరి మేడమ్ కు తల్లి తండ్రులు పడే బాధలు బాగా తెలుసు. ఆమె ప్రతిసారీ...పేరుకు పోయిన పిల్లవాడి హోం వర్క్ గురించి కాకుండా...హేమను నన్ను అభినందిస్తుంటారు. అదొక అదృష్టం.

సరే...ఇంత సహకరిస్తున్న స్కూలుకు...గెలిచిన కప్పులు, మెడల్స్ తీసుకుపోరా నాయనా...టీచర్స్ సంతోషిస్తారంటే ఫిదెల్ కు నచ్చదు. "యహ్...ఇది (అలా ప్రదర్శన చేయడం) అవసరమా?" అని ప్రశ్నిస్తాడు. అదీ నిజమే కానీ అన్నేసి రోజులు బడి ఎగ్గొడుతున్నందుకు ఇలాంటి పని చేస్తే...టీచర్లు ఆనందిస్తారని నా నమ్మకం.

అలా మొన్న శనివారం నాడు (డిసెంబర్ 3 న) ప్రిన్సిపాల్ గారికి ఫోన్ చేసి హడావుడిగా మొన్న వచ్చిన మూడు కప్పులు, మెడల్స్ తీసుకుని వెళ్లాం. వారణాసిలో జరిగిన CBSE జాతీయ స్థాయి పోటీలలో తన స్కూలు రెండో స్థానం పొందడంలో ఫిదెల్ పాత్ర ఏమిటో రమాదేవి మేడమ్ కు తెలుసు. కాబట్టి...అసెంబ్లీలో మనవాడిని పొగడ్తలతో ముంచెత్తారామె.
"స్నేహిత్ (ఫిదేల్ రఫీక్ స్నేహిత్ ) ఎవరో మీకు తెలుసా?" అని ఆమె అడిగినప్పడు..."స్నేహిత్ లాగా కావాలని మీలో ఎందరు కోరుకుంటున్నారు?" అని అడిగినప్పుడు పిల్లల స్పందన చూస్తే....కళ్లు చెమ్మగిల్లాయి. మనవాడి గురించి టీచర్స్ అంతా మంచి మాటలు చెప్పారు. పీ ఈ టీ సహా అక్కడి టీచర్లంతా వాడిని పొగుడుతుంటే ఒక పక్క పుత్రోత్సాహం కలిగినా లోపల భయమేసింది..ఎక్కడ పొగరు పెరుగుతుందో అని. ఇక నంబర్ వన్ కావాలని వారంతా అభినందించారు. చిన్న పిల్లలు వచ్చి నిండు మనసుతో ఫిదెల్ ను కలిసి కంగ్రాట్స్ చెబుతుంటే ముచ్చటగా అనిపించింది.
ఫిదెల్ కు వచ్చిన ఉంగరాన్ని తాను ధరించి...జోక్ చేస్తున్న రమాదేవి మేడమ్ ను, రమాదేవి, కామేశ్వరి మేడమ్ లతో నేను హేమ ఫిదెల్ దిగిన ఫొటోలను ఇక్కడ మీరు చూడవచ్చు. రమాదేవి మేడమ్ ఎప్పడూ అలాగే నవ్వుతుంటారు. అదీ అలా జరిగింది...మన స్కూలు పర్యటన.

కొసమెరుపు...అదే శనివారం సాయంత్రం అనంతపురం జిల్లా కదిరి నుంచి వచ్చిన ఫోన్ నన్ను మరింత ఆనందపరిచింది. జీటీటీఏ లో కేవలం మూడు నెలల కిందటనే ఆడటం ఆరంభించిన మా అమ్మాయి మైత్రేయి గుజరాత్ లో త్వరలో జరిగే జాతీయ స్థాయి పోటీలకు ఎంపికయింది. గత నెలలో కరీంనగర్ లో జరిగిన పోటీల్లో గోల్డ్ మెడల్ పొందిన హైదరాబాద్ జట్టు సభ్యురాలైన మైత్రేయి....లాల్ బహదూర్ స్టేడియంలో ఇంటర్ మీడియట్ పిల్లల కోసం నిర్వహించిన పోటీలలో మూడో స్థానం పొందింది. ఆ రోజు పుత్రోత్సాహం, పుత్రికోత్సాహం కలిగిన నేను ఈ ఆనంద ఘడియలను మీతో పంచుకోకుండా ఎలా ఉండగలను? జాతీయ స్థాయి పోటీలలో పాల్గొనేందుకు కాసేపట్లో (డిసెంబర్ 6) కొచ్చిన్ వెళుతున్న ఫిదెల్ కు, టీం కోచ్ గా వెళుతున్న సోమ్ కు మీరూ అభినందనలు తెలపండి. థాంక్స్.

తెలుగు జర్నలిస్ట్స్ అసోనియేషన్ దశాబ్ది వేడుకలు

2011-12-03T13:25:00.000+05:30

చెన్నై కేంద్రంగా పనిచేస్తున్న తెలుగు జర్నలిస్ట్స్ అసోనియేషన్ (తేజస్) దశాబ్ది వేడుకలకు సిద్ధమయింది. ఈ సందర్భంగా December పదకొండో తేదీ (ఆదివారం) సాయంత్రం ఐదు గంటలకు చెన్నైలోని టి.నగర్ లో విజయ రాఘవాచారి రోడ్ లో ఉన్న గోదావరి మహల్ "ఆంధ్రా సోషల్, కల్చరల్ అసోసియేషన్"లో ఒక కార్యక్రమాన్ని ఏర్పాటుచేశారు.

తమిళనాడు గవర్నర్ గా నియమితులైన మాజీ ముఖ్యమంత్రి కొణిజేటి రోశయ్య ముఖ్య అతిథిగా పాల్గొనే ఈ కార్యక్రమంలో కేంద్ర మానవ వనరుల శాఖ సహాయ మంత్రి డి.పురందేశ్వరి, తిరుపతి శాసన సభ్యుడు కె.చిరంజీవి, ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రెస్ అకాడమీ ఛైర్మన్ తిరుమలగిరి సురేందర్ తదితరులు పాల్గొంటారని తేజస్ కార్యదర్శి నర్సిం చెప్పారు.

అదేరోజు సాయంత్రం దశాబ్ది వేడుకల ప్రత్యేక సంచికను ఆవిష్కరిస్తారు. ప్రచురించారో లేదో తెలియదు కానీ...దాని కోసం నేను కూడా ''చక్రబంధంలో తెలుగు జర్నలిస్టు'' అనే వ్యాసం రాశాను. సాయంత్రం ఏడుగంటలకు జి.ఆనంద్ ఆధ్వర్యంలో స్వరమాధురి సంగీత విభావరి కూడా ఉంటుందట.

దానికి సంబంధించిన ఆహ్వాన పత్రాన్ని ఇక్కడ చూడవచ్చు. అయితే...వచ్చిన అందరినీ హాల్ లోకి రానిస్తారో...లేక కేవలం ఆహ్వానితులకు మాత్రమే ఆ అవకాశం ఉంటుందో తెలియదు.

స్వప్న, మురళీకృష్ణ, వాసుదేవన్....

2011-11-25T13:54:00.000+05:30

తెలుగు టెలివిజన్ పరిశ్రమలో ఎప్పుడేమి జరుగుతుందో చెప్పలేం. ఏడబోతవ్ రాజన్నా....అంటూ జనాన్ని కంటతడి పెట్టించిన మన ఎనర్జిటిక్ అన్నయ్య మీసాల రాంరెడ్డి 'సాక్షి' నుంచి బైటికిపోవాల్సి వస్తుందని ఎవరనుకున్నారు? అలాగే...అప్పట్లోనే ఈ బ్లాగు రాసినట్లు స్వప్న కూడా ఈ మధ్యన 'సాక్షి'కి గుడ్ బై చెప్పారు. మాకున్న సమాచారం ప్రకారం ఆమె ఆ సంస్థ నుంచి బైటికి వెళ్లిపోవడం ఇది రెండో సారి. గతంలో ఒకసారి వెళ్లి మళ్లీ కొందరు పెద్దల జోక్యంతో చానల్ బాధ్యతలు స్వీకరించారు.

జగన్, సీబీఐ గొడవలు, ఆఫీసులో తనకు సరిపడని వాతావరణంతో ఇబ్బందిపడిన స్వప్న కూడా వదలడంతో 'సాక్షి' ఛానల్ బోసిపోయింది. ఆమెకు పలు చోట్ల నుంచి ఆఫర్లు ఉన్నట్లు సమాచారం. వై.ఎస్. హయాంలో సమాచార కమిషనర్ గా నియమితులై బాగా పనిచేసిన మాజీ 'ఈనాడు' పాత్రికేయుడు దిలీప్ రెడ్డి కి ఛానల్ లో కీలక బాధ్యతలు అప్పగిస్తారని అంటున్నారు. ఈ నెలాఖర్లోపు ఈ నియామకం ఖరారు కావచ్చట.

స్వప్నమాదిరిగానే టీవీ-నైన్ నుంచి వచ్చి సాక్షి ఛానల్ లో చేరిన రిపోర్టర్, యాంకర్, ప్రజంటర్ మురళీ కృష్ణ తాపీగా సొంత గూటికి చేరారు. నిజానికి మురళీ కృష్ణ సొంతగూడు ఈనాడు. తనీ మధ్యనే టీవీ నైన్ లో చేరి తెరమీద దర్శనమిస్తున్నారు.
'సాక్షి' ఢిల్లీ బ్యూరో చీఫ్ గా అద్భుతంగా పనిచేసి అనుకోకుండా జెమిని ఛానల్ లో బ్యూరో చీఫ్ గా చేరిన పత్రి వాసుదేవన్ జెమినికి రాం రాం పలికారు. అక్కడ మ్యానేజ్ మెంట్ లో ఉన్న ఒక వ్యక్తితో తనకు బెడిసినట్లు సమాచారం. అంతే కాక...తన ప్రమేయం లేకపోయినా తనను 'ఎస్సీ ఎస్టీ అట్రాసిటీస్' కేసులో ఇరికించడంతో వాసు మానసికంగా కుంగిపోయారు. తను మళ్లీ 'సాక్షి' ఛానల్ ఢిల్లీ బ్యూరో ఛీఫ్ గా వెళ్లే అవకాశం కనిపిస్తున్నది. పైన పేర్కొన్న ముగ్గురూ టీవీ-నైన్ పాత బ్యాచే. మురళీ కృష్ణ ఈ టీవీలో, వాసుదేవన్ 'ఈనాడు' సహా పలు పత్రికలతో పాటు 'టైమ్స్ ఆఫ్ ఇండియా'లో కూడా పనిచేశారు.

ఈ టీవీ చర్చల్లో బాలకృష్ణ
ఈ మార్పులు చేర్పులు మధ్యన కొద్దిగా హాయినిచ్చిన అంశం..ఒకప్పుడు హెచ్.ఎం.టీవీలో పనిచేసిన మంచి యాంకర్ బాలకృష్ణ మళ్లీ రంగ ప్రవేశం చేయడం. సివిల్స్ కు ప్రిపేర్ కావడానికని హెచ్ఎం టీవీని వదిలి వెళ్లి పోయిన ఈ బాలుడు ఈ టీవీ-2 లో కనిపించాడు. తనక్కడ ఫ్రీ లాన్సింగ్ చేస్తున్నట్లు తెలిసింది. నేను గతంలోనే రాశాను...మళ్లీ చెబుతున్నాను...కులాలు...ప్రాంతాలకు అతీతంగా ప్రోత్సహించి ఆదరిస్తే గొప్ప యాంకర్ అయ్యే కళ ఉన్న అతి కొద్ది మందిలో బాలకృష్ణ ఒకరు. ఆల్ ది బెస్ట్ బాలకృష్ణ.

శేఖర్ కార్టూన్ల ఎగ్జిబిషన్ 26 నుంచి..బెంగళూరులో...

2011-11-22T12:59:00.002+05:30

"ఆంధ్రజ్యోతి"లో కార్టూనిస్టుగా పనిచేస్తున్న కె.శేఖర్ తన కార్టూన్ల ఎగ్జిబిషన్ నవంబరు 26 నుంచి డిసెంబరు పదో తేదీ వరకూ నిర్వహిస్తున్నారు. బెంగళూరులో ఉన్న ఇండియన్ కార్టూన్ గ్యాలరీలో ఈ నెల 26 (శనివారం) ఉదయం పదకొండున్నరకు నేషనల్ గ్యాలరీ ఆఫ‌ మోడర్న్ ఆర్ట్ డైరెక్టర్ శోభా నంబిసెన్ గారు ఈ ఎగ్జిబిషన్ ను ప్రారంభిస్తారు. దీనికి సంబంధించి శేఖర్ గారు పంపిన ఆహ్వాన పత్రాన్ని ఇక్కడ ఇస్తున్నాను. వీలున్నవారు వెళ్లి ఎగ్జిబిషన్ ను చూసి ఆనందించండి.

చక్రబంధంలో తెలుగు జర్నలిస్టు...

2011-11-21T11:18:00.000+05:30

అంతా జర్నలిస్టులను తెగ తిడతారు కానీ...జర్నలిస్టుల పరిస్థితి అడకత్తెరలో పోకచెక్కలాంటిదని అర్ధం చేసుకోరు. ఒక పక్క యాజమాన్యాల రాజకీయ, వ్యాపార ప్రయోజనాలు నెత్తికెత్తుకోవాల్సి రావడం, వృత్తిలో ఉండే టెన్షన్, బాసులనే శునక మర్కాటక సంతతి విచిత్ర లీలలు...మరో పక్క చాలీచాలని జీతాలు, తుమ్మితే ఊడిపోయే ఉద్యోగం. జర్నలిస్టులు ఎలాంటి ఇబ్బంది పడుతున్నారో తెలిపే వ్యాసాన్ని ఒక పత్రిక కోసమని రాసాను. వారా వ్యాసాన్ని ప్రచురిస్తారో లేదో తెలియదు. ఆ సందర్భంగా తయారుచేసిన వృత్తాన్ని దిగువనిస్తున్నాను.
ఇక్కడ..జర్నలిస్టుల నిర్వచనంలో...వృత్తిని అడ్డంపెట్టుకుని సంపాదించే అడ్డగాడిదలకు మినహాయింపు ఉందని గమనించగలరు. అలాగే శునక మర్కాటక సంతతి...అనే మాట మంచి బాసులకు వర్తించదని మనవి. జర్నలిస్టు మిత్రులు ఈ చిత్రానికి ఇంకా ఏమైనా యాడ్ చేయమన్నా చేయడానికి నేను సిద్ధం. దీనిమీద మీ అభిప్రాయాలకు, చర్చకు స్వాగతం పలకడం ఈ కసరత్తు ఉద్దేశం.

Graphic representation: Hema

"వార్త" కు టంకశాల అశోక్ గుడ్ బై...కొత్త ఎడిటర్ దామెర్ల సాయిబాబా

2011-11-08T14:11:00.000+05:30

"వార్త" దినపత్రిక కు పదిహేనేళ్లకు పైగా సేవలందించిన టంకశాల అశోక్ వసంతరావు మూడు రోజుల కిందట ఎడిటర్ బాధ్యతల నుంచి తప్పుకుంటున్నట్లు ప్రకటించారు. ఆయన స్థానంలో సీనియర్ జర్నలిస్టు దామెర్ల సాయిబాబా నియమితులయినట్లు సమాచారం. ఎంతో సౌమ్యుడైన అశోక్ ఇంతకాలం సంఘీలను ఎలా భరించారనేది నాకైతే అర్ధంకాని విషయం. వరంగల్ జిల్లా కు చెందిన అశోక్ జనధర్మ, ఆంధ్ర జనత, నవ్యాంధ్ర , ఈనాడు, ఆంధ్రభూమి, ఉదయం, ఆంధ్రప్రభ, వార్త లలో దాదాపు నలభై ఐదేళ్ల పాటు పనిచేశారు. జవహర్ లాల్ నెహ్రూ యూనివర్శిటీ (జె.ఎన్.యు.), న్యూఢిల్లీ, లో ముందు చైనీస్ భాష నేర్చుకోవడానికి చేరారు. తర్వాత ఆఫ్రికన్ స్టడీస్ లో అక్కడే ఎం.ఫిల్. చేశారు. పీహెచ్ డీ అసంపూర్తిగా ముగించారు.

