Saturday, April 6, 2013

ప్రెస్ కౌన్సిల్ చైర్మన్ కట్జూను బఫూన్ ను చేస్తున్న మీడియా!

ఎవరినైనా ఆకాశానికి ఎత్తడానికైనా,  పాతాళంలోకి తొక్కడానికైనా మీడియాకు కనిపించని, అలిఖిత ప్రణాళిక ఒకటి ఉంటుంది. ఎవరినైనా హీరో ను చేసే లేదా విలన్ ను చేసే లేదా బఫూన్ గా  చిత్రీకరించే సామర్ధ్యం మీడియాకు ఉంది. ఇది తెలియక చాలా మంది హీరోనో, విలనో, బఫూనో అవుతుంటారు. ఈ కేటగిరీలో ప్రస్తుతం మీడియాకు దొరికిన బకరా... ప్రెస్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ ఇండియా (పీ సీ ఐ) చైర్మన్ జస్టిస్ మార్కండేయ కట్జూ. ఇలానే మీడియా విష వలయం లో పడి నలిగి నుజ్జై కార్నర్ అయిన ప్రముఖుల్లో ఎలెక్షన్ కమిషన్ మాజీ చైర్మన్ టీ ఎన్ శేషన్ ఉండేవారు. మీడియా వేతనాలపై సిఫార్సు చేయడానికి నియమించిన బోర్డుకు నేతృత్వం వహిస్తున్న జస్టిస్ (రిటైర్డ్) జీ.ఆర్.మజథియ పైనా మీడియా కత్తి కట్టి నానా రచ్చ చేసింది కానీ ఆయన నోటిని అదుపులో పెట్టుకుని జాగ్రత్తగా మెలిగి బఫూన్ కాకుండా బతికిపోయారు. ఇలాంటి వీళ్ళను మీడియా బఫూన్లుగా చిత్రీకరించడంలో ఒక పాటర్న్ ఉంది. 


కట్జూ విషయాన్నే తీసుకోండి. వచ్చీ రాగానే ఆయన నానా హడావుడి చేసారు. మీడియా అపసవ్య పోకడలకు వ్యతిరేకంగా చాలా ప్రకటనలు చేసారు. దీని మీద మీడియాలో చాలా వార్తలు వచ్చాయి. ఇక ఆ తర్వాత కట్జూ మాట్లాడిన ప్రతిదీ ఒక సంచలనం అవుతూ వస్తున్నది. ఆ పబ్లిసిటీ ఎలాంటిదో బేరీజు వేసుకోకుండా, తన ముక్కుసూటితనం, గొప్పతనం, మేధావితనం వల్ల ఇంత మంచి పేరు వస్తుందన్న పిచ్చి భ్రమలో కట్జూ పడిపోయారు. భారత దేశంలో తన మాటకు, అభిప్రాయానికి చాలా గొప్ప విలువ వున్నట్లు మీడియా భ్రమింపజేస్తే కట్జూ ఎకాయికి ఆ వలలో చిక్కుకున్నారు. తనకు సంబంధం లేని అంశాలపై ముఖ్య మంత్రులకు లేఖలు రాయడం, కొందరు నాయకుల మీద స్వీపింగ్ కామెంట్స్ చేయడం, సంజయ్ దత్ ను వదిలేయమనడం, అందులో భాగంగా ఇంగ్లిష్ ఛానెల్స్ డిబేట్లలో వితండవాదం చేయడం, జర్నలిస్టులు బుర్రతక్కువ సన్నాసులని బహిరంగంగా అనడం, జనాలు కులాల ప్రాతిపదిక ఓట్లు వేసే గొర్రెలు అన్నట్లు, తాను ఇవన్నీ 'కామన్ మాన్' హోదాలో చెబుతున్న మాటలని  మాట్లాడడం ఇందుకు ఉదాహరణలు. 

 ఈ సమాజంతో ఉన్న ఒక గొప్ప చిక్కును నాలాగానే కట్జూ అర్థం చేసుకోలేకపోతున్నారు. జర్నలిస్టులలో సరైన విద్యార్హతలు, వృత్తి నిబద్ధత  లేని పుచ్చు దోసకాయలు ఎక్కువని, జనాలు బీరు-బిర్యాని తీసుకుని ఓట్లు వేస్తారని చాలా మందికి తెలుసు. ఎంత సత్యమైతే మాత్రం... అంత ఓపెన్ గా అలాంటి ప్రకటనలు చేయకూడదన్న మౌలిక ప్రజాస్వామ్య సూత్రాన్ని ఆయన మరిచిపోతున్నారు. జర్నలిస్టులు అంతా మహా మేధావులని, ఈ మహనీయులు లేకపోతే దేశం వెంటనే కుప్పకూలిపోతుందని, ఓటర్లు ప్రజాస్వామ్య విధాతలని చెప్పాలి బైటకు. అట్లా కాకుండా ఉన్నది ఉన్నట్లు మాట్లాడితే మీడియా కావాలనుకుంటే హీరో ను చేస్తుంది, లేదంటే జనాలను ఎగదోసి పిచ్చి కుక్క అనే ముద్ర వేస్తుంది. కట్జూ లాంటి న్యాయ కోవిదుడికి ఈ సింపుల్ సూత్రం ఎప్పుడు ఆర్థం అవుతుందో కదా!  
Photo courtesy: The Hindu

5 comments:

kn murthy said...

chala bagundi mee vishleshana

I, me, myself said...

some of his recent actions and comments are uncalled for. he has himself to be blamed if ppl r thinking him as a joker.

kvsv said...

లోకం పోకడ బట్టి మనం పోవాలి...తప్పదు..ఖచ్చితం గా మాట్లాడితే బఫూన్ లనే ముద్ర వేస్తారు..మీరు చెప్పింది నిజం..

katta jayaprakash said...

Katju has become a joker in the country.It is true that there are many ills in the country but there is time,place and the people to address the grievances.Does it mean that the rest of the country are not aware of the issues he raised? What about corruption in judiciary.Every one knows how the bails are purchasable.If he is really interested in the welfare of the country let him quit the post of PCI and start any voluntary organisation or join in any existing one and serve the country by fighting the ills of the country.Mother Teresa served the society silently and there are many others like her but they never shouted in the media.Every one knows which dog bites!If Katju continues to shout on everything in media he has to call himself "Mera naam joker".
JP.

K V Ramana said...

It is unfortunate that a jurist like Katju is being extensively quoted in the newspapers irrespective of the context. However, I agree with you that he has walked into the media trap. Instead, in his current capacity he should have ordered the newspapers / TV channels to put in place a procedure for hiring and also a review mechanism to continue only those who are actually worth being called journalists.
We all know that the hiring in various channels and newspapers is happening due to a variety reasons including caste, friendship or a persons desperation to get a job. I think professors like you should think of this and involve like minded people to set up a training academy. We can look at the model of the Institute of Insurance and Risk Management (IIRM). That has worked well for the insurance sector in terms of training.