శుద్ధ జర్నలిజం - అశుద్ధ జర్నలిజం

(By Dr S Ramu) 

1) వివిధ సోర్సుల ద్వారా సమాచారం సేకరించడం.

2) సమాచారాన్ని వెరిఫై చేసుకోవడం.

3) పక్షపాతం, అభిప్రాయం, వాణిజ్య జోక్యం (editorial bias, personal opinions, or commercial interference) లేకుండా ఆ సమాచారాన్ని ప్రజలకు అందించడం.

ఇది శుద్ధ జర్నలిజం. కలుషితం కాని ఈ సమాచారం గ్రహించి ప్రజలు సొంతగా ఒక అభిప్రాయాన్ని ఏర్పరచుకుంటారు. ఇట్లా ఏర్పడే ప్రజాభిప్రాయం (public opinion) ప్రజాస్వామ్యాన్ని బలోపేతం చేస్తుంది. లోపల హిదూత్వ/ కమ్యూనిస్టు / మావోయిస్టు/ ఇస్లామిస్ట్/ క్రైస్తవ భావజాలం ఉన్నా... శుద్ధ సమాచారం ఇవ్వడం జర్నలిస్టు విధి, సంస్కారం. అలాంటి వారు ప్రొఫెషనల్ జర్నలిస్టులు. వారికి సలాం. 

మనం శుద్ధ పాలు సప్లై చేస్తే చాలు. టీ లేదా కాఫీ లేదా ఒట్టి పాలు తాగే స్వేచ్ఛ వారికి ఉంటుంది. నేనే చాయ్ చేసి ఇస్తాను, చాయ్ తాగని వాళ్ళు దేశద్రోహులు అంటే మాత్రం తప్పు, అన్యాయం. ఇన్ఫర్మేషన్ సప్లయర్స్ మాత్రమే జర్నలిస్టులు. సోషల్ మీడియా వల్ల పుట్టుకొచ్చిన self styled జర్నలిస్టులు పాలు కాచి తోడు వేసి పెరుగు చేసి, చిలికి  వెన్న తీసి, నెయ్యి చేసి అమ్మి పారేస్తున్నారు. ఇంకొందరు ఒట్టి పాల నుంచి జున్ను కూడా తయారుచేసి అమ్ముతున్నారు. 

అయితే, ఏదైనా అంశాన్ని అన్ని కోణాల నుంచి చూసిన జర్నలిస్టు వ్యాఖ్య కూడా చేయవచ్చు. అప్పుడు...'ఇది నా వ్యాఖ్య, అభిప్రాయం లేదా పరిశీలన' అని స్పష్టంగా చెప్పడం సభ్యత. 

ఇప్పుడు అట్లా లేదు. సమాచారంలో తమకు ఇష్టమైన లేదా తమకు డబ్బులు ఇచ్చేవారి భావజాలం చొప్పించి, దానికి అనుగుణమైన వన్ వే వాదన చేస్తూ...దానిని అంగీకరించకపోవడం ఘోర అపరాధం లేదా దేశద్రోహం అంటూ నోరు పెట్టుకుని బతికేస్తూ తాము వీర జర్నలిస్టులమని చెప్పుకునే వాళ్ళు రెండు వైపులా (రైట్ అండ్ లెఫ్ట్) ఎక్కువయ్యారు. యూ ట్యూబ్ జర్నలిజం వల్ల టీ సప్లయర్స్ లేదా కాఫీ సప్లయర్స్ ఎక్కువయ్యారు. నేను ఒట్టి పాలు ఇద్దాం, వాళ్ళ బాధ వాళ్ళు పడతారు...అంటే కుదరదంటున్నారు. ఒట్టి పాలు ఇస్తుంటే మొఖం చిట్లించే వారే ఎక్కువ కావడం మరో విషాదం. 

సోషల్ మీడియాలో రాస్తున్నప్పుడు, టీవీ స్టూడియోలకు చర్చలకు వెళ్తున్నప్పుడు   ఎదురవుతున్న ఒక పెద్ద సమస్య వల్ల ఇది రాస్తున్నాను. 

మీరు లెఫ్టా, రైటా అని డైరెక్ట్ గా హోస్ట్ అడుగుతారు. లేదంటే అంతకు ముందు మనం చేసిన ఒకటి రెండు వీడియోలను బట్టి వెంటనే మనని బ్రాండ్ చేస్తారు. నేను impartial, fact based #journalist లేదా #analyst అనగానే అదో రకంగా చూస్తారు. నేను #ethics and #journalists అన్న అంశం మీద #PhD చేస్తున్నానని చెప్పినప్పుడు నన్ను అట్లానే చూసేవారు. జర్నలిజంలో ఎథిక్స్ ఎక్కడివి? అన్న ఒక లూజ్ కామెంట్ చేసి సంభాషణ సాగించేవారు. #సత్యనిష్ఠ, #నిష్పాక్షికత, #దేశభక్తి లేకుండా జర్నలిస్టునని క్లెయిమ్ చేసేవాళ్ళు ప్రమాదకారులు. ఇక్కడ కొన్ని సినారియోలు చూడండి. 