నవంబర్ 13 న కార్టూనిస్టు టీ.వీ. కార్టూన్ల ప్రదర్శన, పుస్తకావిష్కరణ

2011-11-08T12:39:00.000+05:30

రాజకీయ కార్టూనింగ్ లో చేయితిరిగిన టి.వెంకట్ రావు (టీవీ) గోల్డెన్ జూబ్లీ సెలబ్రేట్ చేసుకోబోతున్నారు. ఈ ఉత్సవాల్లో భాగంగా నవంబర్ 13 (ఆదివారం) సాయంత్రం ఐదున్నరకు హైదరాబాద్ లోని సోమాజిగూడ ప్రెస్ క్లబ్ లో ఒక కార్యక్రమం నిర్వహిస్తున్నారు. ఆయన వేసిన యాభై ఉత్తమ కార్టూన్లను ప్రదర్శించడమే కాకుండా ఒక పుస్తకాన్ని కూడా ఆవిష్కరిస్తున్నట్టు ఒక మిత్రుడు పంపిన మెయిల్ ను బట్టి తెలిసింది. రెండు భాగాలుగా ఉన్న ఆ ఇన్విటేషన్ ను దిగువ ఇస్తున్నాను.

జయహో....ప్రెస్ కౌన్సిల్ ఇండియా ఛైర్మన్...కట్జూజీ

2011-11-04T16:13:00.001+05:30

మెజారిటీ చవటలు, సన్నాసులు, అవినీతిపరులు, బాజా భజంత్రీగాళ్లు జర్నలిస్టులుగా, ఎడిటర్లుగా చలామణీ అవుతున్నందు వల్ల పవిత్రమైన జర్నలిజం వృత్తి పరమార్ధం దెబ్బతింటున్నదని మనం చాలా రోజులుగా మొత్తుకుంటూనే ఉన్నాం. ప్రెస్ కౌన్సిల్ ఇండియా ఛైర్మన్ గా మొన్నీమధ్యన బాధ్యతలు స్వీకరించిన జస్టిస్ మార్కండేయ కట్జు మీడియా పై, జర్నలిస్టులపై ఇదే బాణిలో సంచలన వ్యాఖ్యలు చేశారు. నూటికి నూరు పాళ్లు నిజాలైన వ్యాఖ్యలే చేశారు ఆయన. సాధారణ జనాలు మీడియా గురించి అనుకుంటున్న మాటలనే ఆయన చెబుతున్నారు.అందుకు ఆయనకు ముందుగా అభినందనలు.

దేశాన్ని, లౌకిక భావనను నాశనం చేస్తూ, జనాలను సినిమా యావలో క్రికెట్ మత్తులో ముంచుతున్న మీడియా తోలుతీయడానికి చర్యలు తీసుకోవాలని ఆయన ప్రధానమంత్రిని కోరారు. సీఎన్ఎన్ ఐబీఎన్ ఛానల్ లో కరణ్ థాపర్ కు కట్జూ గారిచ్చిన ఇంటర్వ్వూను దిగువ ఇస్తున్నాను. ఉన్నది ఉన్నట్టు మాట్టాడినందుకు ఇప్పటికే కట్జూ గారి మీద వైరి వర్గాలు బాణాలు సంధించాయి. ఆయన్ను ఇబ్బందిపెట్టే పనులు మొదలయ్యాయి. అయినా...కట్జూ గారు బెదరకుండా మీడియా బూజు దులపాలని, తెలుగు పేపర్లు, ఛానళ్ల వైపూ దృష్టి పెట్టి పేద్ద ఎడిటర్లుగా చెలరేగిపోతూ పుకార్ల మీద, బూతుమీద బతుకుతున్న పుండాకోర్ల పీచమణచాలని ఆవేశంగా కోరుకుంటున్నాను.
సదాలోచనపరులు స్పందిచాల్సింది ఇప్పుడే. మీ మీ ప్రాంతాలలో మీడియా పెడ ధోరణుల మీద సెమినార్లు, సదస్సులు పెట్టి కట్జూ గారికి మద్దతు తెలపాలని ఈ బ్లాగు కోరుకుంటున్నది.
******************************************************

Speaking to Karan Thapar, the new Chairman of the Press Council of India Markandey Katju slammed the media saying that he is very disappointed with the way in which the Indian media works. Katju also said that the media is not working for the interest of the people and sometimes divide the people of the country.

Karan Thapar: Hello and welcome to Devil's Advocate. How does the new chairman of the Press Council of India view the media? That's the key issue I shall discuss with Justice Markandey Katju. Justice Katju recently while discussing with some newspaper and television editors you said, 'The media have become irresponsible and wayward.' Then you added, 'The time has come when some introspection by the Indian media is required.' Are you disappointed by the media?

Justice Markandey Katju: Very disappointed.

Karan Thapar: And therefore, do you have a low opinion of the media?

Justice Markandey Katju: I have a poor opinion about the media.

Karan Thapar: And you really mean this?

Justice Markandey Katju: I mean this. They should be working for the interest of the people. They are not working for the interest of the people. And sometime they are positively working in an anti-people manner.

Karan Thapar: Now, in that same address to editors you said, 'One of the basic tasks of the media is to provide truthful and objective information, that will enable people to form rational opinions.' Is that not happening altogether, or is it not happening sufficiently and effectively.

Justice Markandey Katju: See you must first understand the historical context in which we are living. India is passing through a transitional period in our history -transition from feudal, agricultural society to modern industrial society. This is a very painful and agonising period in history. When Europe was going through this period the media played a great role, it was of great help in transforming the European society from feudalism to a modern society.

Karan Thapar: Is that not happening in India?

Justice Markandey Katju: No, just the reverse. In Europe, great writers like Rousseau, Thomas Paine and Diderot. Diderot said, 'Men will never be free until the last king is strangled with the entrails of the last priest.'

Karan Thapar: Compared to them, what is the role the Indian media is playing during this transition India is going through?

Justice Markandey Katju: Indian media is, very often, playing an anti-people role. Let me give you that in three respects. Number one, it often diverts the attention of the people from the real problems which are basically economic. 80 per cent of the people are living in horrible poverty, unemployment, facing price rise, healthcare etc. You divert attention from those problems and instead you project filmstars and fashion parades and cricket as if they are the problems of the people.

Karan Thapar: So the media uses fashion, film stars and cricket almost as an opium?

Justice Markandey Katju: Yes. Cricket is an opium of the masses. The Roman emperors used to say 'if you cannot give the people bread, give them circuses'. In India, send them to cricket if you cannot give them bread. Many channels, day and night, are showing cricket as if that is the problem of the country.

Karan Thapar: You said there were three respects in which the media is being anti-people, to use your phrase. You've given me one, what are the other two?

Justice Markandey Katju: Second is, very often the media divides the people. You see, this is a country of great diversity because it is a country broadly of immigrants. We must, therefore, respect each other and we must remain united. Take for example, whenever a bomb blast takes place, in Mumbai, Delhi, Bangalore, within a few hours almost every channels starts showing that an e-mail has come or a SMS has come that Indian Mujahideen have claimed responsibility or Jaish-e-Mohammad or Harkat-ul-Jihad, some Muslim name. You see e-mail or SMS any mischievous person can send, but by showing it on the TV channels and next day in print, you are in a subtle way conveying the message that all Muslims are terrorists and bomb throwers and you are demonising the Muslims. And, 99 per cent people of all communities, whether Hindu, Muslim, are good people.

Karan Thapar: Is this an instance of the media being careless or the media deliberately not using its guard and not using its intelligence to double check? Which is it?

Justice Markandey Katju: I think it is even worse. I think it is deliberate action of the media to divide the people on religious lines and that is totally against the national interest.

Karan Thapar: You are saying the media is deliberately diving people?

Justice Markandey Katju: Yes, because what else is this? When you are demonising the Muslim community within a few hours of a bomb blast showing that SMS has come, e-mail has come from some Muslim organisation, what does it imply?

Karan Thapar: You said you had three examples of the media being anti-people. You've given me two, what's the third?

Justice Markandey Katju: Third is, as I said India is passing in a transitional period from feudal society to modern society. So the media must promote scientific ideas to help the country move forward, like the European media did in the period of transition in Europe. Here the media promotes superstition, astrology and so on. You know, 80 to 90 per cent of the people in the country are mentally very backward, steep in casteism, communalism, superstition and so on. Should the media uplift them and bring them up to a higher mental level and make them part of enlightened India or should the media go down to that level and continue and perpetuate their backwardness? The media through many TV channels show astrology which is pure humbug. Astrology is total superstition that if you wear this colour shirt today it will be very good for you, what is all this?

Karan Thapar: You began by saying that you had a very low opinion of the media, that you were deeply disappointed by the media. I get the impression that, in fact, you don't think very much of the media at all.

Justice Markandey Katju: There are some very respected media people I can tell. For example, Mr P Sainath, I have very high respect for him. He has written many articles showing the farmer suicides. In fact in The Hindu, that quarter million farmers have committed suicide.

Karan Thapar: You're talking about the front page article in Saturday's Hindu?

Justice Markandey Katju: Yes.

Karan Thapar: But apart from naming a few individuals, of the media as a whole you don't think very much of them?

Justice Markandey Katju: Yes, the general run is very low and I have a poor opinion of most media people. Frankly, I don't think they have much knowledge of economic theory or political science or literature or philosophy. I don't think they have studied all this.

Karan Thapar: So the media, in effect, is not just living up to its expectations, you would say it is letting down India?

Justice Markandey Katju: Yes, absolutely because the media is very important in this transition period. As I said, the media deals with ideas. It's not an ordinary business dealing with commodities, it deals with ideas. Therefore, people need modern and scientific ideas.

Karan Thapar: And that's not happening?

Justice Markandey Katju: The reverse is happening.

Karan Thapar: The media is making India more superstitious, more casteist, more communal; you really mean that?

Justice Markandey Katju: Yes, absolutely. You see the TV channels, so many of them showing astrology 'yeh raashi hai, wo raashi hai', what is all this?

Karan Thapar: Alright. I've understood and heard your attitude and opinion of the media, let me now put to you one of the common complaints made of the media by ordinary people and ask to what extent as the Chairman of the Press Council you agree with those complaints and to what extent you disagree. People often say that the media is not always accurate, worse they say the media distorts facts; it twists people's opinions and quotations. Do you hold that view as well?

Justice Markandey Katju: Absolutely, if you've heard of the scandal of paid news in the year 2009 elections, you know what happened. You know earlier the journalist would go to the candidates in elections and ask for money, 'You give me Rs 10,000 and I will publish news in your favour'. Then it appears that the proprietors got a wise idea that why should these working journalists make money why should we not make money. Then they came forward saying 'you give me one crore and a package will be given to you, front page headline news will be in your favour'. And an astounding thing happened in 2009 elections. Candidate A in the front page of the newspapers says he's winning by a large number of votes, by a large majority; and the lower part of the front page paid for by the rival candidate says that candidate A is losing his security deposit. So you see on the same page he's winning by a thumping majority and he's also losing his security.

Karan Thapar: So what you're saying to me, whether we are talking about paid news, whether we are talking about your claim that the media distorts and twists facts ; you're saying the media can't be relied upon when they claim something to be true – it may not be true, it may just be false?

Justice Markandey Katju: Yes absolutely because if you are paid to write something you are not writing something which you factually observed. You are being paid to write whatever you are told to write.

Karan Thapar: Now a second criticism made by ordinary people of the media is that it frequently damages the reputation of innocent people by either misrepresenting them or, worse, by suggesting or claiming or proclaiming that they are guilty without reason and without evidence. Again, is that a view you agree with?

Justice Markandey Katju: Yes and may I give you an example? In one TV channel, which is a reputed TV channel so I will not name it, on two consecutive days the photograph of a high court judge, where I had been Chief Justice, had been shown next to the photograph of a notorious criminal. The allegation against the high court judge was that he had illegally grabbed some land. I made personal enquiries and I found it was totally false. He had brought land in a rural area, in the open market at the market price, I have all the documents, and this man was weeping when I went there. He said he was going to resign, I said, 'Please don't resign. I will try to do something'. Just see this, you condemn a corrupt judge, I am with you, but why should you condemn an honest judge when he is totally upright?

Karan Thapar: So you're saying the error in this instance was the publication of an honest judge's picture alongside that of a criminal and the suggestion that the two are similar?

Justice Markandey Katju: Yes, just see how demoralising it is for a judge who is honest. You condemn a corrupt judge, I am fully with you, I have done it myself. Why should you condemn an upright judge?

Karan Thapar: And you're saying that often the media, through carelessness or maybe deliberately damages the reputation of innocent people?

Justice Markandey Katju: Yes. You want to sensationalise something you want to capture without proper investigation. You must do proper investigation and research before you publish all this.

Karan Thapar: So the media does no research, no investigation?

Justice Markandey Katju: Well sometimes it may be doing but sometimes it doesn't. in this case evidently they had not done.

Karan Thapar: Let's focus a little on news television. There is a lot of concern about the quality of debates on television channels. Are you an admirer of those debates or are you a critic?

Justice Markandey Katju: See very often I find those debates totally frivolous. First of all there is no discipline. If there are four people on the panel, all speaking at the same time, is this the way disciplined people should behave? When you speak, I will never interrupt you. But why should you interrupt me when I am speaking?

Karan Thapar: You think anchors are always interrupting rudely?

Justice Markandey Katju: Not anchors, the panellist, the four persons. One person is speaking, the other simultaneously starts speaking, whom are you to hear?

Karan Thapar: People often say that the big problem with debates on television is that they only generate heat, they don't shed light, yet their job is to shed light.

Justice Markandey Katju: That's quite often correct. You should shed light in this age, you should educate people, you should express rational opinions. It's not a shouting contest.

Karan Thapar: So all this criticism that the ordinary people have for the media, whether it's to do with accuracy, whether it's to do with damaging reputation, whether it's to do with the quality of debates, do you as Chairman of the Press Council agree with all of them?

Justice Markandey Katju: Not all of them. As I told you there are some very upright media people. I named Mr P Sainath and there are many other names.

Karan Thapar: But the generality of the media you believe is falling?

Justice Markandey Katju: The majority, I'm sorry to say, are of a very poor intellectual level, media people, I doubt whether they have any idea of economic theory or political science, philosophy, literature, I have grave doubts whether they are well read in all this, which they should be.

Karan Thapar: More often than not, media people are of a very ordinary level.

Justice Markandey Katju: Yes, that's right.

Karan Thapar: Justice Katju, let's talk about steps that you believe are necessary to improve news television. Primarily you believe news television and the electronic media as a whole must be brought under the ambit of the Press Council. Why do you think the media's attempt at self regulation by the News Broadcasters' Association headed by Justice Verma is not good enough?

Justice Markandey Katju: I don't see any effect of that move. The media has to be educated They must be told that you are living in a poor country where you have to address the problems of the poor people. What do you show? Lady gaga has come. Yesterday I saw it on TV, read it in papers. Is this the problem of the country? Kareena Kapoor has seen her Madam Tussauds statue and she says she loves it. This is what is on TV and in the headlines.

Karan Thapar: So you're saying that the News Brodcasters' Association's attempt to self regulate under Justice Verma simply isn't working?

Justice Markandey Katju: Yes, it is not working at all. One of the reasons is there must be some fear in the media.

Karan Thapar: Absence of a stick means the media gets away with it?

Justice Markandey Katju: Yes, absolutely. As I said in many interviews, stick will be used only in some extreme situations.

Karan Thapar: But the need for the stick is there?

Justice Markandey Katju: Yes, the fear must be there. Bin bhay hot na preet, Swami Tulsidas has said in Ramcharitmanas.

Karan Thapar: So in other words, there must always be a sanction the media fears. Otherwise the media will not fulfil its role and act, in your eyes, properly?

Justice Markandey Katju: Absolutely.

Karan Thapar: Now, so far what steps have you taken or what steps do you propose to take to bring news television or the electronic media as a whole under the ambit of the Press Council?

Justice Markandey Katju: Well, I have written to the Prime Minister that electronic media should be brought under the Press Council. It should be called the media council and also should be given more teeth. Those teeth will be used in an extreme situation. I met Mrs Ambika Soni, the minister of Information and Broadcasting, to whom I gave the letter addressed to the Prime Minister and I have received a reply from the Prime Minister that they are considering it. On Friday, I met Mrs Sushma Swaraj, the leader of the Opposition, and I gave her the copy of the letter and I said unless there is consensus between both the national parties, the bill will not go through.

Karan Thapar: What response did you get from Mrs Swaraj?

Justice Markandey Katju: She said in this case, probably there will be a consensus.

Karan Thapar: Now, you said that you've received a response from the Prime Minister. What did he indicate in his response? Is he open to your idea?

Justice Markandey Katju: No, he just wrote that we are considering it. I got a written letter, I haven't met him. I have sought an appointment with him.

Karan Thapar: But the Prime Minister has said that he's considering it?

Justice Markandey Katju: Yes, he's considering it and Mrs Sushma Swaraj, in fact, when I met her yesterday, I told her that look, this was your suggestion in Parliament. She said, 'Yes it was my suggestion that electronic media should be brought under Press Council.'

Karan Thapar: So the position is as follows: the Prime Minister is considering your suggestion, which suggests, that perhaps he's open to the idea.

Justice Markandey Katju: Yes.

Karan Thapar: Mrs Swaraj has in a sense endorsed it, which suggests that the BJP supports it. Have I summed it up correctly?

Justice Markandey Katju: Yes, that's right.

Karan Thapar: Now you've also asked for greater teeth for the Press Council. You think it needs to be able to bite more effectively. I know you are going to use it only in extreme situations, but what sort of additional powers do you want?

Justice Markandey Katju: I want powers to stop government advertisements, I want powers to suspend the license of that media for a certain period if it behaves in a very obnoxious manner. I want powers to impose fines, all this in extreme situations. Normally, if a media commits a mistake, I'll call them, I'll discuss with them that this is not proper and 80 per cent people can be reformed by persuasion.

Karan Thapar: But this is to be used if the media proves to be, to use your phrase, 'incorrigible'?

Justice Markandey Katju: That's right.

Karan Thapar: Now in fact your exact phrase was if the media proves to be incorrigible, harsh measures may be required, some people think that's a threat to the Freedom of Press.

Justice Markandey Katju: Listen, everybody is accountable in a democracy. No freedom is absolute. Every freedom is subject to reasonable restrictions. I'm accountable, you are accountable. We are accountable to the people.

Karan Thapar: And the media must be accountable as well?

Justice Markandey Katju: Absolutely.

Karan Thapar: And that means the media must accept and respect restrictions?

Justice Markandey Katju: That's right.

Karan Thapar: Justice Katju, a pleasure talking to you.

Justice Markandey Katju: Thank You.
(కర్టసీ-CNN IBN)

జర్నలిస్టులకు నిజమైన దీపావళి ఆనందం

2011-10-26T08:59:00.001+05:30

జర్నలిస్టు మిత్రులారా...ఇది మీకు నిజమైన ఆనంద దీపావళి. మీ జీవితాలలో వెలుగులు తెచ్చిన దీపావళి. ఈ శుభ సందర్భంలో మీకు త్రీ చీర్స్.

జర్నలిజాన్ని పచ్చి వ్యాపారంగా మార్చి...జర్నలిజాన్ని అస్త్రంగా, రక్షణ కవచంగా చేసుకుని సమాంతర వ్యాపారాలు చేసుకుంటూ...జర్నలిస్టుల శ్రమ దోచుకుంటున్న యాజమాన్యాలకు మాత్రం ఇది చేదు కబురు. జస్టిస్ మజితియ వేజ్ బోర్డ్ సిఫార్సులను కేంద్ర కేబినేట్ ఆమోదించింది.

దీనివల్ల దాదాపు నలభై వేల మంది జర్నలిస్టులకు, వార్తా పత్రికలూ, న్యూస్ ఏజెన్సీలలో పనిచేస్తున్న వారికి ఆర్ధిక ప్రయోజనం కలుగుతుంది. మజితియ (పక్క ఫోటో) గారి అంచనా ప్రకారం...ఇప్పుడు వస్తున్న ఒక రూపాయి జీతం రెండున్నర నుంచి మూడు రూపాయలకు పెరుగుతుంది. అంటే...పెరుగుదల 150 % కన్నా ఎక్కువే అని భావిస్తున్నారు. అయితే...జర్నలిస్టులకు జీతాలు చెల్లించడానికి నానా ఏడుపులు ఏడిచే పత్రికా యాజమాన్యాలు సుప్రీంకోర్టు కు వెళ్ళాయి. కోర్టు తీర్పు December 7 న వస్తుంది. జూలై 2010 నుంచి ఈ సిఫార్సులు అమల్లోకి వస్తాయి. 2007 May లో మజతియ వేతన సంఘం ఏర్పడింది.

దీనికి సంబంధించి 'ది హిందూ' పత్రికలో వచ్చిన వార్తను సంక్షిప్తంగా ఇక్కడ ఇస్తున్నాను. Photo and Text Courtesy: The Hindu

The Cabinet has approved only the recommendations related to the terms of reference of the Boards and those connected to the service conditions of the employees — like providing at least three promotions during the career, suggestion of increasing the retirement age to 65 years — have not been considered.

On the benefit if the recommendations were implemented, he said: “If an employee now gets Re.1 as total wages it may go up to Rs. 2.5 to Rs. 3 roughly.”

The Confederation of Newspaper and News Agency Employees’ Organisations (CNNAEO), that spearheaded the nationwide stir for notification of the Wage Boards reports, thanked Prime Minister Manmohan Singh and UPA chairperson Sonia Gandhi for the Union Cabinet decision which will benefit more than 40,000 newspaper employees.

CNNAEO general secretary M.S. Yadav said in a statement, “Though the decision (to approve Majithia Wage Boards) has come after 10 months of submission of the report, we appreciate the pro-worker stand of the government.”

Besides Mr. Yadav, CNNAEO leaders including Indian Journalists Union’s Suresh Akhauri, National Union of Journalists (India)’s senior leader N.K. Trikha, All India Newspaper Employees Federation general secretary Madan Talwar, Indian Federation of Working Journalists general secretary Parmanand Pandey and UNI Workers Union leader M.L. Joshi have guided the agitation for Wage Boards from the beginning.

Ashish Bagga, president of the Indian Newspaper Society (INS), on Tuesday expressed the apprehension that the Union Cabinet's decision to accept the recommendations of the Majithia Wage Boards may lead to the closure of a majority of small and medium newspaper publications, as the proposed wage hikes are very high and beyond the industry's paying capacity.

Mr. Bagga cautioned that even large publications would find it difficult to implement the hikes and said: “It is indeed unfortunate that the INS' request for re-examination of the flawed and one-sided report has not been considered by the government.”

He pointed out that a number of petitions challenging the Working Journalist and Other Newspaper Employees (Conditions of Service) and Miscellaneous Provisions Act 1955 and the Majithia Wage Boards recommendations are before the Supreme Court; the government's decision would be subject to the Supreme Court's final order.

“The gross revenue of the print media industry grew at the compound annual rate of 8.12 per cent during 2006-09 and is projected to grow at the compound annual rate of 9 per cent during 2009-14.”

During the period 2009-2014, the advertisement revenue is expected to record a compound growth rate of 11.6 per cent per annum and that of circulation revenue by 5 per cent. “The labour cost of the industry ranges from 10 to 14 per cent of the total cost.” అని మజతియ గతంలో ది హిందూ కు ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూ లో చెప్పారు.

అయినా ఆయన సిఫార్సులను వ్యతిరేకిస్తూ ఇండియన్ న్యూస్ పేపర్ సొసైటీ పత్రికలలో ప్రకటనలు కూడా ఇచ్చింది. అలాంటి ప్రకటనను పైన చూడవచ్చు. అయినా కేంద్ర కాబినెట్ ఆ సిఫార్సులను ఆమోదించడం శుభ పరిణామం.

మన పాత్రికేయ వెలుగులు-అందరి దగ్గరా ఉండాల్సిన పుస్తకం

2011-10-17T12:45:00.000+05:30

'వయోధిక పాత్రికేయ సంఘం' వారు "మన పాత్రికేయ వెలుగులు", "Our Legends of the Fourth Estate" అనే రెండు మంచి పుస్తకాలను ప్రచురించారు...తెలుగులో ఇంగ్లిషులో. తెలుగు పత్రికారంగంలో వైతాళికులు, కీర్తిశేషులు, ప్రముఖులు...చాలా వరకు ఇందులో కవర్ అయ్యారు. "This is the first-of-its-kind book. ఏడాది పాటు శ్రమకోర్చి దీన్ని తీర్చిదిద్దాం," సీనియర్ మోస్ట్ జర్నలిస్టు జి.ఎస్. వరదాచారి గారు నాతో చెప్పారు. ఆయనే ఈ పుస్తకానికి పర్యవేక్షక సంపాదకుడిగా వ్యవహరించారు. ఇంగ్లిషు ఎడిషన్ బాధ్యతలను "ది హిందూ" మాజీ బ్యూరో చీఫ్ దాసు కేశవ రావు గారు తీసుకుని చేశారు. టి.ఉడయవర్లు, కె.లక్ష్మణరావు గార్లు కూడా నలుగురు- సభ్యుల సంపాదక వర్గంలో ఉన్నారు.

బ్లాగు కోసం సమీక్షించండని గురుతుల్యులు వరదాచారి గారు చెప్పారు. కానీ సమయాభావం వల్ల ఈ రోజు ఆ పని చేయలేకపోతున్నాను. పైపైన చూస్తే అర్థమయింది ఏమిటంటే...ఇది ఒక చక్కని పుస్తకం, జర్నలిస్టులందరి దగ్గరూ ఉండాల్సిన పుస్తకం. దాదాపు అన్ని పత్రికల మొదటి రోజు మొదటి పేజీలను, ఎక్కడా దొరకని కొన్ని ఫొటోలను ఇందులో ప్రచురించారు.

రేపు (October 18, 2011, మంగళవారం) సాయంత్రం నాలుగు గంటలకు ఆ పుస్తకాలను "విక్రయానికి విడుదల" చేయబోతున్నారు. సోమాజిగూడ ప్రెస్ క్లబ్ లో అక్కినేని నాగేశ్వర రావు, సి.నారాయణ రెడ్డి గార్లు పాల్గొనే ఒక కార్యక్రమంలో ఈ విడుదల జరుగుతుంది. ఈ పుస్తకాలను ఆగస్టు 28 న ఆ రోజే గవర్నర్ గా బాధ్యతలు స్వీకరించిన మాజీ ముఖ్యమంత్రి కొణిజేటి రోశయ్య ఆవిష్కరించారు.
మంగళ వారం ప్రెస్ క్లబ్ కు వచ్చి కొనుగోలు చేసేవారికి సగం ధరకే ఈ పుస్తకాలను ఇస్తామని వరదాచారిగారు ప్రకటించారు. రేపు దీన్ని మీరు మిస్ కాకూడదనే ఆదరాబాదరా ఇది రాస్తున్నా. పత్రిక కవర్ ను ఈ పోస్టులో చూడవచ్చు.
తెలుగు ప్రతి అసలు ధర- Rs.400
ఇంగ్లిషు ప్రతి అసలు ధర-Rs.300
మంగళవారం నాడు కొనుక్కొని సగం డబ్బు ఆదా చేసుకోండి.

స్టూడియో- ఎన్ యాజమాన్యానికి లీగల్ నోటీస్

2011-10-16T08:50:00.001+05:30

నాలుగు డబ్బులున్న ప్రతి ఒక్కడూ...బ్లాక్ ను వైట్ చేసుకోవడానికో, రాజకీయ తీటతోనో, ఇతర వ్యాపారాలకు రక్షణ కవచంగానో చానల్స్ పెట్టడంతో తెలుగు నేల మీద తీవ్రమైన దారుణం జరుగుతున్నది. దీనివల్ల జర్నలిస్టులకు విలువ లేకుండా పోవడం అలా ఉంచితే...ఈ వికృత క్రీడలో సమిధలవుతున్నది...సాధారణ జర్నలిస్టులు. గత రెండేళ్లలో కనీసం ఐదొందల మంది ఉద్యోగాలు కోల్పోయి ఉండవచ్చన్నది కనీస అంచనా. జర్నలిస్టులను ఆదుకోవాల్సిన యూనియన్ నాయకులు టీ.వీ.స్టూడియోలలో, ప్రెస్ క్లబ్ లో, పైరవీ ప్రాంతాలలో తప్ప ఎక్కడా కనిపించరని జర్నలిస్టులు మొత్తుకుంటున్నారు. ఇదొక అరణ్యరోదన.

చానల్స్ లో దారుణానికి ఒక పాట్రన్ ఉంది. ఈ యజమానులు...తమ గురించి తాము పెద్ద సినిమా ఊహించుకొని ఛానల్ పెడతారు. భారీగా ఉద్యోగులను తీసుకుంటారు. అప్పటికప్పుడు నాలుగు ఎక్కువ డబ్బులు వచ్చేసరికి కొందరు సీనియర్లు వీరి పంచన చేరి వీరికి బాకా కొడుతూ...చిన్నా చితకా జర్నలిస్టులను, టెక్నీషియన్లను చానెల్ లో చేరేలా పురికొల్పుతారు. బకరా జర్నలిస్టులు పోలో మంటూ ఛానల్ లో చేరతారు. ఏడాది బాగానే వుంటుంది. తర్వాత వారికి సినిమా కష్టాలు మొదలవుతాయి. యజమాని గాడు ముందు సీనియర్లను, తర్వాత వారు తెచ్చిన జూనియర్లను ఉద్యోగాల నుంచి పీకడం ఆరభిస్తాడు. ముదుర్లైన ఈ సీనియర్లు....ముందే వాసన పసిగట్టి వేరే ఛానల్ లో జంప్ చేస్తారు కానీ...జూనియర్లు, అంతకన్నా కొద్ది పెద్ద స్థాయి ఉన్నవారు బాగా ఇబ్బంది పడతారు. యజమాని ...ఫోను చిప్, ఐ.డీ.కార్డు పీక్కొని రేపటి నుంచి రావద్దని మెడపట్టి గెంటుతున్నాడు. మెజారిటీ జర్నలిస్టులు దీన్ని భరిస్తున్నారు...గుండెలు పగిలే మౌనంతో.

చిక్కు ఎక్కడ వచ్చిందంటే....జనాలకు జరిగే అన్యాయాల గురించి తెగ స్టోరీలు చేసే జర్నలిస్టులు తమకు అన్యాయం జరిగితే...నోరు మూసుకుని భరిస్తారు. ఇక్కడ గొంతు ఎత్తితే...వేరే చానల్ లో ఉద్యోగం రాదనేది వారి భయం. అది కొంతవరకు నిజమైనా....మరీ నోరు మెదపకుండా...ఉద్యోగంపై వేటు పడగానే వెళ్ళిపోవడం దారుణం. కొందరైతే...తాము అంతవరకూ చెల్లించిన ప్రావిడెంట్ ఫండ్ గురించి కూడా పట్టించుకోరు. మన ఖర్మ ఇలా కాలిందని కుమిలిపోతారు.

జర్నలిస్టులను ఉద్యోగాల నుంచి పీకడంలో ఏ చానెల్ తక్కువ తినలేదు. బైటి ప్రపంచానికి గొప్ప ఎడిటర్లు గా కనిపించే వారు సైతం...ఉద్యోగులను తీసేయడంలో నిర్దాక్షిణ్యంగా ఉంటున్నారు. ఇలా చేసిన వాళ్ళు...ఆరోగ్య సమస్యలతోనో, కుటుంబ ఇబ్బందులతోనో నరకం చూస్తున్నారనడానికి నా దగ్గర కేస్ స్టడీ లు వున్నాయి. అవన్నీ....ఎప్పటికైనా...ఒక పుస్తక రూపం పొందుతాయి.