1) నాకు నరేంద్ర మోదీ గారి ప్రభుత్వంలో కొన్ని విధానాలు నచ్చుతాయి. అట్లని నేను ఆయన భక్తుడిని కాను. 

2) నాకు రాహుల్ గాంధీ గారి మీద ఎంతో నమ్మకం ఉంది. గట్టి విపక్షం అవసరమని నేను భావిస్తాను. అట్లాగని నేను కాంగ్రెస్ వాదిని కాదు.  

3) కమ్యూనిస్టు సిద్ధాంతం నచ్చినా, అందులో ప్రాక్టికాలిటీ సమస్య నన్ను ఇబ్బంది పెడుతున్నది.

4) మావోయిస్టు సిద్ధాంతం బాగుంటుంది. తుపాకీ పట్టుకున్న వారి వల్ల చాలా మేలు జరిగింది కానీ ఇప్పుడు ప్రభుత్వంలో ఎవరు (మీరైనా, నేనైనా) ఉన్నా వారిని టెర్రరిస్ట్ అనకుండా ఉండలేరు. 

5) ఇస్లామిక్ ఉగ్రవాదం పెరుగుతున్నది. కొన్ని జిల్లాల్లో స్లీపర్ సెల్స్ ఉన్నాయి. ఈ మాట అంటే నేను హిందూ అనుకూలం, ముస్లిం వ్యతిరేకం కాదు.

6) హిందువుల్లో మత ఉన్మాదం పెరుగుతున్నది. ఈ మాట అంటే నేను ముస్లిం అనుకూలం, హిందూ వ్యతిరేకం కాదు.

ఇవన్నీ బుర్ర ఉంటే....దాన్ని సద్వినియోగం చేసుకుని చూడాల్సిన అంశాలు. మనిషిని జడ్జ్ చేసే తెలివిలేక లేదా అందుకు ఓపిక లేక brush off చేయడం ఎక్కువ అయ్యింది. నిష్పాక్షిక జర్నలిజం అంటే ఏమిటో 

అర్థంకాక సోషల్ మీడియాలో కామెంట్స్ సెక్షన్స్ లో నెగిటివిటీ పెంచుతున్నారు. ఇది బాధాకరం. 

చదవడం వల్ల, పరిశీలన వల్ల, అనుభవం వల్ల, జ్ఞానం వల్లనో, మిడిమిడి జ్ఞానం వల్లనో మనం అభిప్రాయాలు ఏర్పరచుకుంటాం. కానీ, మోదీ గారి గురించి ఒక మాట పాజిటివ్ గా రాయగానే ఒక రకమైన బ్రాండ్, ఆయనకు వ్యతిరేకంగా ఒక మాట చెప్పగానే ఇంకోరకమైన బ్రాండ్, రాహుల్ గారి మీద క్రిటికల్ అనాలిసిస్ చేయగానే ఇంకో బ్రాండ్ వేయడం వెర్రితనం. ప్రతి సారీ వివరణ ఇవ్వడం ఎందుకని వదిలేయడం తప్ప చేసేది ఏమీ లేదు. కర్రైనా విరగాలి లేదా పామైనా చావాలి. మధ్యే మార్గం అపసవ్య మార్గం అయిపోయింది. సెంట్రిస్ట్ గా వెళ్లేవాడు పనికిరాని వాడు అనడం ఎంత విచిత్రం!

అయినా, కాంగ్రెస్ తో, టీఎంసీ తో ఏళ్ళతరబడి అంటకాగి బీజేపీ లో చేరిన సువేందు, హేమంత్ లు ఇప్పుడు హిందూ మత సంరక్షకులు! మరీ మతం పిచ్చ వద్దు...అన్న రాహుల్ పప్పు, విదేశీ ఏజెంట్! ఇట్లా కాంట్రడిక్షన్స్ ను తొక్కి పట్టి, జర్నలిజం పేరుతో గూడాయిజం సాగిస్తున్నారు. నిజానికి వీరు చేసేది... గొంజో జర్నలిజం. 

Where pure journalism dictates objectivity and detachment, Gonzo journalism rejects objectivity and embeds the reporter directly into the narrative as an active participant. వీళ్లదే హవా!

లైక్స్, ఫార్వర్డ్స్, సబ్ స్క్రిప్షన్స్ కోసం, నాలుగు డబ్బుల కోసం రేటో,. లెఫ్టో ఉండే వాళ్ళు వారి  లాగా అశుద్ధ పథంలో ఇంపార్టియల్, ఎథికల్ జర్నలిస్టులను కూడా నడవమంటే ఎట్లా? 

Let me live and die as a pure professional journalist as suggested by my ex journalist mother. ఏ పార్టీ వాడైనా, సిద్ధాంతాలతో సంబంధం లేకుండా తప్పును తప్పుగా, ఒప్పును ఒప్పుగా చెప్పే దమ్ము ధైర్యం మనది.

Pure, impartial and unbiased!

(Dear frends, We have launched Ethical Media Initiative recently. A FB page will function from July 1. Journalists and those who love pure media are requested to accept the invitation and join us for more updates and discussions.)