అసలు విషయానికి వస్తే...చంద్రబాబు నాయుడు గారి స్టూడియో- ఎన్ చానెల్ జర్నలిస్టులకు తీవ్ర అన్యాయం చేయడంలో చాలా ముందు ఉందని ఇంతకు ముందు పోస్టులలో చెప్పాను. ఉద్యోగాలు పోయిన జర్నలిస్టులు...వారి ఆఫీసు దగ్గర టెంట్ వేసారు, మానవ హక్కుల సంఘాన్ని కలిసారు. అయినా...ఏమీ జరగలేదు. ఈ చానెల్ వారు ఇప్పుడు కొత్త డ్రామా మొదలు పెట్టారు. నార్నే శ్రీనివాస రావు అనే ఆయన యాజమాన్యం వేరట...ఆయన అల్లుడు నారా లోకేష్ బాబు వేరట. ఇప్పుడు యాజమాన్యం మారిందని చెప్పి...చాలా మందిని ఇంటికి పంపారు. కొందరికైతే...జీతాలైనా ఇవ్వలేదు. వాడి పాపం వాడిది...అని కొందరు సీనియర్లు వేరే చానల్స్ లో చేరగా... కొండబోలు లక్ష్మీ ప్రసన్న కుమార్ అనే యువ జర్నలిస్టు దీన్ని సీరియస్ గా తీసుకుని యాజమాన్యానికి లీగల్ నోటీస్ పంపాడు.

తనకు ఇవ్వాల్సిన జీతం ఇవ్వకపోతే...ఊరుకోనని కుమార్ అంటున్నాడు. సమాచార హక్కు చట్టాన్ని సమర్ధంగా వినియోగించి సమాచారం సేకరించిన అతి కొద్ది మంది జర్నలిస్టులలో ఒకరైన కుమార్...గతంలో జీ-టీ.వీ.లో చేసినప్పుడు నాకు తెలుసు.

ఉద్యోగాలు పోయిన జర్నలిస్టు మిత్రులారా....ముందుగా మీ హక్కులు మీరు తెలుసుకోండి. యాజమాన్యాలను అంత తేలిగ్గా వదలకండి. మీ హక్కులు పరిరక్షించుకోలేని మీరు జనం హక్కులు ఎక్కడ రక్షిస్తారు? కుమార్ లాగా...న్యాయ పోరాటం చేయండి. దానికి సీనియర్లు సహకారం తీసుకోండి. కావాలంటే...మీ కోసం ఒక సదస్సు ఏర్పాటు చేయడానికి ఈ బ్లాగు సిద్ధంగా ఉంది. మీ బాధలు వివరంగా నాకు రాయండి.

కుమార్ పంపిన లీగల్ నోటీసు ఇక్కడ చదవండి.

తెలుగు మీడియా----సంకుల సమరం

2011-10-14T17:14:00.000+05:30

ఉన్నది ఉన్నట్టు నిర్మొహమాటంగా మాట్లాడుకుంటే, భారతీయ సమాజంలో పోషించే పాత్రనే తెలుగు మీడియాలో కూడా కులం పోషిస్తున్నది. తమ కులానికి చెందిన వారిని దగ్గరకు తీయడం, కులాలవారీగా గ్రూపులు కట్టడం, కుల రాజకీయాలు చేయడం మీడియాలో విపరీతమైపోయింది. సామాజిక కార్యకర్తలుగా ఉండాల్సిన జర్నలిస్టులు చాలా వరకు సొంత కులం వాళ్లతో కలివిడిగా ఉండటం, ఇతర కులస్థులను పనికిరానివారిగా చిత్రీకరించడం పెరిగిపోయింది.

"ఈనాడు" గ్రూపులో కమ్మ కులస్థులకు ప్రాముఖ్యం ఉండటం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. బుర్రలో గుజ్జుతో నిమిత్తం లేకుండానే యూనిట్ల మేనేజర్లుగా కమ్మవారినే నియమిస్తారని నిరూపించే ఒక డాక్యుమెంటు గతంలో నా దగ్గరకు వచ్చింది. అది చూస్తే...ఒక పద్ధతి ప్రకారం కులాన్ని పోషించే కార్యక్రమం అవగతమయింది. నిజం చెప్పాలంటే...అంతా ఆంధ్రా కమ్మలే.

పెద్దగా ప్రావీణ్యంలేనివారికి కూడా ఆ కులానికి చెందితే పెద్ద పదవులే కట్టబెడతారన్న ఆరోపణను నేను ఖండించలేను. ఎందుకంటే...అలాంటి వారిని నేను హైదరాబాద్ ఆఫీసులో దగ్గరి నుంచి చూశాను. పదవి వచ్చాక మీడియాలో మెయిన్ టైన్ చేయడం పెద్ద కష్టం కాదు.

"సీహెచ్" అని ఇంటిపేరున్న ఒక బ్రాహ్మణ జర్నలిస్టు...తనింటిపేరు చెరుకూరి (రామోజీరావుగారి ఇంటిపేరు) అని చెప్పుకుని ఆ పేపర్లో చాలా రోజులు సకల మర్యాదలు పొందాడని చెబుతారు. "మీరు ఎన్.రామ్ కు చుట్టాలంట గదా...అందుకె మీకు 'ది హిందూ'లో ఉజ్జోగం వచ్చిందంట గదా..." అని ముందు 'ఈనాడు'లో పనిచేసి ఆ తర్వాత 'ది హిందూ'లో చేరి పనిచేస్తున్న ఒక చలాకీ పిల్ల అడగడం నాకు గుర్తుకువస్తున్నది. మా ఇంటి దగ్గర తొమ్మిదేళ్ల పిల్ల ఒకతి...టేబుల్ టెన్నిస్ ఆడటానికి వచ్చి...."అంకుల్...మీదేమి క్యాస్టు?" అని అమాయకంగా అడిగింది. తురకోళ్లం అని చెబితే నమ్మలేదు. "రాం నారాయణ చౌదరి...పెద్దగా ఉందని రాము అంటారు..." అని చెబితే..."నేనప్పుడే అనుకున్నా..." అని ఎంతో ఆనందంగా చెప్పిందీ మధ్యన.

రామ్ సింగ్ అని పేరు ఉంటే ఎంతబాగుండని నాకు ఎప్పుడూ అనిపిస్తుంది. నా పుత్రుడి పేరు...ఫిదెల్ రఫీక్ స్నేహిత్ అని పెట్టడం, కులం పేరు చెప్పకుండా పెంచడం గర్వంగా అనిపిస్తుంది...కానీ ఈ కులాల పెంట వల్ల భావితరం ఎంత ఇబ్బంది పడుతుందో...అని భయమేస్తుంది.

నా ప్రియ మిత్రుడు రఫీ (సన్ నేమ్ లో మధ్య పేరు వీడిదే) గత వారం ఫోన్ చేశాడు. "అరే...అన్నా...మనం కులానికి అతీతంగా ఫ్రెండ్ షిప్ చేస్తున్నాం...ఏ ఆఫీసు చూసినా కులాల కంపేరా...నాయనా...నువ్వు ఎలా బతుకుతున్నావ్...." అని అడిగాడు. వాడు, నేను, రమేష్ డిగ్రీలో ఒక కంచం, ఒక మంచం టైపుగా బతికాం. హ్యూమనిజం తప్ప మాకింకేమీ తెలియదు. ఒక ఇరవై ఏళ్ల కిందటితో పోలిస్తే సమాజంలో కులాల వారీ డివిజన్ స్పష్టంగా కనిపిస్తూ ప్రమాదకర స్థితికి చేరింది. పాపం...మా రఫీకి మతంతో అవస్థ వచ్చి పడింది. నా దృష్టిలో మా వాడంత సెక్యులర్ వాది లేడు. అయినా...వాడికి రీసెర్చ్ లో గైడ్ దొరకడం లేదట. బాధేసింది.

ఇప్పుడు ఒక కమ్మ యజమాని ఛానెల్ లో పనిచేస్తున్న వివాదాస్పద జర్నలిస్టు ...తన కులం పేరు పొరపాట్న అయినా చెప్పడు. తాను క్షురకుడిననీ...ఎవరైనా తన ముందు తల వంచాల్సిందే అని వెకిలి నవ్వు నవ్వుతూ చెబుతాడు. ఏదిఏమైనా కులం పేరు చెప్పుకుని చాలా మంది కమ్మగా బతికేస్తున్నారు...నిస్సిగ్గుగా ఈ మీడియాలో.

మనం మనం బరంపురం అని అంటకాగలేని ఏ కులస్థులైనా మీడియాలో అవస్థలు పడతారనేది అక్షర సత్యం.

అలాగే సాక్షి పేపర్, ఛానల్ పెట్టగానే రెడ్డి కులస్థులకు రెక్కలు వచ్చాయి. ఏ పేపర్లో ఉన్న రెడ్డి జర్నలిస్టులు అయినా సాక్షి ఆఫీసువైపు చూడడం ఆరంభించారు. యజమాని కులానికి చెందినవారికి ఆ మీడియా హౌజులో ప్రాముఖ్యత పెరగడం ఈ మధ్యన విపరీతమైంది. బీసీ లు ఎలాగోలా నెట్టుకొస్తున్నారు గానీ ఈ క్రమంలో ముస్లిం, ఎస్సీ, ఎస్టీ లు ముందుకు దూసుకుపోలేకపోతున్నారు.

ఈ నేపథ్యంలో...మీడియాలో పెరిగిపోతున్న కమ్మ ప్రాబల్యాన్ని నిరూపించే ఒక మెయిల్ నాకు వచ్చింది. ఇందులో అన్నీ నిజాలే అని చెప్పలేం. అది ఇక్కడ ఇస్తున్నాను. ముసుగులో గుద్దులాట ఎందుకు? మీ మీ సంస్థల్లో కులం ప్రాతిపదికన రాజకీయాలు చేసే వారి జాబితాలు పంపితే వాటిని పరిశీలించి ప్రచురిస్తాం.

కోలుకుంటున్న పెసింగి భాస్కర్

2011-10-05T20:58:00.000+05:30

భాస్కర్ పెసింగి ఎవరో...నేనెవరో. ఇద్దరం కలిసి కూడా పనిచేయలేదు. ఎందుకో ఆయనంటే...నాకు ప్రత్యేకమైన అభిమానం. డెక్కన్ క్రానికల్ రిపోర్టర్ గా విజయవాడలో పనిచేస్తూ ఏదో పనిమీద చెన్నై వెళ్లిన ఆయనను పెరాలసిస్ స్ట్రోక్ దారుణంగా దెబ్బతీసింది..రెండేళ్ల కిందట. అప్పటి నుంచీ ఆయన ఇంటికే పరిమితమయ్యారు. జర్నలిస్టు కమ్యూనిటీ ఆయనకు ఏమీచేయలేకపోయింది. రెండేళ్ల కిందట నేను రాసిన పోస్టు "గౌస్, భాస్కర్ లకు అనారోగ్యం" ఇక్కడ చదవండి. ఈ ఏడాది సెప్టెంబర్ లో గౌస్ గారు మరణించారు...చాలా రోజులు ఆసుపత్రిలో ఉండి. ఈ రోజు భాస్కర్ గారికి సంబంధించి నాకు చేరిన ఒక తప్పుడువార్త నన్ను ఎంతగానో కుంగతీసింది. ఒక రెండు గంటల పాటు సతమతమయ్యాను. ఫోన్లమీద ఫోన్లు చేసి భాస్కర్ గారి ఫోన్ నంబర్ పట్టుకుని ఆయనతో మాట్లాడేదాకా నేను మనిషిని కాలేకపోయాను. ఆయన క్షేమంగా ఉన్నారని తెలిసి చాలా ఆనందించాను. థాంక్ గాడ్.

చాలా మంది జర్నలిస్టులను చిన్నచూపు చూస్తారు గానీ, వారి జీవితాల్లోకి తొంగిచూస్తే విచారం, విషాదం, అనిశ్చితి స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. రిపోర్టర్లు పొద్దున్నపోయి...తిరిగితిరిగి సాయంత్రం ఆఫీసుకు వెళ్లి తెచ్చిన వార్తలు పంపిస్తారు. రేపటికి మేత ఏమిటని వెతుక్కుంటారు. రోజుకో స్టోరీ, ఒకటి రెండు ప్రెస్ మీట్లు కవర్ చేసుకుని వచ్చేసరికి ప్రాణం పోతుంది...నిజంగా రాసే రిపోర్టర్లకు. తమకు కేటాయించిన బీట్లలో ఏదీ మిస్ కాకుండా ఉండటానికి వీళ్లు పడేపాట్లు అన్నీఇన్నీ కాదు. ఏదైనా వార్త మిస్ అయితే బ్యూరో చీఫ్ తిడతాడు, మొడతాడు.

ఇక సబ్ ఎడిటర్ల సంగతి ఇంకా దారుణం. పిల్లలు స్కూలు నుంచి వచ్చే సమయానికో, వారు ఆడుకునే టైంకో ఆఫీసుకు వెళ్లాల్సి ఉంటుంది. అక్కడ పేజీలకు సరిపడ వార్తలు సిద్ధంచేసుకోవడం, వార్తలు దిద్దుకోవడం, పేజీలు పెట్టించడం, తప్పులు లేకుండా చూడడం, ముఖ్యమైన వార్తలు మిస్ కాకుండా జాగ్రత్తపడడం...చేసేసరికి డెడ్ లైన్ ముంచుకొస్తుంది. అర్ధరాత్రి పేజీలు మరొకసారి సరిచూసుకుని ఇంటికి వెళ్లాక...పేజీలో ఏదో తప్పు గుర్తుకు వస్తే...అక్కడి నుంచి అనుమాననివృతి కోసమో, పొరపాటు సవరించడానికో ఫోన్ చేయాల్సి వస్తుంది.

ఇలా అర్ధరాత్రి ఇళ్లకు చేరి...వీలుంటే భార్యతో కాసేపు మాట్టాడి పడుకుంటారు. వేధించే తుక్కు వెధవ ఇన్ ఛార్జిగా ఉన్నాడా...ఇక నిద్ర కూడా రాదు. నిజానికి చాలా మంచి ఇన్ ఛార్జిలు వేయించుకుతినే బాపతేనట. దొంగ డబ్బో, దొర డబ్బో...ఈ సాక్షి సంస్థ రాకపోతే...ఈనాడు సాక్షిగా జర్నలిస్టు సోదరులు మాడిమసైపోయి ఉండేవారనేది వేరే విషయం. అలా పొద్దున ఈ జర్నలిస్టులు నిద్రలేచే సమయానికి బిడ్డలు స్కూలుకు వెళతారు. నిద్రలేచి...రాత్రి పెట్టిన పేజీ ఎలా వచ్చిందో ఆందోళనగా లేచి చూసుకుని టిఫిన్ చేసే సమయానికి లంచ్ టైం తన్నుకు వస్తుంది. తిన్నాక మరో కునుకు తీసేసరికి డ్యూటీ టైం ముంచుకువస్తుంది. లేటుగా వెళితే...అర దినం కోత పడుతుంది.
ఇలా కుటుంబ జీవితాన్ని దారుణంగా కోల్పోతున్నారు...జర్నలిస్టులు. మీరు అనవచ్చు....ఓస్...ఇందులో ఏముంది..ఏ ఉద్యోగికి అయినా ఇలాంటి సమస్యలు ఉండవా? అని. అది అనుభవించేవాడికే తెలుస్తుంది.

నేను "ఈనాడు" లో ఇరగదీసి పనిచేస్తూ...ఉద్యోగాన్ని రక్షించుకుంటూ....ఇలానే సాయంత్రాలు మిస్ అవుతుంటే...నా నాలుగేళ్ల కూతురు...హేమను అడిగింది..."మమ్మీ...సాయంత్రం ఆడుకోవడానికి నాకు ఇంకో డాడీ కావాలని." ఇది భరించలేని, వర్ణనాతీతమైన వ్యవహారం.

భాస్కర్ గారు కూడా కుటుంబానికి దూరంగా వెళ్లాల్సి వచ్చింది. అప్పట్టో ఆయన నాతో చాలా విషయాలు పంచుకునేవారు. తను క్షేమంగా ఉన్నారని తెలియడానికి పట్టిన రెండు గంటలు నేను దు:ఖాన్ని దిగమింగుకున్నాను. జర్నలిస్టుల భద్రత, కుటుంబాలు, కీలక పదవుల్లో ఉన్నవారి ధోరణిలో వచ్చే ప్రమాదకర మార్పులు పంచుకునేవారు నాతో. తనకు ఆరోగ్యం బాగుంటే....ఒక మంచి పత్రికలో హైదరాబాద్ రిపోర్టర్ గా వచ్చేవారు. అందుకోసం మేమిద్దరం వేసిన కొన్ని పథకాలు ఆయన అనారోగ్యం వల్ల దెబ్బతిన్నాయి. ఒకటి మాత్రం నేను చెప్పగలను...తనకు ఆ పరిస్థితి రావడానికి డెక్కన్ క్రానికల్ లో ఇంగ్లిషు రాకపోయినా వార్తలు రాస్తూ కింది స్థాయి ఉద్యోగులను ఇబ్బందిపెడుతున్న ఒక దుర్మార్గుడు. భాస్కర్ కు పూర్తిగా అన్నీ గుర్తుకు రావడం లేదు. అవన్నీ ఆయన రీ కలక్ట్ చేసుకుని జరిగిందేమిటో నాతో పంచుకుంటే బాగు. ఆ రోజు కోసం ఎదురుచూస్తాను.

సారీ...భాస్కర్...ఈ రోజు నుంచి మిమ్మల్ని నేను తరచూ కలుస్తాను. మీకు, మీకు మనోధైర్యమిస్తూ బతుకు నావను నడుపుతున్న మేడమ్ కు, మీ పిల్లలకు నా విజయ దశమి శుభాకాంక్షలు.

భాస్కర్ తొందరగా కోలుకోవాలని కోరుకుంటూ...తాను 2008 డిసెంబర్ 26 న ఆయన నాకు మెయిల్ చేసిన ఒక వార్తను ఇక్కడ ఇస్తున్నాను. ఇది డీ.సీ.లో ప్రచురితమయింది.
Mr Ramu,
I filed this story yesterday, trouble started on the next day!
VIJAYAWADA
Dec. 25: Is city in for group rivalries which rocked two decades ago and devowed number of lives and crippled the families of many?

With the one-up-manship-game now going on between Congress Kankipadu MLA Mr Devineni Rajasekhar (Nehru) and Mr Vangaveeti Radhakrishna who switched over his loyalties recently to Praja Rajyam from Congress, is any indication that denizens apprehend revival of old rivalries in the city?

The families of Nehru and Vangaveeti Radha were at loggerheads for many years, loosing their kith and kin in the process. After the killing of Mr Vangaveeti Ranga, the gap still widened between the two families.

The gang rivalry took a toll of dozens of people on both sides. Rowdies ruled the roost during those 10 years, while Devineni brothers operated from Gunadala as headquarters, Ranga held sway over the Raghavaiah park and Gandhinagar.

The clashes which began between Mr Nehru and Mr Ranga from college elections led to the death of Nehru's brothers-Gandhi and Murali, and finally led to the killing of Ranga.

After prolonged legal battle, both the groups settled the issue out of court. After Ranga's death, his wife Ratna Kumari, came to the politics as his inheritor.

Mr Nehru, who was in Telugu Desam Party till 1998, switched over to Congress, Ms Ratna Kumari immediately joined TD from Congress. Though, Ms Ratna and Mr Nehru were in politics, the city did not witness group clashes.

When Ms Ratna Kumari failed to get TD ticket in 1999, she kept away from active politics from the same time. Later, she met AICC president Ms Sonia Gandhi and rejoined Congress.

During the 2004 elections, differences broke out between Ms Ratna Kumari and
her son Mr Radhakrishna over the party ticket. Finally, Mr Radha had the last laugh, as the party choose him as candidate in Vijayawada East.
With the two main groups- Vangaveeti and Devineni- came on to single platform, the group rivalries also have come down. Suddenly, there is a change in Mr Radha's attitude for the last one year. The cold war between the two families again
surfaced.
At one stage, Mr Radha went to the extent of resigning from MLA post over the alleged allotment of costly land to Mr Nehru. Recently, after he joined PRP, he made sweeping remarks against Mr Nehru, bringing to the fore his father's murder.

Now corporators owing allegiance to Mr Nehru, started mounting counter attack on Mr Radha. The supporters of MP Mr Lagadapati Rajagopal are also chipping in countering the PRP return.

If all the leaders failed to follow restraint, the present peaceful atmosphere may get vitiated.
.......
eom//

స్టూడియో-ఎన్ చానెల్ లో భారీ మార్పులు-దారుణకాండ

2011-10-04T19:15:00.000+05:30

ఫక్తు రాజకీయ ఎజెండాతో పనిచేస్తున్న పసుపు పచ్చ "స్టూడియో-ఎన్" చానెల్ లో జర్నలిస్టుల జీవితాలకు భరోసా లేకుండా పోయింది. చంద్రబాబు గారు ఆస్తులు ప్రకటించేందుకు ముందు దాకా నారా లోకేష్ చక్రం తిప్పిన ఈ ఛానల్ లో యాజమాన్యం మారిందట...అందుకే పెద్ద స్థాయి ఉద్యోగులపై వేటు వేస్తున్నారట. యాజమాన్యాల ఈ డ్రామాతో పాపం సీనియర్లు చాలా ఇబ్బందులు పడుతున్నారు. రోజూ...దొరికిన ప్రతి వేదిక మీదా...అవినీతి గురించి మాట్లాడుతున్న చంద్రబాబు కళ్ళకు ఈ జర్నలిస్టులు కనిపించడం లేదు. స్టూడియో-ఎన్ చానెల్ దాష్టీకాలు కనిపించడం లేదు.

నాలుగు డబ్బులు ఇస్తున్నారు కదాని...ఇలాంటి తొక్కలో చానల్స్ లో చేరడమే జర్నలిస్టులు చేసే పెద్ద తప్పు. ప్రశాంతంగా Times-Now లో పనిచేసే సునీల్ పాటిల్ పోయి పోయి ఇందులో చేరాడు. టీ.వీ.-నైన్ బెంగళూరు నుంచి వచ్చి నాలుగు ఎక్కువ డబ్బులు వచ్చేసరికి ఇక్కడ జర్నలిజం అంటే ఏమిటో కూడా తెలియని తుక్కు వెధవలతో కలిసి పనిచేసాడు. ఆయనకు ఇచ్చిన పోస్టు...అసైన్మెంట్ ఎడిటర్. ఇప్పుడు 'యాజమాన్యం' మారడంతో ఆయన మరో చానెల్ కోసం చూస్తున్నాడు...పాపం. మంచి సరుకున్న జర్నలిస్టు ఇబ్బంది పడడం బాధాకరం.

గొర్రె కసాయిని నమ్మినట్లు అనవసరంగా రాజశేఖర్ ను గుడ్డిగా నమ్ముకుని టీ.వీ-నైన్ నుంచి ఐ.-న్యూస్ కు వెళ్ళి, ఆ తర్వాత తప్పు తెలుసుకునీ...ఏమీచేయలేక ఎన్.-టీ.వీ.లో చేరి జీవిత సత్యం బోధపడి ఉన్నపళంగా స్టూడియో-ఎన్ లో చేరిన శ్యాం కూడా ఇబ్బంది పడ్డాడు. తను మళ్ళీ ఐ.-న్యూస్ కు వెళ్ళిపోయాడు. ఐ.న్యూస్ లో ఇమడలేక స్టూడియో-ఎన్ లో చేరిన కందుల రమేష్ బాబు కూడా చాలా రోజులుగా ఐ-న్యూస్ లో భీకరంగా చర్చలు నిర్వహిస్తున్నారు.

'ఈనాడు'లో ఉండగా కరెంట్ కరీం గా పేరుపొందిన కరీం మొన్నటిదాకా స్టూడియో ఎన్ లోనే ఉన్నారు. 'కొత్త మానేజ్మెంట్' సెగ తగిలిన ఆయన ఏ.బీ.ఎన్.-ఆంధ్రజ్యోతి లో చేరినట్లు సమాచారం. పాపం...కందుల రమేష్ లాంటి వాళ్లకు ప్రతిభ వల్లనో, కులం వల్లనో, ప్రాంతం వల్లనో ఓపెనింగ్స్ చాలా ఉంటాయి కానీ...కరీం గారి లాంటి వాళ్ళే చాలా అవస్థలు పడాల్సి వస్తుంది..అందులో మధ్య కారణం వల్ల. కందుల రమేష్ లాంటి వాళ్ళను నమ్ముకున్న బుడన్ లాంటి వాళ్లకు సమస్యలు వస్తాయి. టీ.వీ.-ఫైవ్ లో హాయిగా ఉండే బుడన్ కందుల రమేష్ ను నమ్ముకుని రెండు చానెల్స్ మారి ఇబ్బంది పడినట్లు నాకున్న సమాచారం. చెత్త జర్నలిస్టు గాళ్ళతో విసిగిపోయిన బుడన్ సొంతగా వెబ్ సైట్ నడుపుతున్నారు.

"స్టూడియో- ఎన్ లో ఈ సో కాల్డ్ కొత్త యాజమాన్యం పోయిన నెల జీతమైన ఇవ్వలేదు. దరిద్రులు...చాలా ఇబ్బంది పెడుతున్నారు," అని ఒక జర్నలిస్టు కోపంగా చెప్పారు. జర్నలిజం అంటే....ఎదుటి వాడిని ఇష్టంవచ్చినట్లు అడ్డ దిడ్డమైన ప్రశ్నలు అడగటం అని ఫిక్స్ అయిపోయిన రామచంద్ర ఇప్పుడు స్టూడియో-ఎన్ లో మంచి పొజిషన్ లో ఉన్నారట. బాబూ...రామచంద్రం గారూ...మీరైనా ఈ యాజమాన్యానికి చెప్పి ఈ జర్నలిస్టులకు జీతాలు ఇప్పించండి. మీకూ ఎప్పుడో ఒకప్పుడు తప్పదు కదా!

రమేష్, నగేష్, రాజేష్, నరేష్...

2011-10-03T06:18:00.002+05:30

రమేష్, నగేష్, రాజేష్, నరేష్

రమేష్=రమేష్ బాబు ('ఈనాడు' లో నేను పనిచేసినప్పుడు న్యూస్ టుడే మానేజింగ్ డైరెక్టర్)

నగేష్=సుసర్ల నగేష్ ('ది హిందూ' లో నేను పనిచేసినప్పుడు, ఇప్పుడు బ్యూరో చీఫ్)

రాజేష్=రాజేష్ రామచంద్రన్ ('మెయిల్ టుడే' లో నేను పనిచేసినప్పుడు, ఇప్పుడు నేషనల్ బ్యూరో చీఫ్)

నరేష్=నరేష్ నున్న (మొన్నటి దాకా నేను పార్ట్ టైం రిపోర్టర్ గా పనిచేసిన 'ది సండే ఇండియన్' సీనియర్ ఎడిటర్)

నా పూర్వజన్మ సుకృతమో, కర్మఫలమో గానీ జర్నలిజం లో ఉన్నన్ని రోజులూ "ష్" అనే అక్షరంతో ముగిసే పేర్లున్న వారి ఆధ్వర్యంలో పనిచేసాను. ఇది నాకు విచిత్రంగా తోచే అంశాలలో ఒకటి.

సూర్యదేవర శ్రీకాంత్ అనే ఒక చురుకైన జర్నలిస్టు ప్రోత్సాహం వల్ల 1988 చివర్లో ఖమ్మం జిల్లా కొత్తగూడెం లో నా మజిలీ ప్రారంభమయ్యింది. అప్పటికే షటిల్ బాడ్మింటన్ లో కాకతీయ యూనివెర్సిటీ లెవెల్లో ఇంటర్ కాలేజియేట్ పోటీల్లో మొట్టమొదటి సారి మా రామచంద్రా కాలేజ్ కి విన్నర్ షీల్డ్ తెచ్చిన టీం లో ఉన్న నేను స్పోర్ట్స్ కంట్రిబ్యూటర్ గా చేరాను 'ఈనాడు' యాజమాన్యం మినీలు పెట్టిన కొత్తల్లో. కాలేజి వెళ్ళడం, సాయంత్రం మైదానాల చుట్టూ తిరిగి స్పోర్ట్స్ వార్తలు రాయడం, రాత్రికి ఇండోర్ లో మనం సంపాదించిన సొమ్ముతో కొనుక్కున్న షటిల్ కాక్ లతో పడి పడి షటిల్ ఆడడం...ఇదీ దినచర్య. అప్పుడే కొత్తగూడెం లో పెట్టిన ఆలిండియా రేడియోలో క్యాజువల్ ప్రొడక్షన్ అసిస్టంట్ గా కూడా పనిచేసేవాడిని. అక్కడి ప్రోగ్రామ్స్ హెడ్ సుమనస్పత రెడ్డి గారు చాలా బాగా ప్రోత్సహించేవారు. నేను విజిటింగ్ ప్రొఫెసర్ గా పనిచేస్తున్న యూనివెర్సిటీ ఆఫ్ హైదరాబాద్ లో తను అప్పుడప్పుడు క్లాసులు తీసుకునేందుకు వస్తున్నారాయన.

శ్రీకాంత్ గారు జిల్లా రిపోర్టర్ గా ఖమ్మం వెళ్ళిపోవడం తో నాకు ఒక చిక్కు వచ్చి పడింది 'ఈనాడు' లో. ఆయన స్థానంలో వచ్చిన శివ రామకృష్ణ అనే రిపోర్టర్ నంజుకు తినడం మొదలు పెట్టాడు. బాసు అన్న వాడి మీద అసహ్యం మితిమీరి పగ పెరగడం మొదలయ్యింది తనను చూశాకే. ఒకటి రెండు సార్లు తన బట్టలు ఇచ్చి ఇస్త్రీ చేయించుకు రమ్మంటే...ఆ పనిచేసాను. నన్ను ఇబ్బంది పెట్టాలని...నేను కవర్ చేసిన స్పోర్ట్స్ స్టోరీ ని నేను కాలేజ్ నుంచి వచ్చే లోపు టెలిప్రింటర్లో పంపేవాడు. తన ఆగడాలు భరించలేక...తాను పెడుతున్న అవమానాలతో ఒక పది పేజీల కంప్లైంట్ రాసి చుట్టుపక్కల కంట్రిబ్యూటర్ల తో కూడా సంతకాలు పెట్టించి యాజమాన్యానికి పంపాను. నేను కష్టపడి పనిచేసే జర్నలిస్టు నని అందరూ చేరదీసే వారు. స్పోర్ట్స్ లోనే చిత్ర విచిత్రమైన కథనాలు రాస్తూ..చాలా మంది కంట్రిబ్యూటర్ల కన్నా ఎక్కువ సంపాదించే వాడిని.

శ్రీకాంత్ పలుకుబడి కూడా పనిచేసి శివ రామకృష్ణ ను బదిలీ చేసారు. నరకాసుర వధ జరిగినంత సంబరం చేసుకున్నారు...కంట్రిబ్యూటర్ లు. ఏ మాటకామాటే...అతను తెలుగులో భలే ప్రతిభావంతుడు. ఆ తర్వాత చాలా ఏళ్ళకు బదిలీ మీద వచ్చి నాతో పాటు హైదరాబాద్ లో జనరల్ డెస్క్ లో అనువాదంతో సతమతమవుతూ పనిచేసాడు. అప్పటికే జనరల్ డెస్క్ లో నేను మంచి ఊపులో వున్నాను కాబట్టి...అతను నాతో చాలా మంచిగా ఉండడానికి ప్రయత్నం చేసేవాడు. నేను కూడా...పాత విషయాలు మరిచిపోయి సాధ్యమైనంత కలుపుకుపోయే వాడిని.

'ఈనాడు జర్నలిజం స్కూల్' లో సీటు పొంది బూదరాజు గారి పుణ్యాన కొన్ని అక్షరం ముక్కలు నేర్చుకుని జనరల్ డెస్క్ లో చేరాను. అప్పటి వరకూ ఒక్క పుస్తకం చదివితే ఒట్టు. హమ్మయ్య..ఉద్యోగం దొరికింది...ఇక హేమను జీవిత భాగస్వామిని చేసుకోవడానికి ఇబ్బందులు ఉండవని సంబర పడ్డాను.

బాగా పుస్తకాలు చదవాలి..అనే కోరికతో...సాయంత్రం ఉద్యోగం ఉంటే...ఉదయమంతా 'ఈనాడు' వారి గ్రంథాలయం ఆర్.ఆర్.జీ.లో వుండే వాడిని. ఈ లోపు... ఇంచార్జ్ గా ఉన్న శర్మ నరకం అంటే ఎలా ఉంటుందో చూపనారంభించారు. నన్నే కాదు...సీనియర్లను...వివిధ సెక్షన్ల ఉద్యోగులను పదునైన మాటలతో చంపేవాడు. ఆ బాధ భరించలేక...తనతో ఒక్క మాటైనా పడకూడదని పుస్తకాలు చదవడం ఆపేసి...అనువాదాల్లో ఆరితేరడానికి నానా కుస్తీలు పట్టేవాడిని. ఖమ్మం జిల్లా వాళ్ళంటే..."బుర్ర మోకాలులో కాదు..అరికాలులో ఉంటంది ...." అని మనసా వాచా నమ్మే మా ఎం.డీ.రమేష్ బాబు తన ప్రతాపం తాను చూపేవాడు. శర్మను, రమేష్ ను చూసాక...'ఈనాడు' లో ఉద్యోగం గ్యారెంటీ లేదని అర్థమై....ముందుగా రామకృష్ణా మఠం లో ఇంగ్లిష్ స్పీకింగ్ కోర్స్ లో చేరాను. రాత్రంతా డ్యూటీ చేసి నిద్ర సరిగా లేక...ఉదయాన్నే లేచి అప్పట్లో బస్సు సౌకర్యం పెద్దగా లేనందున లిబర్టీ నుంచి ఇందిరా పార్క్ వరకూ నడిచి ఇంగ్లిష్ క్లాసులు విని వచ్చే వాడిని. అది భలే మంచి కోర్సు. నాకు చాలా ఉపకరించింది. యూనివెర్సిటీ డిగ్రీ ఉండకపోతే ఎట్లా అని ఉస్మానియా జర్నలిజం లో చేరి రెండు గోల్డ్ మెడల్స్ కొట్టాక బతుకు మీద భరోసా వచ్చింది.

సరే...హేమ, తమ్ముడు మూర్తి ఇచ్చిన మనోధైర్యంతో ఏషియన్ కాలేజ్ ఆఫ్ జర్నలిజం కు వెళ్లి కోర్సు పూర్తి చేసి నల్గొండ లో 'ది హిందూ' పత్రిక స్టాఫ్ రిపోర్టర్ గా చేరాను. నన్ను నిజానికి విశాఖపట్నం డెస్క్ లో వేసారు కానీ...తెలంగాణా జిల్లాలలో రిపోర్టింగ్ చేయాలన్న ఆసక్తితో అప్పటి ఎడిటర్ మాలినీ పార్థసారథి మేడం దగ్గర పట్టుబట్టి మరీ రిపోర్టింగ్ లో చేరాను. 'ది హిందూ' లో అప్పటి మా బ్యూరో చీఫ్ దాసు కేశవరావు గారు మనిషి రూపం లో ఉన్న దేవుడు. ఒక అద్భుతమైన మనిషి. బాసులు ఒట్టి యాసులు (గాడిద కొడుకులు) అని అనుకునే నేను...కేశవరావు గారిని చూసి నా అభిప్రాయం మార్చుకున్నాను. ఇంతలో ఆయన రిటైర్ అయి...సుసర్ల నగేష్ కుమార్ అనే ఆయన బ్యూరో చీఫ్ అయ్యారు. కేశవరావు గారు ఒక్కరే మినహాయిపు...నా పూర్వాభిప్రాయంలో తప్పులేదని అనుకున్నాను. ఇప్పుడు ఆ పత్రికలో పనిచేస్తున్న రిపోర్టర్ లను ఎవ్వరిని అడిగినా ఇదే మాట చెబుతారు.

నగేష్ December 25, 2007 న ఫోన్ లో నా మీద అవినీతి ఆరోపణలు చేసారు. నల్గొండ లో ఎథికల్ జర్నలిజం ఇనిషియేటివ్ ప్రారంభించిన నేను ఆ మాటలు తట్టుకోలేక...తనెన్నిరోజులు ఆ పదవిలో ఉంటాడని కనుక్కున్నాను. కనీసం పదేళ్ళు ఉంటాడని తెలిసి నా ప్రయత్నాలు నేను ఆరంభించాను. ఇంతలో ఫిదేల్ టీ.టీ.కోచింగ్, పెండింగ్ లో పడిన పీ.హెచ్.డీ.ల కోసం హైదరాబాద్ రావాలని ప్రయత్నాలు చేస్తే...'అవుట్ లుక్' లో 'మెయిల్ టుడే' లో వచ్చాయి. ఈ రెండో పేపర్ టాబ్లాయిడ్ అని తెలియక...చేరాను. అక్కడి బాసు పేరు...రాజేష్ రామచంద్రన్. తానో పనికిమాలిన జర్నలిస్టు అని తెలుసుకోవడానికి ఎంతో సేపు పట్టలేదు. దేశ రాజధానిలో కూర్చుని ఇక్కడి స్టోరీలకు యాంగిల్ ఇచ్చేవాడు. తన సోర్సుల ప్రకారం నన్ను వార్తలు రాయమనే వాడు. తనను 'సార్' అని పిలవాలని ఒక రోజు చెప్పాడు. అప్పటికే వాడితో, టాబ్లాయిడ్ తరహా జర్నలిజం తో విసిగిపోయి...ఒక చిన్న అవకాశం వస్తే...అమెరికా వెళ్లి వచ్చి...జర్నలిజం పాఠాలు చెప్పడం ఆరంభించాను. టీచింగ్ లో రాణిస్తానని చిన్నప్పటి నుంచి నాకుండేది.

రాత తీట తీర్చుకోవడానికి ఒక వేదిక ఉంటే బాగుంటుంది...అని అనుకుంటున్న సమయంలో నరేష్ నున్న తో పరిచయం అయ్యింది. వారి దగ్గర పార్ట్ టైం రిపోర్టర్ గా పనిచేయడం ఆరంభించాను. నేను అడగ్గాన్నే 'రాం బాణం' అనే పేరుతొ ఒక కాలం రాయడానికి ఆయన అంగీకరించి ప్రోత్సహించారు. అక్కడ రిపోర్టింగ్ వరకూ బాగానే ఉంది కానీ...అర్థరాత్రి అనువాదాల ఫిటింగ్ మొదలయ్యింది. నేను నిద్ర అస్సలు కాయలేను. 'ది సండే ఇండియన్' ఇంగ్లిష్ పత్రికకు నేను రాసిన పాపా లాల్ స్టొరీ, ఒక రెండు మూడు 'రాం బాణం' కాలమ్స్ తప్ప అక్కడ నాకు పెద్దగా తృప్తి అనిపించలేదు. ఇంతలో తుది దశకు చేరుకున్న పీ.హెచ్.డీ., రాయాలనుకున్న పుస్తకం పని ఉంచుకుని...డబ్బు కక్కుర్తి తో అరకొరగా పనిచేయడం భావ్యం కాదని చెప్పి మరొకరిని నా స్థానంలో చూసుకోమని నరేష్ కు చెప్పాను. ఆయన మొన్ననే దిగ్విజయంగా ఆ పనిచేసినట్లు తెలిపారు. ఇంతటితో అక్కడ కథ ముగిసింది.

రమేష్, నగేష్, రాజేష్ ల సరసన నరేష్ పేరు పెట్టడం నిజానికి తప్పు. ఏదో ప్రాస కలిసిందని పెట్టానంతే. నరేష్ చాలా సాత్వికుడు, తనతో పనిచేసే వారికి విపరీతమైన స్వేఛ్చ ఇచ్చే ప్రజాస్వామిక వాది. పైగా కవి. "ఇండియన్ ఎక్స్ ప్రెస్" యాజమాన్యంపై హక్కుల కోసం పోరాడిన జర్నలిస్టు కనక నాకు ఆయనంటే ఒక గౌరవం ఉంది.

తనతో కొన్నాళ్ళు ఉంటే...కవితా తపన, స్త్రీ సౌందర్య ఆరాధనా భావం ("జాడ్యం" అని నేనంటాను) పెరుగుతాయని చెప్పవచ్చు. ఆఫీసుకు వెళ్ళగానే ఎంతో ఆప్యాయంగా 'హాయ్' అని పలకరించే నరేష్ లో నేను గమనించిన వివిధ కోణాల గురించి మరొక పోస్టులో రాస్తాను.

తెలంగాణాపై జాతీయ మీడియా మౌనం: MSO లు

2011-10-01T07:23:00.000+05:30

తెలంగాణా కోసం మునుపెన్నడూ లేని విధంగా ఉద్యమం జరుగుతున్నా...జాతీయ మీడియా పట్టించుకోవడం లేదని Federation of Telangana Multi System Operators (MSOs) ఆరోపిస్తున్నారు. వారి ఆవేదనను, వాదనను ఈ మెమొరాండం లో చూడవచ్చు. ఇది పంపిన జీ-టీ.వీ. లో ఉన్న తెలంగాణా సోదరుడికి థాంక్స్...రాము

విఘ్నాలు, చిరాకుల మధ్య తిరుపతి టూరు...

2011-09-24T01:37:00.001+05:30

'ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రెస్ అకాడమీ' వారు పంపిన థర్డ్ క్లాస్ ఏ.సీ. టికెట్ తీసుకుని సికింద్రాబాద్ రైల్వే స్టేషన్ లో పడడంతో మన ప్రయాణం ప్రారభంయ్యింది. నారాయణాద్రిలో B-2 లో కంఫర్మ్ అయిన నా 16 నంబెర్ సీటులో కూర్చోగానే ఒక మహిళ వచ్చి సీటు తనదని, తన పేరు రైలుకు అంటించిన లిస్టులో కూడా వుందని వాదించింది. నేను బైటికి వెళ్లి లిస్టు చూస్తే గానీ తెలియలేదు....నన్ను HA-1 కు బదలాయించినట్లు. మళ్ళీ బోగీలోకి ఆదరాబాదరా వచ్చి బ్యాగు తీసుకుని HA-1 కు వెళ్లి నా సీట్లో సెటిల్ అయ్యాను.

దక్షిణ భారత దేశ స్థాయి మహిళా జర్నలిస్టుల సెమినార్ అది. వారి సమస్యల మీద మాట్లాడడానికి చాలా ఉన్నాయి. దక్షిణాదిన అంతా అహో ఓహో అనుకునే ఆంగ్ల పత్రికలో ఒక పురుషాధముడి వల్ల ఒక మహిళా జర్నలిస్టు పడిన ఇబ్బందులు, బ్లాగులో తన అభిప్రాయలు నిర్మొహమాటంగా రాసుకుని ఉద్యోగం పోగొట్టుకుని ఇబ్బంది పడి భావ ప్రకటన స్వేచ్ఛకే పెద్దపీట వేసిన ఒక టీ.వీ.యాంకర్ ను కేస్ స్టడీ గా తీసుకుని సీనియర్ జర్నలిస్టు అఖిలేశ్వరి గారు చేసిన పరిశోధనలో వెలికిచూసిన వాస్తవాలను వివరిస్తే సముచితంగా ఉంటుందని అనుకుని బెర్తు ఎక్కగానే ప్రేపరేషన్ మొదలుపెట్టాను.

అక్కడ ఒకటే బొద్దింకలు, గబ్బు వాసన. అపరిచితుడు రామం గుర్తుకు వచ్చాడు. ఇంతలో...కింది బెర్తులో ఒక అపరిచితుడు ఫోన్ లో సీరియస్ గా ఎవరినో ఆదేశిస్తున్నాడు..."నువ్వు నెట్ లో చేస్తావో...ఎలా చేస్తావో తెలియదు. నాకు ఐదు కావాలి. పిల్లలు అడిగారు..." అని చెప్పాడు. ఆయన మాటలను బట్టి, వేషాన్ని బట్టి....మనోడొక క్యాష్ పార్టీ అనీ, ఎవడ్నో సినిమా టికెట్ల కోసం వేధిస్తున్నట్లు అర్థమయ్యింది. కాసేపట్లో నా ప్రిపరేషన్ పూర్తయ్యింది... బొద్దింకల వాసన మధ్య, కింది అపరిచితుడి ఎడతెగని ఫోన్ సంభాషణల శబ్ద కాలుష్యం మధ్య. చెపాతీ వద్దని... కావాలని కలిపించుకుని తీసుకుపోయిన కొత్తిమీర పచ్చడి అన్నం తిని నిద్రకు ఉపక్రమించాను.

తిరుపతిలో దిగాను. ప్రెస్ అకాడమీ వారు పంపిన ఒక ఉద్యోగి రైలు దగ్గర ఎదురుచూడడం కొద్దిగా ఇబ్బంది అనిపించింది. కారు సిద్ధంగా ఉందని చెప్పాడాయన. ఒక టీ తాగి కారు ఎక్కుదామని స్టేషన్ ఎదురుగా ఉన్న హోటల్ లో ఆగాము. ఆ ఉద్యోగి నన్ను బిల్లు కట్టనివ్వలేదు. కారు కోసం వెతికి ఫోన్ చేస్తే తెలిసింది ఏమిటంటే...రాంగ్ పార్కింగ్ లో పెట్టినందుకు అప్పుడే పోలీసు వారు గాలి తీసేస్తే...మళ్ళీ గాలి నింపించుకోవడానికి కారు వెళ్లిందని. ఆ ఎదురు చూపుకన్నా నయమని ఆటో మాట్లాడుకుని శ్రీనివాసం గెస్టు హౌస్ కు వెళ్ళాం. ఇచ్చిన రూం ఓపెన్ చేస్తే...ఒకటే దోమలు. పక్క మీద చీమలు. వాటితో మనకేమి పని అని...స్నానం చేసి..మళ్ళీ స్పీచ్ ను పునశ్చరణ చేసి అధికారులతో కలిసి వేదిక దగ్గరకు వెళ్లాను. ప్రెస్ అకాడమీ చైర్మన్ సురేందర్ గారిని కలిసాను. రోశయ్య గారు ఏరికోరి నియమించిన జర్నలిస్టు.

ఇన్విటేషన్ లో నా కోసం కేటాయించిన గంట స్పీచ్ కాస్తా...పావుగంటకు కుదించారు. కనుమూరి బాపిరాజు గారి ప్రసంగానికి అనువుగా కార్యక్రమాలు సవరించాల్సి వచ్చింది పాపం. ఆంధ్రాలో మీడియా ఎలా బ్రష్టు పట్టిందీ.. ఎలాంటి మహానుభావులు మీడియా అధిపతులు అవుతున్నదీ...నా సహధర్మచారిణి సాంగత్యం వల్ల నేను నేర్చుకుని ఆచరిస్తున్న నైతిక సూత్రాలు...వగైరా విషయాలు క్లుప్తంగా మాట్లాడి...అఖిలేశ్వరి గారి సర్వే ఫలితాలను చదివి అనుకున్న సమయంకన్నా ఐదు నిమిషాలు తీసుకుని ముగించాను.

ఇంతలో...దర్శనానికి కారు సిద్ధమని ఒక అధికారి వేదిక మీదకు వచ్చి చెవులో చెప్పారు...ముందుగా అనుకున్న ప్రకారం. పైరవీ చేసి దర్శనం చేసుకోవడం మనకు నచ్చని వ్యవహారం కాబట్టి...300 పెట్టి శీఘ్ర దర్శనం కోసం వెళ్తానని చెప్పి కారు డోర్ వేసేలోపు కడప జిల్లా డివిజినల్ పీ.ఆర్.ఓ.ను నా వెంబడి పంపారు...తోడు ఉంటాడని. అక్కడ మొదలయ్యింది అసలు అంకం.

ఈ డివిజినల్ పీ.ఆర్.ఓ. కనిపించిన ప్రతి ఒక్కడికీ..."హైదరాబాద్ ప్రెస్ వాళ్ళ"ని నన్ను, నాతో వచ్చిన మిత్రుడ్ని చూపించడం...నాకు ఇబ్బంది కలిగించింది. దర్శనం మొదలయ్యే చోట ఒక పోలీసోడికి మన వాడు మమ్మల్ని చూపిన తీరు...'పాపం కుష్టు వాళ్లండీ..కాస్త దయచూపండి..." అన్నట్లు అనిపించింది. నిజానికి ఆ పోలీసోడు మాకు చేసే సహాయం ఏమీ లేదు. డబ్బులు పెట్టి కొన్న టికెట్లు. క్యూలో నిల్చొని ఎవ్వరికీ ఇబ్బంది కలగకుండా వెళ్దామని చెప్పాను. ఇంకాసేపట్లో దర్శనం అవుతుందనగా...డివిజినల్ పీ.ఆర్.ఓ. గారు పైరవీ చేసి కొద్ది దగ్గరి దారిలో తీసుకుపోతుంటే...మనసుకు ఇబ్బంది కలిగినా...కుక్కలా తనతో పాటు ఉరకక తప్పలేదు. మిగిలిన వారు లైన్లో వస్తుండగా...మేమలా షార్ట్ కట్ తీసుకోవడం తలనరికేసినట్లు అయ్యింది. అప్పటిదాకా ప్రశాంతంగా ఉన్న మనసు కలతపడింది.

వెంకన్న ఎదురుగా దర్శనం దగ్గర జనాలను లాగి అవతల పారేసే వారికి కూడా...ఏదో చెప్పినట్లు వున్నాడు...డివిజినల్ పీ.ఆర్.ఓ. గారు. మమల్ని మరీ నెట్టి పారేయలేదు. అది అయ్యాక...అక్కడ తీర్థం ఇస్తుంటే...కూడా...ఎక్కువ నీళ్ళ కోసం పైరవీ చేయబోతే...నేను 'ఆగండి సార్..' అని వారించాను. బైట ఉచిత ప్రసాదం నిజానికి నాకు చాల ఇష్టమైన ప్రదేశం. అక్కడ వేడివేడిగా చిన్న ఇస్తరాకు గిన్నెల్లో మంచి ఫుడ్డు ఇస్తారు. అక్కడా ...."నేను పీ.ఆర్.డిపార్టుమెంటు"...అని మన సారు నిస్సిగ్గుగా..అదనపు ఫుడ్డు కొట్టేస్తే నాకు పరమ ఎబ్బెట్టుగా అనిపించింది. దాన్ని తీసుకొచ్చి..."మీ కోసమే సార్..." అని నా చేతిలో పెట్టాడు...వద్దన్నా వినకుండా. హతవిధీ.

ఇలా స్వకార్యం స్వామి కార్యం ముగించుకొని...సాయంత్రానికి తిరుగు ప్రయాణం ఆరంభించాను. అప్పుడు చెప్పారు...'మీ పేరు మీద టికెట్ లేదు...వేరే వారి పేరు మీద నారాయణాద్రిలో 3 AC లో ప్రయాణించాలని.' నా గుండె జారింది. ఇలాంటి పని చేసి...అడ్రస్ ప్రూఫ్ ఇవ్వలేక దొరికిపోతే పరువు పంచనామా అవుతుంది. ఇదే సంశయం వెలిబుచ్చితే...ప్రెస్ వాళ్ళమని చెప్పండని...అంతకూ కాకపొతే...ఆ పక్కన ఇదే సెమినార్ కు వచ్చిన జర్నలిస్టుల సహాయం తీసుకోండని....నవ్వుతూ తుళ్ళుతూ ఆనందిస్తున్న ఒక అమ్మాయిల గుంపును చూపారు...ప్రెస్ అకాడమీ సిబ్బంది. ఆ టికెట్ లో ఉన్న ప్రకారం నా పేరు...సూరి బాబు...వయస్సు యాభై ఏళ్ళు. :)

ఇక టీ.సీ.గారి కోసం...గుండెలు అరచేతిలో పట్టుకుని కూర్చున్నాను. ఆయన రాకపోయే సరికి ఒక నిద్ర పోయాను. తొమ్మిది ప్రాంతంలో అనుకుంటా....టీ.సీ.గారు రానే వచ్చారు. టికెట్ చూస్తూనే...'ఐ.డీ. ఇవ్వండి' అన్నాడు. ఖతం రా బాబూ...అని ఇదేమి ఖర్మ పట్టిందిరా...రోజూ బ్లాగులో సుద్దులు చెపుతూ ఇలా దొరికిపోతున్నామా...నా అవస్థ చూసి ఈ ఆడ పిల్లలు ఏమి అనుకుంటారో కదా...అనుకుంటూ...అవమాన భారం ఆవరించగా అతికష్టం మీద మిడిల్ బెర్తు నుంచి దిగేందుకు ఉపక్రమించాను. తదుపరి...కార్యాచరణ ఏమిటా..అనుకుంటూ ఉండగానే...'ఐ.డీ.ఉందిగా....' అన్నాడు టీ.సీ.. "వా ఎస్..." అన్నట్లు ఒక సారి బర్రె లాగా తల ఆడించా నున్నటి గుండుతో. 'సరే..పడుకోండి' అన్నాడు. అబద్ధం ఫలించింది. గండం గడిచినా...అవమానంతో నిద్రపట్టి చావలేదు. ఈ సారి సైడు బెర్తులో ఒకతను ఫోన్ లో మాట్లాడుతున్నాడు. "నువ్వు ఏమిచేస్తావో నాకు తెలియదని చెప్పా కదా...ఒక్క ఐదు చాలు.." అన్న సుపరిచిత కంఠం వినిపించింది. తెర తొలగించి చూస్తే...నాకు నిన్న కనిపించిన అపరిచితుడే. అదే ట్రైన్ లో వస్తున్నాడు. టీ.సి., ఐ.డీ.టెన్షన్ లో ఉండడం వల్ల వాడ్ని పలకరించకుండా నిద్రకు ఉపక్రమించాను.

టీ.సీ.వెళ్ళాడని నిర్ధరించుకుని మొహం కడిగేందుకు టాయ్లెట్ దగ్గరకు వెళితే అక్కడ సఫారీ వాళ్ళను, కుక్కలను చూస్తె తెలిసింది...చంద్రబాబు గారు నెల్లూరు లో అదే ట్రైన్ ఎక్కబోతున్నారని. తర్వాత కాసేపటికి రైలు వెంకటాచలం దగ్గర ఆగితే...తెలిసింది...అపుడే వెళ్ళిన గూడ్సు నుంచి ఏవో ఇనుప వస్తువులు ట్రాక్ మీద పడి రైళ్ళ రాకపోకలకు ఆలస్యమవుతుందని. లాభం లేదని చంద్రబాబు రోడ్డు మార్గం గుండా తిరుపతి వెళ్ళారని. ఇంతలో ఎంతో ఉత్సాహవంతుడైన హెచ్.ఎం.టీ.వీ.తిరుపతి రిపోర్టర్ విశ్వనాథ్ ఫోన్ చేసారు. రైలు ఆలస్యానికి కారణం చెబుతూ...డిన్నర్ అయిందా అంటే...లేదని చెప్పాను. అదేంటని...మనవాడు నెల్లూరు లో ఉన్న ఒక రిపోర్టర్ ద్వారా పెరుగన్నం పంపుతానన్నాడు. డబ్బులు తీసుకునేట్లయితేనే పంపమన్నాను. సరే...అన్నాడు.

పాపం...చెమటలు కక్కుతూ...పదకొండు ప్రాంతంలో నన్ను వెతుకుతూ ఒకబ్బాయి నెల్లూరు స్టేషన్లో నా బోగీ లోకి వచ్చాడు. నా చేతిలో ఫుడ్డు ప్యాక్, అరటిపండ్లు, నీళ్ళ బాటిల్ పెట్టాడు. చేబులో డబ్బులు కుక్కినా...తిరిగి ఇచ్చి..ప్లీజ్ సార్...అంటూ వెళ్ళిపోయాడు...కదులుతున్న రైలు దూకి. ఈ ఫ్రీ వ్యవహారం నాకు సహించదు. అనవసరంగా తినలేదని చెప్పానే... అని అనుకున్నాను. అయినా లాభం లేదు. ఇష్టం లేని వ్యవహారాలూ చాలా చేస్తున్నానీ టూర్లో.

శుక్రవారం (September 23) తెల్లవారింది. ఏడయ్యింది. మన అపరిచితుడు టాయ్లెట్ ఏరియాలో తారసపడ్డాడు. 'పిల్లలు అక్కడ దొరకక పొతే...ఇంకొక థియేటర్ కు వెళ్లారట...' అని చెబుతున్నాడు ఫోన్ లో ఎవరితోనో. దొంగ టికెట్లు అమ్మటానికో, సంతానానికి సినిమాలు చూపించాదానికో ఈ వెధవ పుట్టినట్లు ఉన్నాడని అనిపించింది. ఇక ఆగలేక..."హలో సార్...కలిసి నిన్న ప్రయాణం చేసాం...ఈ రోజూ చేస్తున్నాం.." అన్నాను. వాడేదో జాతరకు వెళ్లి వస్తున్నాడట. ఇక ఆగడం నా వల్ల కాక..."ఏమిటి సార్....ఏదో సినెమా టికెట్ల కోసం బాగా ట్రై చేస్తున్నట్లు వున్నారు..." అని అడిగా...ఏదైతే ఆదవుతుందని. "దూకుడు సినెమా టికెట్ల కోసం. బాబు, ఫ్రెండ్స్ వెళ్తానంటే..." అని గార పళ్ళతో నవ్వాడు. "మరి పాపో..." అని అడిగా ఒట్టిగా...."ఇక్కడ లేదు. మణిపాల్ యూనివెర్సిటీ లో జర్నలిజం కోర్సు జేస్తంది..." అని చెప్పాడు...నా అపరిచితుడు. ఈ సిన్మాలు, ఈ జర్నలిజం వర్ధిల్లుగాక.

ఇలాంటి అనుభవాలను మిగిల్చి....మొత్తం మీద మూడు గంటలు ఆలస్యంగా ఆగుతూ....నడుస్తూ...నారాయణాద్రి సికిందరాబాదు చేరుకుంది. ఈ ఒక రోజు టూరు సందర్భంగా నా నున్నటి గుండు సాక్షిగా ఒక తీర్మానం చేసుకున్నా...కంఫర్మ్ టికెట్ లేకుండా ప్రయాణాలు చెయ్యకూడదని, ఉచిత సేవలు చచ్చినా స్వీకరించకూడదని. ఈ కథంతా ఈ రోజు లంచ్ చేస్తూ...ఇదే కథాక్రమంలో చెబితే...భార్యా పిల్లలు పగలపడి నవ్వారు. చేసిన పాపాలు చెప్పుకుంటే పోతాయంటారు కదా!

International Media Ethics Day Today (Sep 23)

2011-09-23T13:22:00.003+05:30

Following is the story I submitted to The Hans India's editorial section. An abridged version of this appeared in today's issue. This full version is for you.

Ramu
----------------------------------------

Groping for Ethics in Telugu media

By Ramu S
‘International Media Ethics Day’ today (September 23)

------------------------------------------------------

“Yours was not, in the beginning, a criminal nature, but circumstances changed it. At the age of nine, you stole sugar. At the age of fifteen you stole money. At twenty you stole horses. At twenty-five you committed arson. At thirty, hardened in crime, you became an editor. You are now a public lecturer. Worse things are in store for you. You will be sent to Congress.”

A celebrated fortune-teller thus reveals the past of a man in Mark Twain’s short story “Lionizing Murderers.” One of the finest rural reporters of our times and a fabulous public speaker Palagummi Sainath, Everybody Loves a Good Drought-fame, would quote this in his lectures on media. Alas, the dialogue would always meet with a thunderous applause from the audience. The reverberating sound is the reflection of the public frustration against the media, once the messianic institution in this great country.

I always feel that the fortune-teller mistook the “owner” of a newspaper to an “an editor.” Starting from Rupert Murdoch, to Alexander Lebedev to many media owners in Andhra Pradesh, we have umpteen number of live examples to refer to when we talk about “media ethics.” And, ‘the International Media Ethics Day’ being observed by the Centre for International Media Ethics (CIME), a non-profit organisation that strives for media ethics, today provides us a perfect setting to talk about the most pertinent issue related to the fourth estate and obviously Andhra Pradesh indeed is the perfect case study for the subject thanks to the ever-expanding media industry and the kind of people (businessmen, politicians, film personalities, realtors, criminals, crooks and their ilk) it has been attracting. Barring one or two well-behaved ethical media houses, the ‘agendas’ of other newspapers and news channels are clear, much to the dismay of poor readers/ viewers, who are forced to buy or view more than two papers/two channels to get the first hand information on any given issue.

The aim of the ‘Media Ethics Day’, according to the CIME, is to mobilize the journalism community and provide journalists around the world with an opportunity to discuss media ethics issues, examine case studies, and participate in role-plays and debates related to the various ethical dilemmas they might expect to face on the job.

Besides several on-site events around the world, additional activities will be available online for journalists whose limited resources prevent them from participating in person, says the CIME website (http://www.cimethics.org/).

Ethics and Journalists

Press Commissions and United Nations, MacBride report (Many Voices and One World) and other agencies time and again stress the need of a free press in creating public opinion, a key component for a sound democracy. Hence the “messengers” in the cycle of communication are expected to be ethical lest the ‘public opinion’ would go for a toss. Truth, nothing but truth, should be their mission but in this market-driven economy truth is distorted and consent is manufactured to suit to the needs of companies or individuals. Consequently, most of the media houses lost credibility and journalists lost the confidence of public.

David Randall (The Universal Journalist, second edition, Pluto Press, 2000) says: “To the outsider, journalism and ethics are about as incongruous a mixture as you can get. Even to put the two words in the same sentence is to risk reducing the listener to helpless laughter. To the insider on a mass-market tabloid, ethics are largely an irrelevance… Lecturing these journalists about ethics is as pointless as advocating celibacy to sailors arriving in port after six months at sea.”

Indians can’t stomach bad journalism. They keep a tab on the unsavory trends in media, quickly pinpoint the chinks and lament over them despite the nonchalant attitude of the media houses. In the wake of the patriotic role played by the media during the freedom struggle as well as its watchdog role during the emergency, Indians see a great institution in the media irrespective of the mega transformation that took place in political, social, financial and ethical spheres. That’s why ethical behavior of the media is under constant scrutiny both within and outside of the media industry.

When H.Eugene Goodwin, the former reporter and columnist for The Washington Star and night editor for Associated Press and a professor of Journalism at Pennsylvania University, told his pals that he was doing a book on journalism ethics, he got some interesting reactions like this:
“What ethics?”
“Will it be a comic book?”
“Will the right people read it?”
Later he says in the preface of his book (Groping for Ethics in Journalism, IOWA State University Press, 1983): “I do not agree with the attitude toward journalism expressed in those only half-kidding reactions, but I understand it. Journalism is not held in high esteem by many people in this country, some of whom are journalists. Many see journalism as a tawdry calling, practiced often by unprincipled boors.”

What Mr.Lebedev, owner of two British newspapers Independent and Evening Standard and co-owner of the Russian newspaper Novaya Gazeta, did to a fellow guest in a television studio during a debate gives credence to the observations of Mark Twain and Eugene Goodwin. The intolerant oligarch hit a former real estate businessman Sergei Polonsky with two right hooks, sending him off the back of the studio platform. The closest ally of the erstwhile USSR president Mikhail Gorbachev and the largest private shareholder in Aeroflot, later claimed that “I neutralized him.”

‘Critical Situation’ for all

“In a critical situation, there is no choice. I see no reason to be hit with the first shot. I neutralized him,” Lebedev justified his act in his blog forcing me recollect the media mogul Cherukuri Ramoji Rao’s justification to support the ouster of the then Chief Minister Nandamuri Taraka Rama Rao and anointment of the latter’s son-in-law N.Chandrababu Naidu during the“August crisis” of 1995. The Telugus, who had witnessed the successful joint operation of N.T.Rama Rao and Ch.Ramoji Rao and Telugu Desam Party and Eenadu newspaper to dump the Congress to “save our self-respect” in 1982-83, were in for a shock with the way N.Chandrababu Naidu was made the Chief Minister in a modern day coup. The colossal politician by that time, NTR, who had won 226 of 294 Assembly seats hands down in 1994, was dumped unceremoniously because the conspirators, with active involvement of the press, also saw “a critical situation let them with no choice” like Lebedev.

War among Newspapers

The then Chief Minister Y.S.Rajasekhara Reddy later felt the need of owning a media empire to face Eenadu in “critical situation” and launched Saakshi newspaper and a television channel. YS Jaganmohan Reddy, the owner of Jagathi publications, which owns Saakshi, is under scanner for the flow of investments he received during his dad’s regime. The Central Bureau of Investigation (CBI) is after him and his cronies to find the path of the mind-boggling flow of funds to Saakshi. An entrepreneur Nookarapu Suryaprakasha Rao found that in the “critical” caste conundrum of AP politics, backward castes should have a voice and he gave birth to Surya, a Telugu daily. But he was arrested by CBI sleuths in a land grabbing case recently. At a “critical juncture” where the separate Telangana movement reached its zenith, its supporters launched Namaste Telangana along with a T-channel to air their views as well as to “checkmate the dominance of Andhra media.”

With a very few exceptions, the media in Andhra Pradesh has divided on political lines. Negative trends such as trivialization of news, dumbing down, editorliasation of news, sensationalisation of stories, planting of stories, over emphasis on crime & film, vulgarity, page-3 stuff and allegations and counter allegations among the rival newspapers have become the hallmark of the industry now. ‘Paid news’ is the deadliest among all ailments and it has left ethics to the winds. One may get surprised to know that no newspaper in Andhra Pradesh prepared a set of guidelines or a code of conduct for its journalists.

At a time “media ethics” is taking a severe beating across the globe, a crucial meet of the Liberal Democrats in UK proposed heavy fines for newspapers that break the code of conduct. The party believes the fine would act as a real deterrent, and change the culture of newspapers in the wake of the phone-hacking scandal at News International. In this “very critical” media environment in India in general and Andhra Pradesh in particular, this proposal may not sound like a bad idea for manys.

For sure there would be a hue and cry over this proposal. Before this idea gets a shape in all democracies, journalists and media houses should be constantly reminded of the following ten “absolutes” suggested by the Thomson Reuters Foundation Ethics Handbook:

•1. Always hold accuracy sacrosanct

•2. Always correct an error openly

•3. Always strive for balance and freedom from bias

•4. Always reveal a conflict of interest to a manager/senior editor

•5. Always respect privileged information

•6. Always protect their sources from the authorities

•7. Always guard against putting their opinion in a story or editorialising

•8. Never fabricate or plagiarise

•9. Never alter a still or moving image beyond the requirements of normal image enhancement

•10. Never pay a source for a story and never accept a bribe.

(Note: The author is the Dean of Indian School of Journalism and visiting professor at University of Hyderabad. He worked with Mail Today, The Hindu and Eenadu, all put together for two decades.)

eom

స్కూలు పిల్లలకు పండగ కాలం...జై తెలంగాణా

2011-09-21T14:06:00.001+05:30

పొద్దున్నే మెహిదీపట్నం రైతు బజార్ నుంచి తెచ్చిన చింతకాయలతో పప్పు, కొత్తిమీరతో పచ్చడి, అరటిపండుతో పెరుగన్నం తింటూ...తెలంగాణా అంశం మీద ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ చేసాను...డైనింగ్ టేబుల్ చుట్టూ ఉన్న ఐదుగురితో.

స్కూలు లేదని, హిందీ పరీక్ష పోస్ట్ పోన్ అయ్యిందని నా ఫోన్ కు స్కూలు నుంచి వచ్చిన ఎస్.ఎం.ఎస్.తో వరల్డ్ కప్ గెలిచిన క్రికెటర్ల మాదిరి ఆనంద తాండవం చేసిన నా కుమారుడు ఫిదేల్ తో ఈ కసరత్తు ప్రారంభమయ్యింది. "తెలంగాణా వస్తే కష్టం...బందులు వుండవు...స్కూలు ఉంటుంది..." అని మా వాబందులతో జనం చస్తున్నారు, రాష్ట్రానికి నష్టమని చెప్పి...నా కూతురు మైత్రేయి అభిప్రాయం అడిగాను.

అంతకు కొద్ది సేపటి కిందటే...కాలేజీకి సెలవలు ఇచ్చారని వెలిగే మొహంతో చెప్పిన ఆమెమాత్రం "తెలంగాణా కావాలి....బందులు కావాలి..." అని చెప్పింది. తెలంగాణా ఎందుకంటే...ఉద్యోగాలు వస్తాయట, నీళ్ళు వస్తాయట.

ఇక...ఖమ్మం లో ఇంజినీరింగ్ చేసి...ఉద్యోగ వేటలో ఒక మూడు నెలలుగా మాతో ఉంటున్న హేమ అక్క కొడుకుని ఇదే ప్రశ్న వేశాను. "తెలంగాణా వద్దు...బందులు వద్దు" అని మనవాడు చెప్పాడు. మరి నీకు వుద్యోగం వస్తుందట...అని అంటే..."చాలా లేట్ అవుతోంది..." అని తను అన్నాడు.

ఇక తెలంగాణా అవసరం ఉందని హేమ స్పష్టం చేసింది. నల్గొండలో రిపోర్టర్ గా పనిచేసినప్పుడు ఆమె కన్వీన్స్ అయ్యింది. తెలంగాణా ఇవ్వకపోవడం ఇక దారుణమని నా అభిప్రాయం కూడా. పోయిన వై.ఎస్.ను ఏమీ చేయలేము గనక అంత ప్రకటన చేసి మోసం చేసి జనాల మధ్య అభిప్రాయ బేధాలు మరీ ఎక్కువ చేసిన చిదంబరం, మన్మోహన్, సోనియాలను చింత బరికలతో పీకాలని నాకుంది.

మరి నీ సంగతేంటి...అని (కర్నాటక నుంచి వచ్చి) ఇళ్ళల్లో పనిచేసుకు బతుకుతున్న మా మెయిడ్ ను అడిగాను. "ఆ విషయాలు నాకేమి తెలుస్తాయి అయ్యా..." అని ఆమె అన్నది. ఫేసు బుక్ లో "Now it is our turn to put our status as Jai Telangana" అని తన కాలేజ్ మేట్స్ అంటున్నారని నా కూతురు చెప్పింది.

మొత్తంమీద నాకు అర్థం మయ్యింది ఏమిటంటే...పిల్లలకు చదువులంటే ప్రేమ ఏ మాత్రం లేదని. చదువును వీరు కష్టంగా భావిస్తున్నారని. నాకు తెలిసిన చాలా మంది పిల్లలు బందులు కలకాలం వర్ధిల్లాలని కోరుకుంటున్నారు. మా వాళ్ళు మాత్రమే ఇలానా? మీ జనాలూ అంతేనా? నేను...ఈ లోపు తిరుపతిలో దక్షిణ భారత స్థాయి సెమినార్ లో పాల్గొని వస్తాను. ఈ లోపు మీ పిల్లల స్పందన ఏమిటో తెలియజేయండి.

"పిశాచగణం పిచ్చి వీరంగం": చేగు"వేరా" చిందులు

2011-09-19T20:58:00.001+05:30

చేగు"వేరా"కు కోపం వచ్చింది. అందుకే పందితో మొదలు పెట్టారు...ఈ రోజు మొదటి పేజీలో రాసిన సంపాదకీయంలో. చివరకు "ప్రజలే తేల్చుకోవాలి' అని ఆయన దీన్ని ముగించారు. మీరంతా "ఆంధ్రజ్యోతి" తెప్పించుకుంటారో లేదో అన్న అనుమానంతో మీ కోసం దీన్ని ఇక్కడ ఇస్తున్నా...వేరా సౌజన్యంతో. దీని మీద నా విశ్లేషణ నేను ఇస్తాను. దీనికి ఫర్ గా గానీ అగెనెస్ట్ గా గానీ మీరు రాస్తే నేను ప్రచురిస్తాను. మన "చే" వాదన మీకు నచ్చితే నాకు రాయండి. "ఛీ ఛీ" అనిపించినా రాయండి. ఇది చూడగానే..."ఛీ..ఛీ..థూ...థూ...తూడ్త్" అని నాకు ఎందుకు అనిపించిందో పాయింట్ల వారీగా త్వరలో నేను రాస్తాను. పిచ్చివాడి చేయిలో రాయి, కోతికి కొబ్బరికాయ..ఎంత ప్రమాదమో చూద్దాం. ఈ లోపు మీ అభిప్రాయం రాయండి..మీ..రాము
------------------------------------------------------------------------
శీర్షిక: పిశాచగణం పిచ్చి వీరంగం
- వి. రాధాకృష్ణ

హైదరాబాద్, సెప్టెంబర్ 18 : పందికేం తెలుసు పన్నీరు వాసన! జర్నలిజం గురించి, దాని విలువల గురించి రాష్ట్రంలో ఇప్పుడు పిశాచగణాలు గావుకేకలు పెడుతున్నాయి. రాజశేఖర రెడ్డి అధికారంలో ఉన్నప్పుడు అడ్డగోలుగా ప్రజాధనాన్ని లూటీ చేసి, ఆ ధన మదంతో అచ్చోసిన ఆంబోతుల్లా ఊరి మీద పడ్డ జగన్ పార్టీకి చెందిన రాంబాబు అండ్ కో... నా మీద, ఏబీఎన్ చానెల్‌పైనా వేసిన, వేస్తున్న రంకెలపై స్పందించవలసిన అవసరం లేదు. అయితే, సభ్య సమాజం తలదించుకునే రీతిలో రాంబాబు అండ్ కో చేసిన కొన్ని ఆరోపణలపై వారి కోసం కాకపోయినా ప్రజల కోసం స్పందించాల్సి వస్తున్నది.

రాంబాబు రాసలీలలపై ఏబీఎన్‌లో ప్రసారమైన కథనాన్ని ఎవరు రూపొందించినా, దాన్ని ప్రసారం చేసినందుకు నేను పూర్తి బాధ్యత తీసుకుంటాను. ఆ కథనంలో తనపై వచ్చిన ఆరోపణలకు సమాధానం చెప్పవలసింది పోయి, తాను బురదలో పొర్లుతూ, నన్ను అందులోకి లాగడానికి రాంబాబు అండ్ కో ప్రయత్నిస్తున్నది. నాపై వ్యక్తిగతంగా ఈ పిశాచగణం చేసిన వ్యాఖ్యలను ప్రచురించడానికి, ప్రసారం చేయడానికి వారికి వత్తాసు పలుకుతున్న రోత పత్రిక, రోత చానెల్ కూడా సిద్ధపడలేదంటే... ఆ నోటి నీచత్వం ఏ స్థాయిలో ఉందో అర్థం చేసుకోవచ్చు.

అవినీతి, అక్రమాలకు వ్యతిరేకంగా పోరాడుతున్న నా ఆత్మ స్థైర్యాన్ని దెబ్బతీయడానికి రాంబాబు అండ్ కో ఈ దిగజారుడు ఆరోపణలు చేశారని తెలుసుకోలేనంత అమాయకుడిని కాను. ఇలాంటి కారుకూతలు, నా మనోస్థైర్యాన్ని ఇసుమంతైనా సడలించలేవని వారు తెలుసుకోవాలి. రాసలీలల కథనాన్ని ప్రసారం చేసిన తర్వాత, రాంబాబు మద్దతుదారులమని చెప్పుకొన్న వారు నాకు ఫోన్ చేసి దూషించడమే కాకుండా, చంపుతామని కూడా బెదిరించారు.

'వేమూరి రాధాకృష్ణకు ఏదైనా జరిగితే మా బాధ్యత లేదు' అని వైఎస్ఆర్ కాంగ్రెస్ పార్టీ నాయకుడు బాజిరెడ్డి గోవర్ధన్ కూడా విలేకరుల సమావేశంలో హెచ్చరించారు. ముందు ముందు భౌతిక దాడులకు కూడా తాము సిద్ధమని, ఫ్యాక్షన్ నీడలో ఎదిగిన తమ నైజాన్ని చాటుకున్నారు. అయితే, నీతి బాహ్యమైన ఈ ముఠా తెలుసుకోవాల్సిన విషయం ఒకటుంది! నేను దాడులకు భయపడను. ఆంధ్రజ్యోతి, ఏబీఎన్ తమ దమ్మున్న పంథా నుంచి వెనుదిరిగే ప్రసక్తేలేదు. ఏనాడైతే ఆంధ్రజ్యోతి బాధ్యతలు చేపట్టానో, ఆనాడే అన్నింటికీ సిద్ధపడ్డాను. ఇలాంటి చిల్లర మనుషుల బెదిరింపులకు బెదిరిపోయేంత బలహీనుడిని కాను.

వాస్తవానికి అంబటి అండ్ కో ఆరోపణలపై స్పందించకూడదనే అనుకున్నాం. అయితే, 'మేం ఏం చేశామని అంబటి మమ్మల్ని బజారులోకి లాగాడు?' అని మా సంస్థల్లో పని చేస్తున్న మహిళా సిబ్బంది ఆవేదనతో అడిగిన ప్రశ్నకు నా దగ్గర సమాధానం లేదు. రాంబాబు అండ్ కో నీచ ఆరోపణలు ముందు ముందు ఇతర చానళ్లు, పత్రికలకూ విస్తరించవచ్చు. ఇవాళ మా సిబ్బంది అడిగిన ప్రశ్నే రేపు ఇతర చానెళ్లు, ఇతర పత్రికల సిబ్బంది కూడా తమ యాజమాన్యాలను అడగొచ్చు. అప్పుడు వారు మాత్రం ఏం సమాధానం చెబుతారు? ఆంధ్రజ్యోతి, ఏబీఎన్ సాగిస్తున్న అక్షర సమరంలో సిబ్బంది సమిధలు కాకూడదన్నదే నా పాలసీ.

ఒక నీచ సంప్రదాయానికి తెర తీసిన రాంబాబు అండ్ కో ఒక్క విషయం మర్చిపోయారు. వారి నాయకుడు జగన్ కూడా ఒక పత్రిక, ఒక చానెల్ నడుపుతున్నారు. భవిష్యత్తులో ఆయనపై ప్రత్యర్థులు ఇలాంటి కువిమర్శలు చేయరన్న గ్యారంటీ ఏముంది? నీవు నేర్పిన విద్యయే నీరజాక్షా అని ఎవరైనా అంటే అప్పుడు మొహం ఎక్కడ పెట్టుకుంటారు? వైఎస్ఆర్ కాంగ్రెస్ పార్టీ నాయకులకు ఇక్కడ నేనో విషయం స్పష్టం చేయదలచుకున్నాను. మీకు నాపై కక్ష ఉంటే మీ శక్తిమేరకు ఆరోపణలు చేయండి.

ఇంకా కోపం తగ్గకపోతే, నన్ను భౌతికంగా దెబ్బతీయడానికైనా ప్రయత్నించండి. అంతేకానీ, పొట్టకూటి కోసం ఉద్యోగాలు చేసుకునే అమ్మాయిలను మీ రొచ్చులోకి లాగకండి. నన్ను మానసికంగా, శారీరకంగా దెబ్బ తీయడానికి ప్రయత్నిస్తే ఎదుర్కోవడానికి నేను సిద్ధంగా ఉన్నాను. మీ ప్రయత్నం మీరు చేసుకోండి. కనీస విలువలకైనా కట్టుబడి ఉండకుండా... మా పార్టీ తీరే ఇంత! మా పార్టీలో ఉండేవాళ్లంతా ఇలాగే ఉంటారు, ఉండాలి అని జగన్‌గానీ, ఆ పార్టీకి చెందిన మహిళా నేతలుగానీ భావిస్తే వారి ఇష్టం! అచ్చోసిన ఆంబోతులతో కూడిన జగన్ పార్టీ నైజం గురించి అప్రమత్తంగా ఉండాలని ప్రజలను కోరడం మినహా, ఇలాంటి సందర్భంలో చేయగలిగిందేమీ లేదు.

ఈ దుర్యోధన దుశ్శాసన దుర్వినీత లోకంలో... నీతి, నిజాయితీలతో మెలగడం అంత తేలిక కాదు. అందుకు ఎంతో మనోనిబ్బరం కావాలి. అది నాకు పుష్కలంగా ఉంది. ఉన్నది పోతుందన్న భయం కానీ, లేనిది కావాలన్న పేరాశ కానీ నాకు లేవు. అందుకే ఇలా ఉండగలుగుతున్నాను. ఉంటాను కూడా. అయితే, కనీస విలువలు లేనివాళ్లు రాజకీయ నాయకులుగా చలామణి కావడమే అన్నింటికంటే విషాదం. ఈ విషాదాన్ని మౌనంగా భరిస్తారా? లేక, ప్రతిఘటించి తరిమి కొడతారా? అన్నది ప్రజలే తేల్చుకోవాలి.